มติชนรายวัน ฉบับประจำวันจันทร์ที่ 15 สิงหาคม 2554

          รัฐโบราณก่อนสมัยใหม่ เป็นที่รับรู้ในหมู่นักวิชาการ (ซื่อตรง) ว่าไม่มีพรมแดนชัดเจนตายตัว และไม่ได้ถือหลักอธิปไตยเหนือดินแดนอย่างทุกวันนี้

ดังนั้น รัฐโบราณและสังคมโบราณดำรงอยู่อย่างทาบทับซ้อนกัน โดยไม่มีความคิดเรื่องชาติ

(แต่บรรดานักวิชาการ (ไม่ซื่อตรง) ต่างปฏิเสธความจริงดังกล่าวทั้งหมด แล้วพยายามโฆษณาปลุกระดมความคิดเรื่องชาติไทยและดินแดนไทยสมัยโบราณ มีพรมแดนเหมือนเส้นอาณาเขตประเทศไทยทุกวันนี้)

         ประวัติศาสตร์มหาสมุทรอินเดีย ของ อาจารย์ ดร. ธิดา สาระยา (หนา 752หน้า ราคา 490 บาท) ปฏิเสธพรมแดนทางประวัติศาสตร์ทั้งมวล จึงไม่ใช่หนังสือประวัติศาสตร์ของรัฐใดรัฐหนึ่ง แต่เป็น “ประวัติศาสตร์บริเวณอันไร้พรมแดน”

โดยมุ่งทำความเข้าใจการเคลื่อนไหวและกิจกรรมของคน หรือกลุ่มชน ที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ขึ้นในประวัติศาสตร์

เพราะอาจารย์ธิดาเห็นว่า ประวัติศาสตร์หมายถึง “คน” และ “ความเคลื่อนไหวของผู้คนชุมชนที่เกี่ยวข้อง” 

ซึ่งจะเชื่อมโยงเรื่องราวให้เห็นคนได้ก็โดยใช้หลักฐานประวัติศาสตร์โบราณคดีและประวัติศาสตร์ศิลปะนั่นแหละ เว้นเสียแต่จะงมงายอยู่กับวัตถุที่พบจนมองไม่เห็นคน

ราว พ.ศ. 2532 มากกว่า 20 ปีมาแล้ว อาจารย์ธิดารจนาวิชาการโดยใช้หลักฐานประวัติศาสตร์โบราณคดีและประวัติศาสตร์ศิลป์สำเร็จเป็นหนังสือเล่มสำคัญชื่อ (ศรี) ทวารวดี ประวัติศาสตร์ยุคต้นของสยามประเทศ เป็นที่ยกย่องสรรเสริญเจริญพรกึกก้องกว้างขวางในวงวิชาการประวัติศาสตร์โบราณคดี

(ยกเว้นพวกนักวิชาการประวัติศาสตร์ศิลปะ โบราณคดี ที่ถูกครอบงำด้วยวิธีคิดแบบอาณานิคม ย่อมอ่านไม่เข้าใจ ไม่รู้เรื่อง แล้วออกอาการพาลเกเรทางวิชาการ)

ราว 20 ปีหลังหนังสือ (ศรี) ทวารวดีฯ พิมพ์ซ้ำหลายครั้ง อาจารย์ธิดาก็สร้างมหารจนาวิชาการประวัติศาสตร์มหาสมุทรอินเดียเล่มนี้ออกมาเป็น มหาคัมภีร์วิชาการประวัติศาสตร์โบราณคดีไร้พรมแดน

ด้วยวิธีมองประวัติศาสตร์ผ่านการค้ามหาสมุทรอินเดีย ที่มีพัฒนาการจากการค้าชายฝั่งทะเลจนถึงการค้าข้ามอารยธรรม ที่ครูบาอาจารย์บางท่านบอกว่าเป็นการค้าโลก

โดยมีชื่อ“ทวารวดี”และ“ศรีวิชัย”อยู่ครบถ้วน อย่างไม่ต้องฟูมฟายประวัติศาสตร์ศิลปะเศียรพระ, แขนพระ, ขาพระ แบบอาณานิคม แต่มีรายงานการค้า, เส้นทางการค้า, ของผู้คนและชุมชน ครบถ้วนหลักฐานวิชาการ

ประวัติศาสตร์แห่งชาติของไทยมีแต่เรื่องราวของราชวงศ์และสงคราม, วังกับวัด ในขอบเขตพรมแดนไทยเท่านั้น โดยไม่มีเศรษฐกิจ การเมือง และการค้าโลก ซึ่งนับว่าคับแคบแล้วผิดความจริงอย่างยิ่ง

เหตุนี้เองสังคมไทยจึงรู้จักทมิฬ (ผ่านลังกา) อย่างดูถูกดูแคลนว่าเลวทรามต่ำช้าดุร้ายใจหยาบ แต่ไม่รู้จักทมิฬอินเดียใต้ ในฐานะครูใหญ่ผู้ยกย่องอารยธรรมและตัวอักษรจากชมพูทวีปมาสู่อุษาคเนย์, สุวรรณภูมิ และไทย รวมทั้งในฐานะพ่อค้าหรือ“เจ๊กจีนแห่งอินเดีย” ที่นำความมั่งคั่งมาสู่ดินแดนแถบนี้

อาจารย์ธิดาให้ความสำคัญอย่างยิ่งต่อบทบาทของทมิฬ จึงค้นคว้าวิจัยมาไว้ในเล่มนี้อย่างคับคั่งที่สุดซึ่งไม่เคยเห็นจากหนังสือภาษาไทยเล่มไหนๆ

ผมถือเป็นบุญกุศลแก่ตนอย่างยิ่งที่ได้อ่านหนังสือเล่มนี้ จึงบอกกล่าวมาให้รู้ทั่วกัน จะได้ไปหาอ่านเอาบุญ 

forzest 20 mg price in usa buy cheap cialis super active