มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 28 กันยายน 2554

          ผู้บริหารโรงเรียนจำนวนหนึ่งในชนบท ไม่ใส่ใจขวนขวายรับความสนับสนุนจากคนทั่วไป เพื่อทำโรงเรียนให้มีสภาพแวดล้อมทางศิลปะและวัฒนธรรมการอ่านและการเรียนรู้

ทั้งนี้ก็เพื่อนักเรียนทุกระดับทุกช่วงชั้นจะถูกหล่อหลอมชักจูงให้อ่านและเรียนรู้จากสภาพแวดล้อมในโรงเรียนโดยไม่รู้ตัว เท่ากับไม่ถูกทอดทิ้ง และไม่ถูกกีดกันออกจากสังคมการเรียนรู้

ผมพยายามหาคำตอบ หาคำอธิบาย ว่าเหตุใด? ทำไม? ผู้บริหาร, ผู้อำนวยการโรงเรียนถึงไม่ใส่ใจ

แต่ไม่มีคำตอบ ไม่มีคำอธิบาย

ผู้ใหญ่ทุกคนในวงการศึกษาทั้งอดีตและปัจจุบันต่างยินดีปล่อยให้นักเรียนชนบทเหล่านั้นรับเคราะห์กรรมถูกรังแกจากอะไรก็ไม่รู้ที่มองไม่เห็น

แต่แล้วเพิ่งหูตาสว่างเมื่ออ่านคอลัมน์หมายเหตุประเทศไทย ของ ลม เปลี่ยนทิศ ในไทยรัฐ (ฉบับวันพุธที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2554 หน้า 5) มีจดหมายจากผู้ใช้นาม “ครูชนบท” เขียนบอกเล่าถึงเหตุล้มเหลวของระบบการศึกษาไทยไว้ดังต่อไปนี้

ประคบประหงม ‘ช้างเผือก’ เอาไว้โชว์แขก

          ส่วน ‘ช้างขี้เรื้อน’ ปล่อยให้เป็นปุ๋ยของชาติ

          ครูฉลาด (แกมโกง) เขาไม่สอนนักเรียนตามหลักสูตร เพราะไม่มีประโยชน์ 

          สู้ไปตั้งใจฝึกเด็กที่มีพรสวรรค์ (ช้างเผือก) ด้านใดด้านหนึ่งดีกว่า แล้วส่งเข้าประกวดเพื่อรับใบประกาศนียบัตรและโล่รางวัลระดับต่างๆ

          ในปีการศึกษาหนึ่งขอให้ได้รับ 1 รางวัลก็พอแล้ว ครูผู้ฝึกและผู้อำนวยการโรงเรียนจะได้รับยกย่องเป็นครูดี มีฝีมือ

          แล้วนำใบประกาศนียบัตรหรือโล่ไปอ้างเพื่อขอเลื่อนขั้นเงินเดือนเป็นกรณีพิเศษ และถือเป็นผลงานเชิงประจักษ์ สามารถนำเสนอเลื่อนตำแหน่งและวิทยฐานะครูให้สูงขึ้นได้

          แต่นักเรียนที่อ่านไม่ออกอีกเกินครึ่ง ช่างหัวมัน

ถ้ารับความสนับสนุนจากคนทั่วไป มาทำสภาพแวดล้อมโรงเรียน (ตามที่บอกแต่แรก) ก็ต้องรับผิดชอบเพิ่มขึ้น ต้องเหนื่อยเพิ่มขึ้น

แต่ไม่มีรางวัล ไม่มีเพิ่มเงินเดือน ไม่มีเลื่อนตำแหน่ง

สู้ไม่เอาดีกว่า ดูแลรับผิดชอบแค่ “ช้างเผือก” ดีกว่า ส่วน “ช้างขี้เรื้อน” ก็ปล่อยไปตามยถากรรม

นักเรียนระดับประถม, มัธยม เริ่มตกเป็นเหยื่อของระบบการศึกษาที่ครูใช้เป็นเครื่องมือล่าประโยชน์ให้ตัวเอง

เมื่อโตขึ้นเป็นนักศึกษาระดับอุดมศึกษามหาวิทยาลัย ก็ตกเป็นเหยื่อของหลักสูตร “จ่ายครบ จบแน่” ซ้ำอีก

เฮ้ย! นี่มันอะไรกันวะ นี่หรือที่อวดนักหนาว่าเมืองไทย ความเป็นไทย เมืองพุทธ