Download PDF

มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 22 เมษายน 2558

 

ต้องมีโครงสร้างพื้นฐานทางวัฒนธรรม

          รัฐมีหน้าที่จัดสรรทุนและเทคโนโลยีที่จำเป็น สนับสนุนให้ชุมชนท้องถิ่นเลือกสรรและกำหนดวัฒนธรรมของชุมชนท้องถิ่นนั้นๆด้วยตนเอง

          ขณะเดียวกัน รัฐต้องจัดให้มีโครงสร้างพื้นฐานทางวัฒนธรรม เช่น มิวเซียม, ห้องสมุด, โรงละคร, โรงดนตรี, หอศิลปะ, ฯลฯ

          เหล่านี้ทยอยให้มีทุกจังหวัด โดยแยกจากพื้นที่สถาบันการศึกษาและ/หรือวัด แล้วบริหารจัดการโดยท้องถิ่น (ไม่ใช่ส่วนกลาง หรือส่วนภูมิภาค) จังหวัดใดมีอยู่ก่อนแล้วก็ถ่ายโอนให้ท้องถิ่น

๖๐๐ ปี ซำปอกง

วัฒนธรรม

          วัฒนธรรม เป็นระบบความสัมพันธ์ระหว่างคนกับคน และคนกับธรรมชาติสิ่งแวดล้อม (ตามที่ครูบาอาจารย์บอกไว้นานแล้ว)

          คนจึงเป็นผู้เลือกสรรและกำหนดวัฒนธรรมของตนและของชุมชนท้องถิ่น ไม่ใช่รัฐ เพราะรัฐไม่ใช่เจ้าของวัฒนธรรม จึงไม่จำเป็นต้องมีกระทรวงวัฒนธรรม

          ศิลปวัฒนธรรม โดยรวมก็คือวัฒนธรรม เพราะศิลปะเป็นส่วนปลีกย่อยของวัฒนธรรม ไม่จำเป็นต้องแยกย่อยอีก

          แต่ที่นิยมเรียกใหม่ว่าศิลปวัฒนธรรม เป็นเรื่องของรสนิยมตกแต่งภาษาให้ฟังดูดีมีวรรณศิลป์เท่านั้น