Download PDF

มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 3 ธันวาคม 2557

 

ภาษาไทย สอนผิดธรรมชาติมนุษย์

         “การสอนภาษาไทยในปัจจุบัน ยังไม่สอดคล้องกับธรรมชาติการเรียนรู้ภาษาของมนุษย์ที่ต้องเริ่มจากการฟัง พูด อ่าน และเขียน แต่เรากลับไปเริ่มที่ไวยากรณ์ จึงกลายเป็นจุดอ่อนสำคัญ”

         นางจิราพร บุนนาค ประธานคณะกรรมการจัดทำแผนยุทธศาสตร์ตามนโยบายภาษาแห่งชาติ กล่าวในที่ประชุมฯ จัดโดยราชบัณฑิตยสถาน เมื่อวันจันทร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2557 (เดลินิวส์ ฉบับวันอังคารที่ 25 พฤศจิกายน 2557 หน้า 22) แล้วบอกอีกว่า

         “จึงเห็นว่าควรทบทวนตำราภาษาไทยกันใหม่ แต่คงไม่ใช่การนำตำราเก่าเมื่อหลายสิบปีก่อนกลับมาใช้ เพราะบริบททางสังคมเปลี่ยนไปมากแล้ว”

         “แต่ยอมรับว่าการปรับเปลี่ยนยังมีปัญหาเรื่องทัศนคติ และกระบวนทัศน์ของผู้บริหารการศึกษาระดับสูงที่ไม่ค่อยปรับเปลี่ยน ไม่ว่าหน่วยงานไหน ยังคิดแบบเดิม วิธีปฏิบัติเดิมๆ โดยไม่ดูว่าสถานการณ์บ้านเมืองเปลี่ยนไปอย่างไร”

         เพราะทุกอย่างเพื่อพิทักษ์ความเป็นไทย จึงต้องหยุดโลกไว้ที่พ่อขุนรามคำแหง แล้วแต่งตัวด้วยผ้าไทย(เส้นใยในโรงงานญี่ปุ่น)

 

ใครทำภาษาไทยวิบัติ หรืออุบัติ?

         สถานการณ์ของภาษาไทยในปัจจุบัน (มติชน ฉบับวันอังคารที่ 25 พฤศจิกายน 2557 หน้า 6) คือ

         “1. ไม่ยอมรับความเปลี่ยนแปลง ผู้ทำหลักสูตรถือว่าความเปลี่ยนแปลงไม่ถูกต้อง ซึ่งเป็นทัศนคติเชิงลบต่อภาษา เพราะภาษาต้องมีการเปลี่ยนแปลง ทำให้โลกทรรศน์ของผู้เรียนแตกต่างจากผู้จัดหลักสูตร

         2. ผู้สอนภาษาไทยบางส่วนไม่มีความรู้ภาษาไทย ไม่รู้จักวิธีการสอนภาษาไทย และ

         3. นักเรียนไทยไม่เรียนภาษาไทยอย่างจริงจังเพื่อความรู้ แต่เป็นการเรียนเพื่อต้องการใบรับรอง”

         นางนิตยา กาญจนะวรรณ ประธานอนุกรรมการนโยบายภาษาแห่งชาติ นโยบายภาษาไทยสำหรับนักเรียนและคนไทย รวมทั้งภาษาไทยสำหรับชาวต่างชาติในฐานะภาษาต่างประเทศ กล่าวในที่ประชุมฯ

         ครูภาษาไทยไม่ยอมรับความเปลี่ยนแปลงวัฒนธรรมภาษามานานมากแค่ไหน? ผมไม่รู้

         แต่เป็นไปได้ว่ามีมานานตั้งแต่แรกสถาปนาการเรียนการสอนภาษาไทยให้ตรงเป๊ะกับภาษาบาลี (ของเถรวาทไทย)

         จึงเกิดกรณีภาษาไทยวิบัติ หรืออุบัติ? เป็นหัวข้อทักท้วงถกเถียงอย่างร้อนแรงและรุนแรงมากกว่า 50 ปีมาแล้ว เรื่องนี้ผมไม่รู้ด้วยตัวเอง แต่รู้ผ่านคำบอกเล่าของผู้อาวุโส 3 คน คือ เสถียร จันทิมาธร, เรืองชัย ทรัพย์นิรันดร์, และขรรค์ชัย บุนปาน

         เหตุจากครูภาษาไทยยุคนั้นโจมตีสำนวน“เพรียวนม” ของ ’รงค์ วงษ์สวรรค์ ว่าเป็นผู้ทำภาษาไทยวิบัติ

         แต่คนอีกกลุ่มหนึ่งค้านว่าทำภาษาอุบัติต่างหาก เพราะเกิดคำใหม่ๆ สำนวนใหม่ๆ ส่วนครูภาษาไทยที่โจมตีนั่นแหละทำภาษาวิบัติ ไม่ให้ภาษางอกงาม