มติชนรายวัน ฉบับประจำวันศุกร์ที่  22  ตุลาคม  2553

 

ขรรค์ชัย บุนปาน กับ เรืองชัย ทรัพย์นิรันดร์ ขุดควักเอาผมขึ้นมาจากหลุมศพทางโบราณคดีในป่าดงศรีมหาโพธิ์ที่ปราจีนบุรี

แล้วชี้ทางบรรเทาทุกข์ให้คัดลายมือ(ตามเสภากำเนิดพลายงามว่า “ลูกผู้ชายลายมือนั้นคือยศ”) ที่เขาสองคนออกหนังสือพิมพ์ในห้องเรียน โรงเรียนวัดนวลนรดิศ เมื่อ พ.ศ. 2503-4

ขณะเดียวกันก็หว่านล้อมให้หัดแต่งโคลงกลอนและแต่งหนังสือสืบมาจนบัดนี้ โดยไม่เปลี่ยนอาชีพเป็นอย่างอื่น

ร้อยเอ็ด มาจากไหน?, มหาสารคาม มาจากไหน? (กระทรวงวัฒนธรรม พิมพ์แจก) ส่วนฉะเชิงเทรา มาจากไหน? (สำนักงานจังหวัดฉะเชิงเทรา พิมพ์แจก)

มีผู้ถามว่าได้ค่าเขียนเท่าไร? ผมตอบว่าไม่รับค่าเขียน

ผู้ถามคนนั้นถามอีกว่าทำไมไม่รับค่าเขียน? ผมอธิบายว่าเขียน ให้ฟรีๆ ยังไม่มีใครอยากพิมพ์ ขืนคิดค่าเขียนด้วยก็จบกัน ไม่มีใครพิมพ์ ที่พิมพ์เป็นเล่มอย่างนี้ก็บุญนักหนาแล้ว จะคิดค่าเขียนอะไรกันอีก งานไม่มีมูลค่าอะไรเลย

อดีตปลัดกระทรวงฯแห่งหนึ่งเคยรับว่าจะพิมพ์หนังสือ 4 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ที่ผมเขียนให้ตามที่ขอ แต่แล้วโอนงบฯไปพิมพ์รายงานราชการ โดยทิ้งต้นฉบับที่เคยขอไว้ ไม่พิมพ์

Download