มติชนรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 22 กรกฎาคม 2559

 

เวิลด์มิวสิค

ฟังเพลงดนตรีดีกว่า

 

         รัฐบาลมีโครงการให้เด็กไทยทุกคนเล่นดนตรี 1 อย่าง จะเป็นเครื่องดนตรีไทยหรือสากลก็ได้

         สิ่งแรกสุดที่รัฐบาลต้องทำคือบอกให้ชัดเจนก่อนว่าดนตรีไทยหมายถึงอะไร? มีเครื่องดนตรีแบบไหน? ฯลฯ

         เพราะเอกสารทางการระบุอย่างคับแคบและกีดกัน ว่า ดนตรีไทย หมายถึง มโหรี, ปี่พาทย์, เครื่องสาย ที่บรรเลงเพลงเถา มีร้องเอื้อน 3 ชั้น, 2 ชั้น, ชั้นเดียว

         เท่ากับยกย่องดนตรีภาคกลางเท่านั้นเป็น “ดนตรีไทย” ส่วนภาคอื่น คือ ภาคใต้, ภาคอีสาน, ภาคเหนือ เป็น “ดนตรีพื้นเมือง” เท่ากับดูถูกว่าไม่ไทย

         แต่ในความเป็นจริงแล้ว ดนตรีไทย หมายถึงดนตรีในดินแดนประเทศไทย มีทั้งคล้ายคลึงและแตกต่างอยู่ในภาคต่างๆ ได้แก่

         ภาคเหนือ มี สะล้อ, ซอ, ซึง, ฯลฯ ภาคอีสาน มี แอ่วลาว, เป่าแคน, กันตรึม, ฯลฯ ภาคใต้ มี ตะลุง, โนรา, ชาตรี, ฯลฯ ภาคกลาง มี มโหรี, ปี่พาทย์, เครื่องสาย, ฯลฯ

         เทียบได้กับ คนไทย หมายถึงคนในดินแดนประเทศไทย แม้จะมีรากเหง้าเผ่าพันธุ์เป็นลาว (เหนือ, อีสาน), เขมร (ลุ่มน้ำมูล), มลายู (ใต้) เมื่อมีถิ่นกำเนิดในประเทศไทย ก็นับเป็นคนไทยทั้งนั้น

         จะเล่นได้ก็ต้องเรียน ถ้าเรียนดนตรีไทยแล้วต้องคุกเข่านั่งพับเพียบ, ต้องยกมือไหว้เครื่องดนตรีทุกครั้งก่อนและหลังเรียน, ต้องเข้าพิธีไหว้ครู ครอบครู ฯลฯ

         ผมว่าเลิกเถอะเล่นดนตรีไทย ลดเหลือแค่ให้เด็กไทยรู้จักฟังดนตรีในเวิลด์มิวสิคก็พอ