มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 12 ตุลาคม 2559

 

ความไม่ไทย

ต้นแบบของไทย

 

          พระเจ้าแผ่นดินยุคอยุธยา มีเชื้อสาย 2 ฝ่ายฟ้า คือ ขอมละโว้ กับ ลาวโยนก

          นี่เป็นความรับรู้ของนักปราชญ์ล้านนาตั้งแต่ยุคก่อน พ.ศ. 2000 (หรือมากกว่า 500 ปีมาแล้ว) มีบอกเป็นลายลักษณ์อักษรในตำนานสิงหนวัติ กล่าวถึง พ.ศ. 2111 (จ.ศ. 930) กษัตริย์หงสาวดีตีได้อยุธยา ฆ่าเชื้อสายลาวโยนก แล้วยกเชื้อสายขอมละโว้ขึ้นครองอยุธยา ดังนี้

          “ฟ้ามังทลาไปรบเมืองอโยธยาได้แล้วฆ่าพระมหากษัตริย์อโยธยา อันเป็นชาติเชื้อวงษาแห่งพระยาพรหมกุมารเมืองโยนกนครเชียงแสนนั้นเสียแล้ว เอาพระยาเมืองพิษณุโลกอันเป็นชาติเชื้อเมืองละโว้เก่านั้นไปกินเมืองอโยธยาสืบไป ใส่ชื่อว่าศรีธรรมราช”

          [ตำนานสิงหนวัติ ในประชุมพงศาวดาร ภาคที่ 61]

          คำบอกเล่านี้สอดคล้องร่องรอยหลักฐานในหนังสือความไม่ไทยของคนไทย ของ นิธิ เอียวศรีวงศ์ ที่ว่ากลุ่มชนคนไร้รัฐจากโซเมีย (ดินแดนภายใน) เหนือลุ่มน้ำโขงขึ้นไป โยกย้ายถ่ายเทลงมาพร้อมอำนาจทางการเมืองและวัฒนธรรมของภาษาไต-ไท ซึ่งเป็นภาษากลางทางการค้า

          จากนั้นผสมกลมกลืนเข้ากับกลุ่มชนตระกูลมอญ-เขมรลุ่มน้ำเจ้าพระยา แล้วพัฒนาเป็นคนกลุ่มใหม่เรียกตัวเองว่า ไทย

          มีหลักฐานสนับสนุนอีกหลายอย่าง เช่น

          อักษรไทย ดัดแปลงจากอักษรเขมร ภาษาไทย สำเนียงหลวงอยุธยา ตรงกับสำเนียงลาวลุ่มน้ำโขง (เช่น หลวงพระบาง)

          พระแสงขรรค์ชัยศรี ได้จากกษัตริย์กัมพูชา ดาบฟ้าฟื้น ได้ชื่อจากบรรพชนลาว

          ยังมีอย่างอื่นอีกมาก ถ้าสำรวจตรวจสอบกันอย่างกว้างขวางและลุ่มลึกจริงๆ จะพบแต่ลูกผสมร้อยพ่อพันแม่} else {