มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 1 กรกฎาคม 2558

 

ยังไงๆ ก็ไม่ดูแห่งชาติ

          คนเข้ามิวเซียมแห่งชาติทุกแห่งในโลก ต่างคาดหวังการจัดแสดงที่มีเนื้อหาประวัติศาสตร์สังคมและเศรษฐกิจการเมืองของประเทศนั้น

          ส่วนมากหรือเกือบทั้งหมดไม่ผิดหวัง

          แต่ในไทย พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติจัดแสดงศิลปกรรมทางศาสนาและมรดกของคนชั้นสูง เพื่อตอบสนองความเป็นชาติ และเพื่อธำรงอำนาจของกลุ่มคนชั้นนำตามจารีตกลุ่มเล็กๆ ของรัฐราชสมบัติลุ่มน้ำเจ้าพระยา ภาคกลาง โดยไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคนและชุมชนท้องถิ่นทั่วประเทศ

          แบ่งเป็นยุคๆสำเร็จรูปตามไม้บรรทัดขีดเส้นใต้ไว้ว่า ก่อนไทย มียุคทวารวดี, ยุคศรีวิชัย, ยุคเชียงแสน, ยุคลพบุรี หลังไทย มี 1. ยุคสุโขทัย 2. ยุคอยุธยา 3. ยุคธนบุรี 4. ยุครัตนโกสินทร์ (จบ)

          ถ้าวิธีคิดเป็นอย่างนี้ วิธีทำเป็นอย่างนั้น จะลงทุนอีกมหาศาลยกเครื่องพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ จนไฮเทคเท่าไรก็หาคนเข้าชมไม่พบ

          เนื้อหาต้องมาก่อน รูปแบบไฮเทคมาทีหลัง หรือมาพร้อมกัน ไม่คิดแต่จะไฮเทคมาก่อนอย่างทุกวันนี้

          มีพยานพิสูจน์เห็นชัดมาเกือบ 50 ปี ตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2510 จนปัจจุบัน ใช้เงินภาษีอากรของประชาชนไปแล้วไม่รู้เท่าไรต่อเท่าไรนับไม่ถ้วน แต่ไม่สำเร็จ ยังร้างคนเข้าชมเหมือนเดิม

          เพราะราชการไทยไม่ยอมรับความจริง ว่าบกพร่องผิดพลาดในแนวทางจัดแสดงในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ และการบริหารจัดการโบราณสถานทั่วประเทศ

          จึงต้องแถลงข่าวปรับปรุงทุกปีหรือทุกครั้ง ที่มีรัฐมนตรีใหม่ อธิบดีใหม่ ดังกรณีมีข่าวล่าสุดต่อไปนี้

siam1-07-58 2

ยังไงก็ไม่ดู

          มิวเซียมและโบราณสถาน ต้องบริหารจัดการด้วยวิธีคิดและวิธีทำมีความเป็นสมัยใหม่เพื่อคนส่วนใหญ่ทุกวัยทุกเพศ ด้วยกิจกรรมแบ่งปันข้อมูลความรู้อย่างสม่ำเสมอ โดยมืออาชีพ ไม่ราชการ

          ขอย้ำว่า โดยมืออาชีพ ไม่ราชการ

          ถ้ากิจกรรมโดยข้าราชการ มีพยานสืบเนื่องมายาวนานเกินจะพรรณนาว่าให้เข้าชมฟรีๆ นักเรียนก็ไม่เข้า ต่อให้แจกจ่ายค่ารถก็ไม่เข้าอยู่ดี ไม่อยากดู (ยกเว้นถูกครูเกณฑ์ไป)

          เพราะมีแต่มนุษย์ป้าๆบรรยายยืดยาดเรื่องรักชาติและศาสนา ยิ่งดูยิ่งทรมาน ไม่สนุก