มติชนรายวัน ฉบับประจำวันจันทร์ที่ 4 มิถุนายน 2555

 

          ดินหญ้าฟ้าแถน ผมเอาคำมาเรียงกันจากพงศาวดารล้านช้าง เรื่องกำเนิดมนุษย์ แล้วตั้งเป็นชื่อ ซีดี เพลงเล่าเรื่อง มีทั้งหมด 10 เพลง วางตลาดเผยแพร่ครั้งแรก พ.ศ. 2546 แล้วไม่มีอีก

          มีผู้ถามหาเรื่อยๆ แต่ไม่มีให้ เลยถูกดุว่าทำไมไม่เอาขึ้นยูทูบ จะได้ไม่ต้องวุ่นวาย ผมไม่ฉลาด แล้วไม่เคยพึ่งพายูทูบ เพราะล้าหลังทางเทคโนโลยี เลยขอร้องให้ผู้ใจบุญเอาเพลงทั้งหมดขึ้นยูทูบ เปิดฟังได้แล้ว ทั้งหมด 10 เพลง

          ทำนอง ผมได้จากเพลงดนตรีไทยที่คุ้นหู แล้วฟังง่ายๆไม่ยุ่งยาก

          ดนตรี ผมทำจากเครื่องดนตรีไทยที่เลือกเฉพาะเครื่องเบา โดยไม่เอาเครื่องหนัก เสียงก้าวร้าวรกหู แล้วจัดวางใหม่ให้ฆ้องวงเสียงกังวานโลหะเป็นหลัก

          เนื้อร้อง ผมแต่งใหม่ จากคำบอกเล่าเก่าแก่ ที่เล่าสืบต่อกันมานับพันๆปีมาแล้วโดยไม่มีจดบันทึก บางเรื่องมีจดเป็นลายลักษณ์อักษรเมื่อหลายร้อยปีมาแล้ว แต่ส่วนมากไม่มีคนอ่าน เพราะระบบการศึกษาไทยเหยียดพื้นบ้านพื้นเมือง ผมเลยยกมาแต่งเพลงร้องเล่น เพราะ“เรื่องเก่าๆ ไม่เล่าก็ลืม” เพลงทั้งหมดมีคำอธิบายดังนี้

          ค้างคาวกินกล้วย แต่งจากคำบอกเล่าชาวบ้าน เรียกค้างคาวว่านกมีหู หนูมีปีก ส่วนลิงกับเสือ แต่งจากคำบอกเล่าของครูดนตรีไทยโบราณ ว่าทำนองเพลงนี้แต่เดิมชื่อลิงถอกกระดอเสือ ทำนองเป็นของเก่า ไม่มีชื่อผู้แต่ง

          หมาเก้าหาง แต่งจากคำบอกเล่าชาวบ้านชนชาติจ้วง มณฑลกวางสี ที่เมืองจีน อธิบายรูปเขียนบนหน้าผามีรูปหมา ที่ผาลาย เมื่อ 3,000 ปีมาแล้ว ทำนองเป็นของเก่า ไม่มีชื่อผู้แต่ง แต่มีเค้าจากเพลงพื้นบ้านพื้นเมืองของชาวบ้านภาคกลาง

          ควายกินข้าว แต่งจากคำบอกเล่าชาวบ้านในภาคกลางของไทย ทำนองเป็นสำเนียงเขมร หม่อมหลวงต่วนศรี วรวรรณ แต่ง นิยมใช้ประกอบละคร

          น้ำเต้าจมูกควาย แต่งจากเค้าเรื่องดั้งเดิมในพงศาวดารล้านช้าง ทำนองดัดแปลงจากเพลงสำเนียงมอญ ไม่มีชื่อผู้แต่ง

          คางคกขอฝน แต่งจากคำบอกเล่าชาวบ้านบริเวณสองฝั่งโขง เรื่องพญาคันคาก (คางคก) ทำนองเป็นของเก่า ไม่มีชื่อผู้แต่ง

          กบให้น้ำ แต่งจากเค้าเรื่องดั้งเดิมของกลุ่มชนผู้ไทในเวียดนามภาคเหนือ ทำนองของครูจำเนียร ศรีไทยพันธุ์ จำมาจากเพลงสากล

          สยามประเทศ แต่งจากข้อความในศิลาจารึกวัดศรีชุม (จารึกสุโขทัยหลักที่ 2) เมืองเก่าสุโขทัย และจากหลักฐานประวัติศาสตร์โบราณคดีที่พบใหม่ ทำนองเป็นของเก่า ไม่มีชื่อผู้แต่ง แต่มีเค้าจากเพลงพื้นบ้านพื้นเมืองของชาวบ้านภาคกลาง บางทีเรียกทำนองนี้ว่าเพลงสุโขทัย

          นางนาค พระทอง แต่งจากเค้าเรื่องดั้งเดิมในพงศาวดารเขมร และในจดหมายเหตุจีนของโจวต้ากวาน ทำนองเป็นของเก่าครั้งกรุงศรีอยุธยา

          พญากง พญาพาน เนื้องร้องตัดตอนจากนิราศพระประธมของสุนทรภู่ ซึ่งแต่งจากนิทานเรื่องพญากง พญาพาน เป็นตำนานพระปฐมเจดีย์ ที่ จ. นครปฐม ทำนองเป็นของเก่า ไม่มีชื่อผู้แต่ง แต่เป็นเพลงสำเนียงมอญ

          ตาบ้องไล่ ยายรำพึง แต่งจากคำบอกเล่าชาวบ้านแถบชายทะเลอ่าวไทย และปรับปรุงจากนิราศตังเกี๋ย ของหลวงนรเนตบัญชากิจ (แว) ทำนองเป็นของเก่า ได้เค้าจากคนสีซอขอทานในกรุงเทพฯ ต่อมานิยมใช้บรรเลงประกอบการละเล่นหุ่นกระบอก

          เปิดฟังแล้วได้เรื่องได้รส หรือไม่ได้เรื่องไม่ได้รส ช่วยเขียนบอกด้วย ส่งไปทางไหนก็ได้}} else {