มติชนรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 19 กันยายน 2557

 

พวกมีเส้น

          “จะให้ วธ. เป็นหน่วยงานตัวอย่างที่ทำงานอย่างซื่อสัตย์สุจริต” รมต. วธ. วีระ โรจน์ พจนรัตน์ บอกสื่อมวลชนวันมอบนโยบายแก่ผู้บริหารระดับสูง (มติชน วันอังคารที่ 16 กันยายน 2557 หน้า 17)

          ถ้าคิดว่าทำได้จริง ขอให้พิจารณาเรื่องต่างๆต่อไปนี้ด้วย

          พระสงฆ์มีเส้น รื้อทำลายโบราณสถานในวัดย่านฝั่งธนฯ แล้วถูกกรมศิลปากรแจ้งความนับสิบคดี แต่ผู้มีอำนาจทางคดีสั่งไม่ฟ้อง อ้างว่าไม่มีเจตนา (ข่าวสด ฉบับวันจันทร์ที่ 15 กันยายน 2557 หน้า 11) แล้วรื้อใหม่อีก

          วธ. มีทั้งกรมศิลปากรและกรมการศาสนา แต่ยังแก้อะไรไม่ได้ น่าประหลาดไหม?

          คนรวยมีเส้น เอาสีพลาสติคทาทับผนังด้านนอกวิหารเก้าห้อง ที่มีปูนปั้นเก่าแก่ชั้นเยี่ยมที่สุดของไทย, ใช้สีทองทาทับงานช่างเก่าบนช่อฟ้าใบระกา ที่ของเดิมเป็นงานลงรัก ประดับกระจก ในวัดสำคัญของลพบุรี

          ได้รับผลกระทบกระเทือนลดทอนคุณค่าศิลปกรรมในวัด แล้วไม่มีใครทำอะไรได้เลย

          ชาวบ้านยากจนทั่วไปไม่มีเส้น รู้เท่าไม่ถึงการณ์ทำกำแพงเมืองชำรุดไม่มากนัก  แต่ถูกฟ้องติดคุกได้ อ้างว่ามีเจตนาทำลายโบราณสถาน

          ถ้าชาวบ้านไม่มีเส้น แล้วทำอย่างเดียวกับพระสงฆ์มีเส้น และคนรวยมีเส้น ป่านนี้ติดคุกหัวโต (ห้ามเยี่ยม ห้ามประกัน) ตลอดชีวิต

          ฝูงคนดีมีประวัติศาสตร์โบราณคดี(และวัฒนธรรมคนไม่เท่ากัน) ที่เคยกระเหี้ยนกระหือรือไปม็อบ แล้วแหกปากรักชาติขับไล่คนทุจริตคิดมิชอบ ไฉนเงียบเป็นเป่าศิวลึงค์กับเรื่องเหล่านี้

 

วัดยายร่ม บางมด

          วัดยายร่ม ในสวนบางมด เป็นชื่อคุ้นเคยมาก เพราะผมมักได้ยินจากปาก คุณขรรค์ชัย บุนปาน เล่าว่าเคยหนีโรงเรียนไปดูนักกลอนยุคนั้นแข่งกลอนที่วัดนี้ (ตั้งแต่ครั้งนุ่งกางเกงขาสั้นเรียน ม.7 แผนกวิทยาศาสตร์ โรงเรียนวัดนวลนรดิศ ราว พ.ศ. 2504)

          แต่ผมเองไม่เคยไปวัดยายร่มแม้แต่ครั้งเดียว เพราะยุคนั้นฟังคุณขรรค์ชัยเล่าแล้วรู้สึกไกลมาก ไกลสุดหล้าเหมือนไปชวา (หลวงพระบาง) ฟ้าแดง สุโขทัยฟ้าเขียว

          เมื่อบ่ายวันเสาร์ที่ 13 กันยายน ผ่านมา ตั้งใจไปวัดยายร่ม ถนนพระราม 2 ซอย 33 แขวงบางมด เขตจอมทอง กทม.

          พอเข้าไปในวัดก็ประหลาดใจอย่างเป็นสุข ที่มีป้ายฝีมือประณีตกับเอกสารแจกพิมพ์ 4 สี มีประวัติวัดย่อๆ ที่อ้างอิงแล้วคัดข้อความจากพระราชนิพนธ์ ร.5 หนังสือพระราชพิธีสิบสองเดือน

          ที่ประหลาดใจ เพราะวัดในประเทศไทยสมัยนี้ไม่มีแล้วหนังสือหรือเอกสารประวัติวัดและปูชนียสถาน ตลอดจนตำนานเก่าแก่บอกเล่าความเป็นมาของวัด จะมีก็แต่เอกสารปลุกเสกอภินิหารเครื่องรางของขลัง

          ประวัติย่อวัดยายร่มของทางวัดคัดมาแบ่งปันไว้ ผมอ่านแล้วไม่กระจ่าง

          เมื่อกลับถึงบ้าน ต้องค้นหนังสือพระราชพิธีสิบสองเดือนมาอ่านบทพระราชพิธีเดือนหก เรื่องการวิสาขบูชา ถึงรู้เพิ่มอีกว่า ร.4 เมื่อทรงผนวช ได้เสด็จผูกพัทธสีมา และอยู่กรรม 7 วัน ที่วัดยายร่ม ได้ความโดยสรุปย่อๆ ดังนี้