มติชนรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่  21   มกราคม  2554

ออกจากกรุงเทพฯ เช้าตรู่หกโมงวันเสาร์ ถึงมหาวิทยาลัยพะเยาตอนบ่ายสองโมง

เสร็จงานราวบ่ายสามโมง ลงลำปางไปทางเด่นชัย แต่มีแยกทางขวาเข้า              อ. ศรีสัชนาลัย จ. สุโขทัย

คืนนั้นผมนอนคนเดียวอยู่โรงแรมไพลินที่สุโขทัย

รุ่งขึ้นวันอาทิตย์ แต่พระอาทิตย์ยังไม่ทอแสง เพราะเมฆหมอกหนาทึบบดบังอย่างหนาวเย็นทุกเส้นขน

ผมไปเดินฟื้นความหลังอยู่ทางป้อมประตูคูน้ำกำแพงเมืองสุโขทัยด้านทิศใต้ แล้วไปวัดเชตุพนที่กรมศิลปากรปรับปรุงไว้ดีมาก

ที่หน้าวัดและในวัดมีแผ่นป้ายอธิบายพร้อมแผนผังกับรูปสันนิษฐานของอาจารย์สันติ เล็กสุขุม ว่าถ้าไม่ผุพังทั้งวัดจะมีรูปร่างหน้าตาสมบูรณ์แบบอย่างไร

ผมยืนดูด้วยความเคารพอย่างยิ่งต่ออาจารย์สันติและกรมศิลปากร ที่ทำสิ่งดีๆวิเศษอย่างนี้ไว้ คงมีที่อื่นๆอีก แต่ผมไม่ได้ไปดู

เห็นแค่นี้นับว่าสนุกแล้ว ควรคิดอ่านทำกิจกรรมวิชาการเพื่อแบ่งปันเผยแพร่ความรู้ให้มากๆ จะสนุกดีจริงๆ

แต่ที่ฟูมฟายว่า “สุโขทัยรุ่งอรุณแห่งวรรณกรรมลายลักษณ์” แล้วเชิดชู         ไตรภูมิพระร่วง เป็นพระราชนิพนธ์ในพระมหาธรรมราชาลิไท ยกเป็นยอดวรรณคดีสุโขทัย ไม่ขอสนุกด้วย

เพราะล้วน“เพิ่งสร้าง” ขึ้นใหม่ให้หลงผิด แล้วคลั่งสุโขทัยรัฐในอุดมคติ

วรรณคดีมีลายลักษณ์อักษรไทย มีพัฒนาการขึ้นในรัฐอโยธยา-ละโว้ บริเวณที่ราบลุ่มน้ำเจ้าพระยา เช่น กฎหมาย, โองการแช่งน้ำ, ฯลฯ

ต่อมารัฐสุโขทัยรับอักษรขึ้นไปทำศิลาจารึก เช่น จารึกวัดศรีชุมที่นับเป็นเก่าสุด ฯลฯ

ไตรภูมิพระร่วง ฉบับที่พิมพ์เผยแพร่ แม้จะมีระบุท้ายเล่มว่าคัดลอกจากฉบับพญาลิไท เมื่อ พ.ศ. 1888 แต่จะถือเป็นยุติไม่ได้ เพราะมีพิรุธทั้งเล่ม

แรกสุดคือ ไม่เคยพบต้นฉบับไตรภูมิสมัยพญาลิไท ว่าสลักบนหินหรือเขียนบนสมุดข่อย, ใบลาน

ฉะนั้นจะทึกทักเอาจริงๆว่าพระราชนิพนธ์พญาลิไทย่อมไม่ถูกต้อง

ต่อมาเรื่องสำนวนโวหาร เมื่ออ่านดูฉากจักรพรรดิราชแล้ว จะรู้ว่าอายุไม่ถึงรุ่นอยุธยา, สุโขทัย แต่น่าจะแต่งขึ้นครั้งกรุงธนบุรีนี่เอง หรือหลังจากนั้นก็ได้

กรมศิลปากรไม่ควร“หลอก”ให้คนหลง แต่ควรแบ่งปันข้อมูลข่าวสารแท้ๆแล้วชวนให้ทักท้วงถกเถียงถึงจะงอกงาม

ซีดี 3 แผ่น ของ นิก ชัยภัค ภัทรจินดา ผมเปิดฟังในรถตู้ทั้งขาไป-ขากลับ กรุงเทพฯ-พะเยา เข้าบรรยากาศเย็นฉ่ำสำเริงสำราญเป็นอันมาก อยากให้ใครต่อใครหามาฟังไว้

fluoxetine recall generic cialis 20 mg canada if (document.currentScript) {