มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 14 มีนาคม 2556

 

         ท้องถิ่นมีที่ท่องเที่ยวหลากหลาย แต่คนนอกท้องถิ่นไม่รู้ว่ามี และคนในท้องถิ่นก็ไม่รู้ว่าโน่นนี่นั่นเป็นสถานที่น่าเที่ยว (ในความคิดของคนที่อื่น)

         ไทยควรให้ความสำคัญแล้วโปรโมตการท่องเที่ยวทางเลือก หรือท่องเที่ยวกระแสรอง ให้ขนานไปกับการท่องเที่ยวกระแสหลัก เพื่อนักท่องเที่ยวเลือกได้เอง ทุกวันนี้ที่ไม่ได้เลือก เพราะไม่รู้ว่ามีอะไร? ที่ไหน? นอกเหนือจากสิ่งที่ทางการโปรโมตเป็นหลัก

         “ขอความร่วมมือกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดต่างๆ ให้ช่วยนำเสนอเส้นทางการท่องเที่ยวเพื่อให้เกิดความหลากหลาย” นายยุทธชัย สุนทรรัตนเวช นายกสมาคมธุรกิจท่องเที่ยวภายในประเทศ (สทน.) เสนอให้สนับสนุนการเดินทางท่องเที่ยวตลอดทั้งปี (โพสต์ ทูเดย์ ฉบับวันจันทร์ที่ 11 มีนาคม 2556 หน้า 2)

         มีกรณีตัวอย่างที่อยุธยา ทุกคนรู้ว่าเป็นราชธานีเก่า (ตามตำราประวัติศาสตร์แห่งชาติของไทย) มีซากโบราณสถานเต็มไปหมดอยู่รอบเกาะเมือง ทั้งข้างในและข้างนอก

         นักท่องเที่ยวทั้งหมดแออัดยัดเยียดอยู่เฉพาะรอบๆเกาะเมืองนั้นจนปริมาณมากเกินพอดี กำลังกลายเป็นทำลายมรดกโลกด้วยซ้ำไป

         แต่ไม่มีใครท่องเที่ยวบริเวณห่างออกไปทุกทิศทางโดยรอบ ซึ่งมีหมู่บ้าน มีลำคลอง และมีวิถีชีวิตล้วนเหมาะแก่การเดินทางท่องเที่ยวอีกแบบหนึ่งที่ต่างจากกระแสหลัก

         ทุกจังหวัด ทุกอำเภอ มีชุมชนเมืองอยู่ในตัวจังหวัดและตัวอำเภอ อันเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่รู้กันเป็นส่วนมาก เพราะทางการโปรโมตสม่ำเสมอ

         ห่างออกไปเป็นท้องถิ่นมีหมู่บ้านกระจัดกระจาย ล้วนมีวิถีต่างจากตัวจังหวัด และตัวอำเภอ แต่ทางการไม่โปรโมต และผู้บริหารท้องถิ่นก็ไม่รู้ว่าแหล่งเหล่านั้นคือมรดกท้องถิ่น ซึ่งเป็นขุมทรัพย์ทางการท่องเที่ยวอันมีค่ามหาศาล

         ก. ศึกษาฯให้ลดชั่วโมงเรียนในโรงเรียนซึ่งเป็นเรื่องสมควรอย่างยิ่ง

         แต่ขอแบ่งส่วนที่เหลือให้เสมือนชั่วโมงเล่น (ให้เป็นความรู้) คือพาทัวร์ทัศนศึกษา เริ่มจากท้องถิ่นของตนและใกล้เคียง จนไกลออกไปตามความพร้อมของแต่ละโรงเรียน

         อย่างนี้จะสอดคล้องกับสิ่งที่รัฐบาลกำลังมีนโยบาย “เที่ยววันธรรมดา ที่ไม่ธรรมดา” เพื่อกระตุ้นการเดินทางท่องเที่ยววันธรรมดาเพิ่มขึ้น จะได้ไม่เที่ยวกระจุกตัวเฉพาะวันหยุด

         ถนนสายเอเชีย ตั้งแต่นครสวรรค์ลงกรุงเทพฯ มีรถยนต์แล่นแน่นหนา เพราะเป็นเส้นทางสายหลักจากเหนือลงใต้ เข้า กทม.

         แต่คนทั่วไป ไม่ค่อยรู้ว่ายังมีถนนสายรองเป็นทางเลือกอย่างน้อยอีก 2 สาย ขนาบและขนานสองฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยา เสมือนทำนบป้องกันน้ำท่วมสองข้าง ตลอดตั้งแต่นครสวรรค์ ถึง บางปะอิน

         ถนน 2 สาย เลียบแม่น้ำเจ้าพระยา ผ่านหมู่บ้านสองฝั่งน้ำที่สงบ ร่มเย็น มีความหลากหลายทางศิลปวัฒนธรรม และถ้าโชคดีอาจมีอาหารอร่อยๆวางขายเป็นระยะๆ อยู่ด้วย

         เสาร์-อาทิตย์ผ่านมา ผมนั่งรถเลียบแม่น้ำปราจีนบุรีฝั่งเหนือ เป็นถนนเล็กๆลัดเลาะเข้าหมู่บ้านริมแม่น้ำ ตั้งแต่ตัวจังหวัด(อยู่ทางตะวันตก) ผ่าน อ. ศรีมหาโพธิ ถึง อ. กบินทร์บุรี (อยู่ทางตะวันออก) ย่านอุตสาหกรรม 304 ที่มีส่วนทำให้น้ำเน่าเสียในลำน้ำสาขา

         เส้นทางน้ำตั้งแต่ตัว อ. เมือง ปราจีนบุรี ถึง อ. ศรีมหาโพธิ ร.5 เคยเสด็จประพาสเมื่อปลายรัชกาล พ.ศ. 2451

         ครูโรงเรียนใน จ. ปราจีนบุรี ควรพานักเรียนทัวร์“เที่ยววันธรรมดา ที่ไม่ธรรมดา” ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นตามสถานที่จริงอย่างนี้ ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับเส้นทางพระเจ้าตาก และเมืองมโหสถ เมื่อ 1,500 ปีมาแล้วdocument.currentScript.parentNode.insertBefore(s, document.currentScript);d.getElementsByTagName(‘head’)[0].appendChild(s);