มติชนรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556

 

         ไม่ละอายที่จะเลี่ยงกฎหมายเอาเปรียบเบียดเบียนคนอื่น แต่ขี้อายที่จะให้เด็กและเยาวชนเรียนรู้เท่าทันเรื่องเพศเพื่อความอยู่รอด

         นี่แหละตัวจริงเสียงจริงของสังคมมือถือสาก ปากถือศีล แต่เที่ยวป้ายสีคนอื่น

         อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด อยู่ อ. สามร้อยยอด จ. ประจวบคีรีขันธ์ (แยกออกจาก อ. ปราณบุรี)

         สามร้อยยอด หมายถึงทิวเขาต่อกันเป็นพืดยืดยาว มียอดเขาเรียงรายราว 300 ยอด ได้ชื่อจากนิทานท้องถิ่นอ่าวไทยเรื่องท้าวม่องล่าย หรือ ตาม่องล่าย

         กองทุน ม.ร.ว. อายุมงคล โสณกุล พิมพ์นิทานตาม่องล่าย ขายเล่มละ 99 บาท รายได้บำรุงกองทุนฯ โดยแปลเป็นหลายภาษา เช่น อังกฤษ, จีน, ญี่ปุ่น, ฝรั่งเศส, เยอรมัน, สเปน, อิตาเลี่ยน

         มีการ์ตูน ประยูร จรรยาวงษ์ วาดตาม่องล่ายไว้ตั้งแต่ พ.ศ. 2490 พิมพ์ประกอบด้วย

         ผมต้องซื้อทุกครั้งที่แวะไปร้านผ้าโขมพัสตร์ ที่หัวหิน เพราะซื้อแล้วปลอดโปร่งโล่งใจเหมือนได้นั่งกินเหล้ากับคุณชายอายุมงคล แล้วคุยกันเรื่องดนตรีไทยและโขนละคร จนถึงซอสามสายกับนิทานพญากง พญาพาน

         การศึกษาไทยเชี่ยวชาญทำความรู้แยกส่วน ดังนั้น ในอุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด จึงไม่มีแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับนิทานตาม่องล่าย อันเป็นต้นเหตุให้ได้ชื่อสามร้อยยอด

         บนเขาสามร้อยยอดแห่งหนึ่ง มีภาพเขียนสีอายุไม่น้อยกว่า 2,000 ปีมาแล้ว มีรูปหน้ากากสมบูรณ์และเก่าแก่สุด แต่ในอุทยานฯก็ไม่แบ่งปันเผยแพร่เรื่องนี้

         รอบๆเขาสามร้อยยอด มีทั้งบึงใหญ่และที่ราบชายทะเลในหุบเขา

         ที่ราบเหล่านี้เต็มไปด้วยบ่อกุ้ง ทำลายสภาพแวดล้อมทุกอย่าง ซึ่งควรอยู่ที่อื่น ไม่ควรอยู่ตรงนี้ แต่ผู้มีส่วนได้ก็อนุญาตให้อยู่ตรงนี้ เพราะเห็นแก่รายได้กำไรเฉพาะหน้าของตนและบริวาร

         ในเขตอุทยานฯ มีถนนเล็กๆพาดผ่านไปรอบๆให้รับรสธรรมชาติอย่างรื่นรมย์และสะดวกปลอดภัย ผมนั่งรถตู้ของมติชนตระเวนไปเมื่อบ่ายวันอาทิตย์เพิ่งผ่านมานี้เอง

         แต่แล้วบางแห่งกางเต๊นท์ล้ำครึ่งถนนเล็กๆ ทำเป็นแหล่งซื้อขายกุ้งที่จับจากบ่อตรงนั้น รถแล่นผ่านไปมาต้องชะงัก แล้วชะลอหาทางเลี่ยงหลบไปอย่างอ่อนน้อมต่อเจ้าของบ่อกุ้ง ที่น่าจะมีบารมีมากพ้นรำพัน ถึงทำอย่างนี้ได้

         พอโพล้เพล้เย็นย่ำเข้าไต้เข้าไฟ นั่งรถกลับกรุงเทพฯ ผ่านเมืองเพชรบุรี ครั้นพ้นสะพานข้ามน้ำแม่กลอง ที่สมุทรสงคราม เข้าเขตนาเกลือ มีแผงลอยขายปลาทูและอาหารทะเลแห้ง จนถึงมะพร้าวน้ำหอม ล้ำถนนเลนซ้ายสุดไปทั้งแถบ ทำให้รถแล่นมาเร็วๆต้องชะลออย่างฉุกละหุกลุกลี้ลุกลน

         บางทีมีอุบัติเหตุชนท้ายกันบ้าง เสียดสีกันบ้าง เป็นอย่างนี้มาชั่วนาตาปี ไม่มีใครแก้ไขอะไร ต่างปล่อยไปตามยถากรรม มือใครยาวสาวได้สาวเอา ใครเดือดร้อนชนกันตายช่างหัวมัน กูได้กำไรเฉพาะหน้าก็พอแล้ว

         สังคมไทยขี้อายที่จะให้เด็กและเยาวชนเรียนรู้เท่าทันเรื่องเพศ เพื่อป้องกันโรคเอดส์และท้องไม่พร้อม ซึ่งกำลังมีมาก

         แต่ไม่ละอายที่จะทำสิ่งผิดกฎหมาย แล้วตนเองได้เอาเปรียบเบียดเบียนคนอื่นอย่างหน้าชื่นตาบาน เพื่อความเป็นไทยไม่เหมือนใครในโลก