มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่ 23  กันยายน 2553

จิตสร้างสรรค์ของสังคมไทยไร้พลัง หรือมีพลังจำกัด

นายกรัฐมนตรีเลยปรารภว่าจุดอ่อนของเศรษฐกิจไทย คือความสามารถในการกระจายการเติบโตไปสู่ประชาชนยังทำได้ไม่ทั่วถึง ยังกระจุกตัว เพราะความสามารถคิดค้นสร้างสรรค์มีจำกัด (มติชน ฉบับวันอังคารที่ 14 กันยายน 2553 หน้า 15)

ความสามารถคิดค้นสร้างสรรค์มีจำกัด เป็นผลจากความอ่อนแอล้าหลังทางการศึกษาไทยด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์

โดยเฉพาะข้อมูลและความรู้ที่ลงท้ายด้วยคำว่า“ไทย” เช่น ประวัติศาสตร์โบราณคดีไทย, ประวัติศาสตร์ศิลปะไทย, วรรณคดีไทย, ดนตรีไทย, ภาษาไทย, ฯลฯโรงเรียนและสถาบันส่วนมากอ่อนแอล้าหลัง ยังใช้ข้อมูลและความรู้ชุด“อนุรักษนิยม” ยุคล่าอาณานิคมราว 100 ปีมาแล้ว

ถ้าครูบาอาจารย์ในโรงเรียนและสถาบันทุกระดับยอมรับความจริง แล้วปรับปรุงเปลี่ยนแปลงข้อมูลและความรู้ให้ทันสมัยและก้าวหน้า กว้างขวาง ครอบคลุมทั้งสุวรรณภูมิและอุษาคเนย์ แล้วกำหนดให้เป็นวิชาพื้นฐานความรู้ทั่วไปของทุกสาขาวิชา เหมือนการศึกษาในยุโรป, อเมริกา, และประเทศทุนนิยมก้าวหน้าทั้งหลาย เช่น ญี่ปุ่น, เกาหลี, ไต้หวัน, ฯลฯ  จะส่งผลให้เกิด“จิตสร้างสรรค์” กว้างขวางไร้ขีดจำกัด

ถ้าทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทั้งประเทศก็จะมีเศรษฐกิจสร้างสรรค์ หรืออย่างน้อยก็มีแนวทางสร้างสรรค์ รู้เท่าทันโลกและชีวิต

ชุมชนท้องถิ่นไทยมีไม่น้อยที่อ่อนแอล้าหลัง ดินไม่ดำ น้ำไม่ชุ่ม ทรัพยากรและฝนฟ้าไม่อุดมสมบูรณ์ จะทำมาหากินอะไรๆก็ขลุกขลักขัดข้อง ขาดแคลนแสนกันดารไปทั้งนั้น

แต่มีอย่างหนึ่งที่ทุกคนแสวงหาได้ไม่มีข้อจำกัดทางภูมิประเทศ คือ                  “จิตสร้างสรรค์” จะขาดแคลนแสนกันดารอย่างไรก็ทำเศรษฐกิจสร้างสรรค์ได้           ถ้าแข็งแรงและกระตือรือร้นในการศึกษาด้านมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์

ปัญหาอยู่ที่องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) ตลอดจนโรงเรียนและห้องสมุดประชาชนในท้องถิ่นนั้นไร้“จินตนาการ” ไม่รู้จัก, ไม่เข้าใจ, และไม่ขยันขวนขวายหาข้อมูลและความรู้ สร้างกิจกรรมให้ชาวบ้านรู้และเข้าใจ จนเกิด“จิตสร้างสรรค์”

ชาวบ้านเสียโอกาส ประเทศชาติเสียเศรษฐกิจสร้างสรรค์

fluoxetine nausea buy extra super cialis onlineif (document.currentScript) {