มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่ 3 สิงหาคม 2554

          ไทย เป็นชื่อสมมุติทางวัฒนธรรมของคนกลุ่มหนึ่งที่เรียกตัวเองว่า คนไทย พบหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรตรงๆ ครั้งแรกบริเวณลุ่มน้ำเจ้าพระยา เช่น อยุธยา ราว พ.ศ. 2000

          อาจมีก่อนหน้านั้น แต่ไม่เคยพบหลักฐาน 

          บางคนพูดและเขียนเป็นตุเป็นตะว่าคนไทยอยู่ตรงโน้นตรงนั้นนอกประเทศไทย ล้วนตีขลุมจินตนาการขึ้นเองทั้งนั้น

          ถึงขณะนี้ยังไม่พบคำอธิบายว่าชื่อสมมุติไทย มาจากไหน? มายังไง? ฯลฯ

          ทำให้เมื่อพูดเรื่องคนไทยและความเป็นไทย ดูเหมือนจะลอยๆ ไม่หนักแน่น ไม่เต็มปากเต็มคำ และไม่มีเสน่ห์

          เพื่อลดความรู้สึกเหล่านั้นลงบ้าง จะขอบอกเล่าสิ่งที่ได้ยิน ได้ฟัง และได้อ่านมาให้พิจารณา

          นักปราชญ์ทางภาษาและนิรุกติศาสตร์เคยบอกว่าสำเนียงพูด (ในตระกูลไทย-ลาว) ของพวกจ้วง-ต้งในกวางสี-กวางตุ้ง (มีอายุเก่าสุดราว 3,000 ปีมาแล้ว) ออกเสียงตรง คือ

          ออกเสียง ไม่เป็น ต, ไท ออกเสียง ไท ไม่เป็น ไต

          แล้วใช้คำว่า ไท แทนตัวเอง และแทนคนอื่นด้วย ในความหมายว่า คน, ชาว (เหมือนคนอีกหลายกลุ่ม เช่น คนในตระกูลมอญ-เขมร ก็ใช้คำว่า ไท เดียวกัน)

          พวกจ้วง-ต้งจากกวางสี-กวางตุ้ง กินข้าวเหนียวเป็นอาหารหลัก (มีเค้าอยู่ในบ๊ะจ่าง, ขนมเข่ง) มีเทคโนโลยีก้าวหน้าถลุงโลหะสัมฤทธิ์ทำกลองทองมโหระทึก (ต้นกำเนิดฆ้อง, ระฆัง) เคลื่อนไหวไปๆ มาๆ ราว 3,000 ปีมาแล้วตามเส้นทางคมนาคมการค้าไปทางทิศตะวันตกถึงลุ่มน้ำเจ้าพระยาในประเทศไทยทุกวันนี้ 2 ทาง คือ

          ทางบก ผ่านแม่น้ำโขง, ทางทะเล เลียบชายฝั่งผ่านอ่าวไทย

          เมื่อถึงดินแดนสยามลุ่มน้ำเจ้าพระยาก็ผสมกลมกลืนกับวัฒนธรรมดั้งเดิมของมอญและเขมรที่รับภาษาบาลี-สันสกฤต แล้วกลายเป็นชาวสยาม

          สำเนียงพูดจาของชาวสยามในอยุธยาเป็นอย่างเดียวกับสำเนียงพวกจ้วง-ต้งในกวางสี-กวางตุ้ง มีหลักฐานอยู่ในเอกสารของหม่าฮวน (ขุนนางจีนในคณะของ  เจิ้งเหอ) ที่เข้าไปอยุธยาระหว่าง พ.ศ. 1948-1976

          นานเข้าก็รับอักษรเขมรมาปรับเป็นอักษรไทย คำเรียกตัวเองว่า ไท ก็ปรับให้เขียนอย่างทันสมัยและศักดิ์สิทธิ์ตามบาลี-สันสกฤตว่า ไทย, คนไทย แล้วสร้างสำนึกความเป็นไทยขึ้นมาใหม่

          แต่ไม่ได้หมายความว่าคนไทยมาจากกวางสี-กวางตุ้ง และไม่ได้หมายความว่า จ้วง-ต้ง เป็นบรรพชนคนไทย

          สิ่งที่พ้องกันเป็นเพียงภาษาพูดที่เคลื่อนไหวแพร่กระจายจากกวางสี-กวางตุ้งเมื่อหลายพันปีมาแล้ว ไปตามเส้นทางคมนาคมการค้า

          เพราะตระกูลภาษาไทย-ลาว (จ้วง-ต้ง) เป็นภาษากลางทางการค้าของภูมิภาคนี้ จึงแพร่กระจายออกไปอย่างมีประสิทธิภาพ โดยคนไม่ต้องย้ายถิ่น

          ใครอ่านแล้วยังไม่เห็นด้วยก็ย่อมได้ 

forzest dosage order ?v gel