Download PDF

มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพฤหัสบดี ที่ 5 พฤษภาคม 2554

การเรียนการสอนด้านนาฏศิลป์และดนตรีไทย จำเป็นต้องมีเวทีแสดงด้วย เพื่อให้อาจารย์และนักศึกษาร่วมกันจัดการแสดง“ลองผิด ลองถูก” สั่งสมประสบการณ์เป็นประจำ โดยเปิดให้คนทั่วไปเข้าชมการแสดงได้

สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม เดิมตั้งอยู่บริเวณรอบโบสถ์วัดพระแก้ว วังหน้า เชิงสะพานสมเด็จพระปิ่นเกล้า

ต่อมามีประกาศให้สถานที่ตั้ง ย้ายไปอยู่ศาลายา ดังนี้

 

ประกาศกระทรวงวัฒนธรรม เรื่อง สถานที่ตั้งสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ 

มีความจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงสถานที่ตั้งของสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรมจึงออกประกาศไว้ดังต่อไปนี้ 

  1. ให้สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ มีสถานที่ตั้งอยู่ ณ เลขที่ 119 หมู่ 3 ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม 73170
  2. ในระหว่างการปรับปรุงสถานที่ตั้ง ให้สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ตั้งอยู่เลขที่ ๒2 ถนนราชินี แขวงพระบรมมหาราชวัง เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร เป็นการชั่วคราว ทั้งนี้เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ประชาชน

                                                 

         ประกาศ ณ วันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2551

จะเห็นว่าเจตนาแท้จริงของราชการ ต้องการให้สถาบันฯย้ายไปอยู่ศาลายา แต่ระหว่างปรับปรุงสถานที่ตั้งใหม่ ก็ให้อยู่ตรงโบสถ์วัดพระแก้ว วังหน้า “เป็นการชั่วคราว”

ขอย้ำว่าอยู่ที่เดิม เป็นการชั่วคราวเท่านั้น ไม่ใช่ตลอดไป

ดังนั้น แทนที่จะปรับปรุงอาคารเก่าเป็นโรงละครวังหน้า ให้มีปัญหาทำลาย ภูมิทัศน์โบราณสถานทรงคุณค่า อย่างโบสถ์วัดพระแก้ว วังหน้า และอื่นๆ

สถาบันฯควรเสนอแผนงานของบประมาณสร้างโรงละครแห่งใหม่ในสถานที่ตั้งใหม่ บริเวณศาลายา จะถูกต้องเหมาะสมและดีงามที่สุด

แถมยังเป็นโรงมหรสพให้ชุมชนท้องถิ่นแถบนั้นได้ดูของดีๆด้วย เหมือนโรงละครเชียงใหม่, โรงละครนครราชสีมา, โรงละครสุพรรณบุรี, ฯลฯ

มีกรณีตัวอย่างอยู่ที่โรงแสดงดนตรีของวิทยาลัยดุริยางคศิลป์มหาวิทยาลัยมหิดล กลายเป็นศูนย์กลางการแสดงดนตรีคลาสสิคตะวันตก อยู่ย่านศาลายา เป็นที่รับรู้ทั่วกัน มีคนติดตามรายการการแสดงสม่ำเสมอ

นับว่า สุกรี เจริญสุข อธิการบดี บริหารจัดการอย่างทันสมัย แล้วประสบความสำเร็จสูงยิ่ง นอกจากเอื้อคนชั้นกลางทั่วไปแล้ว ยังตอบสนองความต้องการของคนท้องถิ่นศาลายาได้อย่างดีวิเศษ

นอกจากนั้น ยังมีโรงหนังศาลายา ที่ โดม สุขวงศ์ สร้างสรรค์เป็นที่รู้จักกว้างขวาง

หากสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ย้ายโรงละครวังหน้า ไปเป็นโรงละครศาลายา แล้วบริหารจัดการอย่างสมัยใหม่ให้มีคุณภาพ (เหมือนวิทยาลัยดุริยางคศิลป์) โอกาสจะเป็นแหล่งมหรสพที่ดีก็มีสูง

เป็นศรีและเป็นสร้อยฟ้าอลังการให้ชุมชนท้องถิ่นศาลายาภาคภูมิใจด้วย

แล้วถือเป็นย่านวัฒนธรรมแห่งใหม่ที่อยู่ท้องถิ่นชานกรุงเทพฯ