มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 15 มกราคม 2558

 

เนี้ยบจริงๆ ณรงค์ จันทร์เรือง

           ณรงค์ จันทร์เรือง เป็นผู้ผลักดันให้งานเขียนของนักศึกษาสองคนเมื่อราว 50 ปีมาแล้ว พิมพ์เป็นเล่มครั้งแรก ชื่อ ครึ่งรักครึ่งใคร่ รวมเรื่องสั้นของขรรค์ชัย บุนปาน กับ สุจิตต์ วงษ์เทศ

           ขณะนั้น ณรงค์ (อายุมากกว่าขรรค์ชัย-สุจิตต์ หลายปี) เป็นผู้รับจ้างดูแลงานพิมพ์พ็อคเก็ตบุ๊กสำนักพิมพ์ประพันธ์สาส์น ของ สุพล “เฮียชิว” เตชะธาดา นับเป็นจุดเริ่มต้นให้ขรรค์ชัยรู้จักและได้รับความเมตตาจากเฮียชิวให้เริ่มทำงานฝึกปรือวิทยายุทธ์การผลิตหนังสือขายสืบจนทุกวันนี้

           ครั้งโน้น ณรงค์ จันทร์เรือง เป็นหนุ่มเนี้ยบ สะโอดสะอง สะอาดสะอ้าน อบอวลด้วยกลิ่นน้ำหอมประพรมเนื้อตัว

           หวีผมได้ทรงสุภาพบุรุษร่วมสมัย ที่ตัดเล็มละเมียดละไม ไม่รุงรังแตกแถวตั้งแต่เช้าถึงค่ำคืนดื่นดึก ใส่แว่นสีดำ จะถอดเมื่อทำงานและนอนเท่านั้น

           เสื้อแขนยาวกลัดกระดุมแขนที่ข้อมือสองข้าง และกระดุมอกเป็นแผงตามสมัยนิยมก็กลัดอย่างเคร่งครัด ไม่แหวะอก

           กางเกงมีจีบหน้าครบถ้วน มีหูกางเกงตามจำนวนครบครัน คาดเข็มขัดหนังเป็นทางการสากลนิยม ไม่นุ่งยีนส์

           เสื้อสีอ่อนเย็นตา กางเกงสีเข้มเงาขลับ กลีบโง้งเหมือนคมมีด โดยไม่คลายคมกระทั่งกลับเข้าบ้าน

           ชายเสื้ออยู่ในกางเกงตลอดวันจนตลอดคืนก็มี แม้จะมึนเมาในบางครั้งก็ไม่เคยให้ชายเสื้อไพล่ออกนอกกางเกงเหมือนนักเลงข้างถนน แต่เขาเป็นนักเลงหนังสือ

           พูดคุยน้ำไหลไฟดับด้วยอารมณ์ขันหัวหกก้นขวิด สนุกสนานได้ทั้งคืนด้วยความทรงจำเป็นเลิศ จึงมีเพื่อนสนิทมิตรสหายมากมายหลายกลุ่ม หลายอาชีพ หลายวัย และหลายเพศ

           แต่ใจร้อน โมโหง่าย ปากร้ายใจดี โกรธง่ายหายเร็ว แป๊บเดียวก็สนุกเป็นปกติ เหมือนไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน

           ณรงค์ จันทร์เรือง เขียนหนังสือตามขนบแบบแผนภาษาและไวยากรณ์ไทย โดยยึดพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน แต่พลิกแพลงหลากหลายลีลาทั้งสารคดีและเรื่องสั้นได้รวดเร็วทันใจและตามใจบรรณาธิการแต่ละเล่มที่ต้องการต้นฉบับของเขา

narong chanruang15-01-58 2

           เรื่องสั้นหักมุมตอนจบ ตามขนบเรื่องสั้นตะวันตกร่วมสมัยขณะนั้น แต่ที่โดดเด่นคือ ชุดสลัม มีนักวิชาการใช้เป็นข้อมูลงานวิจัยรับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยในสหรัฐ

           เคยขัดแย้งความคิดทางสังคมวัฒนธรรมกับกลุ่มก้าวหน้ายุคก่อน 14 ตุลา 2516 แต่ไม่ขัดเคืองเก็บเป็นส่วนตัว เพราะยังสนับสนุนและอุปการะนักเขียนแนวเสรีนิยม-ก้าวหน้า ให้มีพื้นที่เขียนหนังสือ แล้วได้ค่าเขียนยังชีพด้วยซ้ำ

           ขณะนี้ ณรงค์ จันทร์เรือง หมดเวรหมดกรรม (ถ้าคนชั้นสูงผู้มั่งคั่งเรียกหมดบุญหมดวาสนา) ไปรอเพื่อนคนเขียนหนังสืออยู่อีกฟากหนึ่งแล้ว

           ว่างเมื่อไรจะตามไปฟังเขาคุยสนุกเหมือนครั้งก่อนๆ แต่ตอนนี้ผมมีงานต้องทำท่วมหัว เลยยังไม่ว่าง