Download PDF

มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 11 สิงหาคม 2559

 

ท้องถิ่นอุบลฯ ต้องทำเอง

 

           เมืองอุบลฯ ทุกวันนี้มีความทันสมัยทุกด้าน ทั้งด้านเทคโนโลยีและด้านอื่นๆ ในชีวิตประจำวัน

           เช่น มีแท็กซี่บริการทั้งกลางวัน-กลางคืน เพราะมีประชากรหนาแน่น และเมืองขยายกว้างขวางมาก

           แต่ยังขาดความเป็นสมัยใหม่ในเมืองอุบลฯ เพราะยังไม่มีมิวเซียมประวัติศาสตร์สังคมบอกความเป็นมาของผู้คนและบ้านเมืองอุบลฯ กับไม่มีหอศิลปวัฒนธรรมที่มีกิจกรรมสม่ำเสมอด้านศิลปะและวัฒนธรรมร่วมสมัย

           ที่มีคือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ไม่เอื้อต่อความเป็นสมัยใหม่ในความหมายสากล

           อุบลราชธานี เป็นชื่อเมืองมีครั้งแรกสมัย ร.1 ราว พ.ศ. 2335 ตั้งอยู่บ้านห้วยแจระแม ต่อมาย้ายไปอยู่บ้านดงอู่ผึ้ง สืบใหญ่โตกว้างขวางจนปัจจุบัน

           “แจระแม” (ในชื่อบ้านห้วยแจระแม) เป็นภาษาอะไร? แปลว่าอะไร? หมายถึงอะไร? ยังไม่รู้

           “ดงอู่ผึ้ง” น่าจะหมายถึงบริเวณที่มีผึ้ง แล้วเคยถูกเกณฑ์ให้ส่งส่วยขี้ผึ้งเข้ากรุงเทพฯ จนมีพัฒนาการเป็นประเพณีแห่เทียนพรรษาทุกวันนี้

           บ้านห้วยแจระแม กับบ้านดงอู่ผึ้ง ปัจจุบันอยู่ในเขต อ. เมืองฯ เป็นที่รู้จักทั่วไปของชาวอุบลฯ แต่คนส่วนมากไม่รู้ความหมายว่าเกี่ยวข้องอย่างสำคัญกับกำเนิดอุบลราชธานี

           ท้องถิ่นอุบลฯ ควรจัดสถานที่อยู่บริเวณบ้านห้วยแจระแมกับบ้านดงอู่ผึ้ง มีป้ายบอกประวัติความเป็นมาอย่างสั้นๆ ง่ายๆ ให้คนทั่วไปรู้ (ไม่ต้องใหญ่โตก็ได้)

           โรงแรมและห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ในเมืองอุบลฯ น่าจะมีนิทรรศการขนาดกะทัดรัดเหมาะกับห้องโถงล็อบบี้ หรือมีแจกแผ่นพับขนาด A4 บอกความเป็นมาย่อๆ สั้นๆ ของเมืองอุบลฯ ชดเชยที่ไม่มีบอกในพิพิธภัณฑ์ของทางการ

           รัฐราชการตั้งตนเป็นนาย เขาไม่ทำหรอกเพื่อชาวบ้านทั่วไป ท้องถิ่นเมืองอุบลฯ ต้องทำเอง