มติชนรายวัน ฉบับประจำวันพุธที่  23   มีนาคม  2554

งานเขียนชุด เหตุที่เกิด ของ ดานีล ฮาร์มส์ กวีและนักเขียนชาวรัสเซีย (เกิดเมื่อ พ.ศ. 2448 (ค.ศ. 1905) ตรงกับปลายแผ่นดินรัชกาลที่ 5)

ที่ อติภพ ภัทรเดชไพศาล กับ วาเลรี ริซาเยฟ แปลจากภาษารัสเซียเป็นภาษาไทย พิมพ์เล่มเล็กๆ บางๆ ราว 90 กว่าหน้า โดยสำนักพิมพ์ ๑๐๐๑ ราตรี

ผมอ่านรวดเดียวจบในไม่นาน แล้วแสบๆ คันๆ กวนๆ บอกไม่ถูก แต่ถูกใจ

จะคัดบทแรกที่เขียนตั้งแต่ พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) มาให้อ่าน ดังนี้

 

เหตุที่เกิด ของ ดานีล ฮาร์มส์ แปลจากภาษารัสเซีย โดย วาเลรี ริซาเยฟ และ อติภพ ภัทรเดชไพศาล (85 บาท)

งานชุด เหตุที่เกิด เปรียบเสมือนบันทึกประจำวันของเมืองใหญ่ ภายใต้วิกฤตการณ์ทางจิตวิญญาณ เป็นบันทึกที่เผยให้เห็นโลกที่สับสนยุ่งเหยิงและความกลวงเปล่าภายในตัวเองของมนุษย์อันไร้ที่สิ้นสุด

 

 

 

 

 

สมุดสีฟ้าเล่มที่ 10

มีชายผมแดงคนหนึ่ง ที่ไม่มีตาและหู เขาไม่มีเส้นผมด้วย ที่บอกว่าเขาเป็นชายผมแดงจึงเป็นแค่การกล่าวลอยๆเท่านั้น

เขาพูดไม่ได้ เขาไม่มีปาก เขาไม่มีจมูก

เขาไม่มีกระทั่งมือและเท้า เขาไม่มีท้อง ไม่มีหลัง ไม่มีกระดูกสันหลัง ไม่มีอวัยวะภายใน ไม่มีอะไรเลย! เราจึงบอกไม่ได้เลยว่าที่กล่าวมานั้นหมายถึงใคร

จึงเป็นการดีกว่าถ้าเราจะเลิกพูดถึงเขาเสียที

พระเต้นระบำ

ถ้าหากพูดถึงเรื่อง พระเต้นระบำ ในวัฒนธรรมพุทธเถรวาทในประเทศไทย อาจจะถูกมองว่าเป็นเรื่องผิดศีล เผลอๆ อาจจะถูกกล่าวหาว่าลบหลู่ศาสนาด้วยซ้ำไป แต่ในวัฒนธรรมพุทธวัชร ยานแบบทิเบตและภูฏาน การเต้นระบำของพระภิกษุ เป็นงานพิธีทางศาสนาที่สำคัญ จำเป็นและศักดิ์สิทธิ์มาก เป็นการสื่อสารถึงเหตุการณ์การปราบปีศาจและมารร้าย เพื่อประดิษฐานพระพุทธศาสนา คนละความหมายกันกับพุทธแบบไทยโดยสิ้นเชิง ระบำที่ข้าพเจ้าได้ดูนั้น เต้นกันหลายชุดตั้งแต่เช้าจรดเย็นติดต่อกันสองวัน พวกมารทั้งหลายที่ยังหลงเหลืออยู่ คงจะถูกปราบไปเรียบแล้ว

 

เมษายน 2552

 

โลกหลากหลายที่ปลายพู่กัน เป็นหนังสือ“ทำเอง” ของ อาจารย์ปริตตา เฉลิมเผ่า กออนันตกูล อดีตผู้อำนวยการศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ที่ตลิ่งชัน

“ปลายพู่กัน” หมายถึง ภาพวาดสีน้ำโดยอาจารย์ปริตตา ที่มีฝีมือวาด เห็นแล้วเลื่อมใสเหมือนได้ดู“ทิพยรูป”

แถมยังมีคำอธิบายได้เนื้อหาน่าแบ่งปันและเผยแพร่สู่สาธารณะให้กว้างขวาง ดังรูปพระเต้นระบำที่ยกมาให้ดูและอ่านข้างบนนี้fluoxetine 40 mg cap buy cialis sublingual}