มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 8 มิถุนายน 2559

 

ไทยในโลกไม่เหมือนเดิม

 

          โลกไม่เหมือนเดิม เพราะโลกหมุนตลอดเวลา แล้วเปลี่ยนแปลงไม่หยุดนิ่ง

          แต่ไทยเหมือนเดิม หรืออยากอยู่ในโลกเดิม อยากย้อนกลับไปยุคกรุงสุโขทัย (ราชธานีแห่งแรกของไทย) หรืออย่างน้อยย้อนยุคอาณานิคม (ล่าเมืองขึ้น) แม้จริงๆ แล้วเป็นไปไม่ได้ ก็ขอใช้วิธีคิดกับวิธีทำย้อนยุค หากหมกมุ่นอย่างนี้ ไทยจะตกยุคย้อนกลับถึงยุคหิน

          โลกไม่เหมือนเดิม (รายการจัดโดยประชาชาติธุรกิจ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2559) มีสาระสำคัญหลายอย่างทางสังคมการเมืองและธุรกิจการค้า เพื่อเตือนทุกฝ่ายต้องปรับตัวทั้งภาครัฐและภาคเอกชน แต่ทางสังคมวัฒนธรรมก็ไม่เว้น ต้องปรับเปลี่ยนด้วย

          1. มีความเป็นสากลทางการศึกษาค้นคว้าวิจัยมากขึ้น หรือมากที่สุด เช่น

          ประวัติศาสตร์ไทยใช้การไม่ได้ เพราะมีเฉพาะชนชาติไทยพวกเดียว ไม่เกี่ยวข้องกับคนกลุ่มอื่น หรือกีดกันคนกลุ่มอื่นออกไป ซึ่งผิดความจริง ต้องแก้ไขให้ใกล้ความจริง

          ชุมชนหมู่บ้านเติบโตเป็นเมือง เป็นรัฐ เป็นราชอาณาจักร เพราะการค้าจากระยะใกล้ๆ เป็นระยะไกลๆ ไม่ใช่สงคราม ถ้ามีสงครามก็เพราะขัดแย้งทางการค้าและการเมือง

          2. ท้องถิ่นต้องมีความเป็นท้องถิ่นอย่างมีพลังเข้มแข็ง แล้วมีบทบาทตัดสินใจบริหารจัดการทรัพยากรและประวัติศาสตร์ของตนเอง

          3. รัฐไม่ควรสร้างใหม่ประวัติศาสตร์แห่งชาติกดทับประวัติศาสตร์ของท้องถิ่นและเอกชน รัฐต้องเปลี่ยนจากควบคุมและกำกับ เป็นสนับสนุนให้ประชาชนพลเมืองศึกษาค้นคว้าวิจัยประวัติศาสตร์ไทยแล้วแบ่งปันอย่างเสรี

 

ความเป็นไทยไม่เหมือนเดิม

          ความเป็นไทย (ถ้ามีจริง) มีไม่เหมือนกันระหว่างยุคก่อนอยุธยา กับยุคอยุธยาและยุคหลังจากนั้นจนปัจจุบัน

          แต่ถูกสร้างใหม่ให้เหมือนกัน หรือไม่ต่างกัน ด้วย “ประวัติศาสตร์แห่งชาติ”

          โลกไม่เหมือนเดิม ความเป็นไทยก็ต้องทบทวนว่าถ้ามีจริง ยุคไหน ควรมีแบบไหน? โดยไม่เหมารวมว่าเหมือนกันหมดตั้งแต่ยุคดึกดำบรรพ์จนปัจจุบัน} else {