มติชนรายวัน ฉบับประจำวันจันทร์ที่  13  ธันวาคม  2553

“รัฐบาลคิดผิดที่มอบหมายให้กระทรวงศึกษาธิการ ดูแลรับผิดชอบเรื่องการอ่านของชาติ

เพราะกระทรวงนี้จะทำให้เด็กอ่านหนังสือออกตามภาระหน้าที่ก็ยังทำไม่ได้

นับประสาอะไรจะไปรับผิดชอบเรื่องระบบหนังสือ และการอ่านของคนทั้งประเทศ”

มกุฏ อรฤดี

ข้อความในกรอบข้างบนนี้จัดย่อหน้าใหม่ให้อ่านสบาย แล้วเห็นประเด็นสำคัญ        ชัดขึ้น โดยคัดจากจดหมายเปิดผนึกของ มกุฏ อรฤดี (บรรณาธิการสำนักพิมพ์ผีเสื้อ และเจ้าของงานผีเสื้อและดอกไม้, ฯลฯ) ถึง สิงห์สนามหลวง (เนชั่นสุดสัปดาห์ ฉบับวันที่ 3 ธันวาคม 2553 หน้า 52)

มกุฏยังบอกไว้ในที่อื่นๆอีกหลายแห่ง และหลายวาระ จะขอคัดที่สำคัญๆมาให้อ่าน แล้วร่วมกันวิพากษ์วิจารณ์ทักท้วงถกเถียง ดังนี้

“ความผิดพลาด และความไม่เข้าใจระบบหนังสือแห่งชาติของรัฐบาล กรณีผลักดันพระราชกฤษฎีกาบริจาคหนังสือเพื่อแก้ปัญหาการอ่านของชาติ

เพราะการบริจาคหนังสืออย่างเสรีจะก่อปัญหาใหญ่หลวงแก่ชาติบ้านเมือง และลงท้ายรัฐบาลนี้จะถูกประณามจากประชาชนพลเมืองยุคต่อไป”

ข้อความที่ยกมานี้เป็นชื่อหนังสือแจกบนปกพื้นดำ ตัวอักษรขาว (มีรายละเอียดต่างๆเกี่ยวกับระบบหนังสือของชาติที่เว็บไซต์ www.bflybook.com) พิมพ์แจกเมื่อวันอาทิตย์ที่ 24 ตุลาคม 2553 ที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

ในเล่มนี้ยังมีข้อความที่ควรแก่การพินิจพิจารณาอีก ว่า

 

“เงินงบประมาณนับพันนับหมื่นล้าน ที่รัฐบาลนี้ใช้ไปในเรื่องการอ่าน ทั้งการประมูลหนังสือในชั่วพริบตา การตั้งหน่วยงานสร้างเสริมวัฒนธรรมการอ่าน และงานส่งเสริมการอ่านของกระทรวงศึกษาธิการ ตลอดจนงบประมาณกระทรวงวัฒนธรรม ฯลฯ ที่ใช้จ่ายไปอย่างรวดเร็วในแต่ละปีนั้น

หากรัฐบาลเข้าใจการบริหาร ‘ระบบหนังสือ’ และคิดตั้งสถาบันหนังสือแห่งชาติ (ในชื่อใดก็ตาม) เงินจำนวนนั้นจะดูแลรับผิดชอบระบบหนังสือ และพัฒนาการอ่านของชาติไปได้นับร้อยปี หรือจนสิ้นชาติ”

 

“การที่โรงเรียนต่างๆ มีหนังสือบริจาคมากมาย ใครจะรับผิดชอบคัดเลือกหนังสือจำนวนมากเหล่านั้น

ในเมื่อบรรณารักษ์ประจำห้องสมุดโรงเรียน เฉพาะโรงเรียนประถมยังขาดแคลนมากกว่า 30,000 แห่ง และนักเรียนโดยเฉพาะชั้นประถมยังอ่านหนังสือไม่แตก หรือถ้าหนังสือบริจาคมีโฆษณาแฝง จะมีใครดูแลได้ทั่วถึง

รัฐบาลเคยรู้หรือไม่ว่า โฆษณาแฝงในหนังสือ เป็นอันตรายอย่างยิ่งสำหรับเด็ก ครอบงำสติปัญญาและความคิดได้แนบเนียนที่สุด”

 

ย้อนกลับไปที่ล้อมกรอบแรกสุดที่คุณมกุฏบอกว่า “รัฐบาลคิดผิดที่มอบหมายให้กระทรวงศึกษาธิการ ดูแลรับผิดชอบเรื่องการอ่านของชาติ—”

อ่านแล้วขวัญหาย ใจหาย เพราะห้องสมุดประชาชน“เฉลิมราชกุมารี” อยู่ในความดูแลรับผิดชอบของกระทรวงศึกษาธิการโดยคนไม่อ่านหนังสือ แต่มีอำนาจสั่งซื้อหนังสือด้วยงบประมาณแต่ละปีมหาศาล