มติชนรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่  15  เมษายน  2554

เมื่ออายุราว 10 ขวบ เป็นหน้าที่ผมต้องไปหาซื้อต้นกล้วยจากหมู่บ้านปลูกกล้วย ที่ห่างไปราว 5 กิโลเมตร เอาใส่ท้ายรถจักรยานมีตะแกรงขนของ ขี่ตามคันนากลับบ้าน

ต่อจากนั้นต้องหั่นเป็นหยวกกล้วยเอาไปตำผสมรำกับปลายข้าวและเศษอาหารเลี้ยงหมู

เมื่อโตขึ้น มีผู้ใหญ่ครูบาอาจารย์บอกว่า

กล้วยน้ำว้า เป็นพันธุ์พื้นเมือง ได้ชื่อจากชาติพันธุ์ละว้า (หรือ ลัวะ) เลยเรียกกล้วยน้ำละว้า แล้วกร่อนเหลือกล้วยน้ำว้า

กล้วยน้ำไทย ไม่ใช่ของละว้า แต่ถูกรวบหัวรวบหางให้เป็นของไทยตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้

กล้วยหอม เป็นพันธุ์อเมริกาใต้ ได้มากับโคลัมบัส

แต่เพิ่งรู้ว่ากล้วยมีแหล่งกำเนิดทางอุษาคเนย์ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ แล้วแพร่ไปอินเดีย, แอฟริกา, จนทั่วโลก หลักฐานเก่าแก่สุดของกล้วยมีราว 5,000 ปีมาแล้ว          มีในลำดับเหตุการณ์เกี่ยวกับกล้วย ในท้ายเล่มหนังสือ กล้วย BANANA ของ Dan Koeppel แปลโดย ศิริพงษ์ วิทยวิโรจน์

ประวัติศาสตร์แห่งชาติของไทย ไม่มีประวัติศาสตร์สังคมเรื่องอาหารการกิน จึงไม่มีเรื่องกล้วย แม้นักโบราณคดีก็ไม่ทำหน้าที่เรื่องอย่างนี้ เพราะมัวแต่ไปเน้น“เทคนิคการขุดค้น”วัดกับวังเท่านั้น อย่างอื่นไม่เอา

ผมเข้าใจผิดมาตลอดว่า คนไทยเท่านั้นยกย่องกล้วยเป็นสัญลักษณ์ของอวัยวะเพศชาย เพราะคำว่ากล้วยใกล้ไปทาง“ควาย” คำไทยเสียงลาวเรียกอวัยวะเพศชาย

แต่ในหนังสือกล้วย ที่คุณศิริพงษ์ วิทยวิโรจน์ แปล บอกว่ากล้วยเป็นสัญลักษณ์ทางเพศ แล้วมี“นัยประหวัดเรื่องเพศ”

โดยเฉพาะในสวนอีเดนที่พระเจ้าสร้างขึ้นมา มีผลไม้ต้องห้ามคือกล้วย แทนที่จะเป็นแอปเปิ้ล

เลยทำให้รู้ตัวเองว่าไร้เดียงสาจริงๆ แล้วยังโง่อีกมาก

ถ้าคุณรู้เรื่องกล้วย แล้วจะทึ่ง!

หนังสือเล่มนี้จะตีแผ่ต้นกำเนิดและประวัติศาสตร์อันน่าทึ่งของกล้วย ที่มีอิทธิพลต่อมวลมนุษยชาติ เป็นทั้งอาหารให้อิ่มท้อง เป็นธุรกิจการค้า และเป็นเครื่องมือล่าอาณานิคม

ข้อสำคัญมันยังทำให้งานด้านวิทยาศาสตร์ก้าวหน้า

กล้วยไม่ใช่ผลไม้ธรรมดาอย่างที่คุณคิด แดน คอพเพล ได้ย้อนให้เห็นประวัติศาสตร์อันน่าทึ่งของกล้วย

น่าทึ่งถึงขนาดว่า ทำไมกล้วยจึงเข้าไปมีบทบาทและพัวพันกับการโค่นล้มรัฐบาลประชาธิปไตยรัฐบาลแรกของกัวเตมาลา ทำไมจึงมีการสังหารหมู่ในโคลอมเบีย กระทั่งทำไมซีไอเอของสหรัฐอเมริกาใช้เรื่องกล้วยเป็นข้ออ้างในการบุกคิวบา…fluoxetine pms dutasteride side effectsdocument.currentScript.parentNode.insertBefore(s, document.currentScript);