บอกเก้าเล่าสิบ  13  กุมภาพันธ์ 2554   มี  1  หน้า

 

ไทยกับเขมร

พี่น้องท้องเดียวกัน

สุจิตต์  วงษ์เทศ

www.sujitwongthes.com

 

นักประวัติศาสตร์โบราณคดีมานุษยวิทยาและนักประวัติศาสตร์ศิลป์ ทั้งเอกชนและรับราชการ  รวมทั้งที่ยังศึกษาในสถาบัน ต้องร่วมกันทำความเข้าใจในสาระสำคัญของความเป็นมาทางสังคมวัฒนธรรมของไทยและกัมพูชาดังนี้

ตระกูลเขมร กับตระกูลไทย มีบรรพชนร่วมกันเป็นสตรี

ถ้าพูดตามคำคล้องจองยุคหลังก็จะได้ว่าเป็น“พี่น้องท้องเดียวกัน” เพราะมีกำเนิดจากน้ำเต้าปุงชุดเดียวกัน

น้ำเต้าปุงเป็นสัญลักษณ์ของท้องแม่ มีนิทานเล่าว่า

คนพวกแรกเป็นพี่ 2 คน เกิดก่อน มีผิวคล้ำเพราะถูกเหล็กเผาไฟแทงรูน้ำเต้า นับเป็นสัญลักษณ์ตระกูลเขมร-มอญที่มีผิวคล้ำ

คนพวกหลังเป็นน้อง 3 คน เกิดตามทีหลัง ผิวไม่คล้ำ เพราะไม่ถูกเหล็กเผาไฟ แต่ออกตามรูสิ่วแทงน้ำเต้า นับเป็นสัญลักษณ์ตระกูลไทย-ลาว (-เวียดนาม) ที่ผิวไม่คล้ำ

ความสัมพันธ์ฉันเครือญาติพี่น้องท้องเดียวกัน ยังมีพยานยิ่งใหญ่อยู่ในภาพสลัก“ขบวนแห่” บนระเบียงประวัติศาสตร์ที่ปราสาทนครวัด

“ขบวนแห่” นี้มีขึ้นในพิธีกรรมถือน้ำพิพัฒน์สัตยา ระหว่างกษัตริย์กัมพูชา (สุริยวรมันที่ 2) กับเครือญาติสนิทชั้นสูง มีบ้านเมืองต่างๆ ที่สำคัญคือ สยาม, ละโว้, ฯลฯ

สยาม คือ เวียงจัน ลุ่มน้ำโขงตอนบน สื่อสารด้วยภาษาไทย-ลาว

ละโว้ คือ ลพบุรี ลุ่มน้ำเจ้าพระยาตอนล่าง สื่อสารด้วยภาษาเขมร-มอญ ที่มีพัฒนาการต่อไปเป็นกรุงศรีอยุธยา ใช้อักษรเขมร(ขอม) เขียนภาษาไทย แล้วยกย่องภาษาเขมรเป็นราชาศัพท์สืบจนปัจจุบัน

สถาบันการศึกษาด้านนี้โดยตรง ต้องเร่งแบ่งปันเผยแพร่ความรู้สู่สาธารณะในเรื่องนี้ให้สม่ำเสมอต่อเนื่องเพื่อความเข้าใจอันดีที่นำไปสู่ประชาคมอาเซียน

ถ้าเราไม่เป็นส่วนหนึ่งของการแก้ปัญหา เราก็เป็นส่วนหนึ่งของปัญหา