มติชนรายวัน ฉบับประจำวันอังคารที่ 27 กรกฎาคม 2559

 

อาจารย์มหาวิทยาลัย

ไปกันได้ดีกับ ม.44

 

          ม.44 จัดระเบียบและแก้ปัญหาธรรมาภิบาลในมหาวิทยาลัยและสถาบันอุดมศึกษาหลายแห่งที่มีปัญหาแก้ไขกันเองไม่ได้

          จึงไปกันได้ดีกับการเมืองไทย “เปลี่ยนผ่านสู่ระบอบไม่ประชาธิปไตย” (ขอยืมจาก อ. เกษียร เตชะพีระ) ที่อาจารย์มหาวิทยาลัยเป็นผู้สนับสนุนหลักด้วยในเหตุการณ์เปลี่ยนผ่านครั้งล่าสุด

          สะท้อนคุณภาพการบริหารจัดการของอาจารย์มหาวิทยาลัย ซึ่งหนีไม่พ้นว่าต้องเกี่ยวข้องกับวิชาการ ดังมีนักการศึกษาระดับสูงจำนวนไม่น้อยกล่าวสอดคล้องกันดังนี้

          “มหาวิทยาลัยมีปัญหามากกว่าที่เป็นข่าว”, “จัดการศึกษาไม่ได้มาตรฐาน”, “แสวงหาประโยชน์จากการจัดการศึกษาที่ไม่มีคุณภาพ”

          ดังนั้น “ต้องปฏิรูปวัฒนธรรมและวิธีคิดจากที่เคยนึกถึงตัวเอง และคิดถึงแต่หลักสูตรของตัวเอง ต้องปรับมาคิดถึงการศึกษาจะได้อะไร”

          [มติชน ฉบับวันศุกร์ที่ 15 กรกฎาคม 2559 หน้า 2]

          อาจารย์มหาวิทยาลัยจำนวนไม่น้อยมีปัญหาเรื่องคุณภาพการศึกษา รวมทั้งวิธีคิดคับแคบกีดกันความรู้และความคิดต่าง

          ที่สำคัญคือจมอยู่กับชุดความรู้ความคิดยุคอาณานิคม เช่น สุโขทัยเป็นราชธานีแห่งแรกของไทย, อยุธยาเป็นราชธานีแห่งที่สอง, ให้ความสำคัญประวัติศาสตร์สงครามกับเพื่อนบ้าน แล้วปิดกั้นประวัติศาสตร์สังคม ฯลฯ

          บรรดาอาจารย์ด้วยกันก็รู้เต็มอก แต่พากันรักษาประเพณีลูบหน้าปะจมูก จึงนิ่งเสีย ทำให้นักศึกษาเสียโอกาส ประเทศชาติไม่ก้าวหน้า