Download PDF

มติชนรายวัน ฉบับประจำวันจันทร์ที่ 3 พฤศจิกายน 2557

 

ครูได้หน้า นักเรียนถอยหลัง

         เสียงบประมาณจำนวนหลายล้าน เพื่อส่งนักเรียนไปแข่งขันโอลิมปิควิชาการ แต่ค่าเฉลี่ยการศึกษาไทยกลับต่ำสุดในอาเซียน

         “คุณไม่สนใจว่าเด็กที่ไม่ได้ไปแข่งโอลิมปิควิชาการว่าเป็นอย่างไร แต่สนใจเด็กที่ได้เหรียญทองโอลิมปิควิชาการ

         ซึ่งสุดท้ายไม่มีประโยชน์ต่อระบบการศึกษา นอกจากจะเป็นประโยชน์ต่อเด็กที่ไปแข่งขันเท่านั้นเอง”

         อ. นิธิ เอียวศรีวงศ์ แสดงทัศนะต่อนโยบายการศึกษาไทยที่มุ่งเน้นเฉพาะการสร้างภาพลักษณ์ของประเทศ แต่ไม่ได้มุ่งเน้นที่ตัวผู้เรียนเป็นหลัก จึงคลั่งแข่งโอลิมปิควิชาการ (โพสต์ทูเดย์ ฉบับวันจันทร์ที่ 27 ตุลาคม 2557 หน้า A6)

         ผลคือ ครูได้หน้า แต่นักเรียนส่วนมากถอยหลัง ไปกันได้ดีกับสังคมสองมาตรฐาน ทั้งขบวนการยุติธรรมและการศึกษา

 

ทำบุญเพื่อการศึกษา

         “ความเชื่อเรื่องการทำบุญเพื่อการศึกษา(ของต่างประเทศ)มีสูงกว่าไทยมาก”

         “ทั้งเรื่องการมอบทุนการศึกษาหรือการสร้างโรงเรียนและสถานศึกษาให้กับผู้ยากไร้หรือด้อยโอกาส”

         นายพารณ อิศรเสนา ณ อยุธยา สปช. ด้านการศึกษา มีอาวุโสสูงสุด 87 ปี กล่าวถึงการศึกษาไทย เมื่อเปรียบเทียบจากประสบการณ์ที่ได้เดินทางไปพบในต่างประเทศ แล้วบอกอีกว่า

         “คนไทยทำบุญในเรื่องนี้น้อย ซึ่งคงต้องปรับเปลี่ยนค่านิยมและความเชื่อเหล่านี้”

         เป็นที่รู้และเล่าลือกันมานานแล้วว่าคนไทยทำบุญเพื่อตัวเองให้มั่งคั่งและมั่นคงในชาติหน้า โดยไม่ทำเพื่อคนอื่นในสังคมส่วนรวมในชาตินี้ที่เห็นๆ ให้เสมอภาคเท่าเทียมรู้เท่าทันโลกและชีวิต

         ดังเห็นทำบุญไม่จำกัดต่อการสร้างโบสถ์ไฮเทค วิหารไฮเทค ราคานับล้านๆ หรือนับร้อยๆ ล้าน โดยใช้งานไม่กี่วันต่อเดือน/สัปดาห์

         แต่หลีกเลี่ยงทำบุญเพื่อสาธารณประโยชน์ เช่น การศึกษาที่ใช้งานทุกวัน เพราะเชื่อว่าไม่มีผลต่อความมั่งคั่งและมั่นคงของตนเองในชาติหน้า

         ปัญหาอย่างนี้เป็นที่เข้าใจกันว่ามีทั่วไปในโลก ดังนั้น พ.ส.ล. (องค์การพุทธศาสนิกสัมพันธ์แห่งโลก) จึงกำหนดหัวข้อการประชุมใหญ่สามัญ ครั้งที่ 27 ที่ประเทศจีน เมื่อกลางเดือนตุลาคมผ่านมาว่า พระพุทธศาสนาและการบริจาคเพื่อสาธารณประโยชน์ (โพสต์ทูเดย์ ฉบับวันอาทิตย์ที่ 26 ตุลาคม 2557 หน้า B4)

         ไม่ว่าพระไตรปิฎกจะให้แนวทางและความหมายอันประเสริฐเลิศเลออย่างไร แต่ทางปฏิบัติของไทยการบริจาคก็คือทำบุญ มิได้เป็นไปเพื่อการศึกษา ถึงมีบ้างก็น้อยจนนับไม่ได้