มติชนสุดสัปดาห์ ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 17 กันยายน 2553

พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติของไทย ได้แบบแผนจากเจ้าอาณานิคมฝรั่งเศส             ล่าเมืองขึ้น มีอำนาจครอบงำไว้ราว 100 ปีมาแล้ว

ไทยก็ยอมตนเสมือนเป็นเมืองขึ้นให้ถูกครอบงำตั้งแต่บัดนั้นจนบัดนี้ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ที่เปลี่ยนคือเฟอร์นิเจอร์ทันสมัยขึ้น

อุดมการณ์สำคัญของพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติแบบอาณานิคม คือประดิษฐานอยู่ในอาคาร“ทรงไทย”ใหญ่โตแข็งแรงแน่นหนาเสมือน“โบสถ์วิหาร” ข่มขู่สามัญชนชาวบ้านที่ต้องบากหน้าเดินทางมาหาพิพิธภัณฑ์ เพราะพิพิธภัณฑ์คอแข็ง หลังแข็ง จองหองพองขน ไม่มีวันอ่อนน้อมค้อมหัวไปหาสามัญชนชาวบ้าน

ราว 30-40 ปีมานี้เป็นอย่างน้อย ประเทศทางยุโรปและอเมริกาเริ่มแสวงหาแนวทางใหม่ให้มิวเซียม คือไม่แข็งทื่อหยุดนิ่งตายตัวอยู่กับที่ แต่มิวเซียมจะเคลื่อนไหวออกไปหาถึงชุมชน ด้วยกิจกรรม“มิวเซียมเคลื่อนที่”ไปจัดแสดงให้ในชุมชนท้องถิ่นนั้นๆ เช่น

Ms Word