มติชนสุดสัปดาห์  ฉบับวันอังคารที่  31   สิงหาคม   พ.ศ. 2553

“สยามจะเป็นอาหารอันโอชะสำหรับฝรั่งเศส”

ข้อความข้างต้นเป็นของนายจูลส์ ฮาร์ม็องด์ (Jules Harmand) กงสุลฝรั่งเศสประจำกรุงสยาม กล่าวไว้เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2424 (ในแผ่นดินรัชกาลที่ 5)

แล้วอาจารย์วุฒิชัย มูลศิลป์ นายกสมาคมประวัติศาสตร์ฯ อ้างอิงมาเขียนไว้ในบทนำหนังสือ เบื้องลึกการเสียดินแดน และปัญหาปราสาทพระวิหาร จาก           ร.ศ. 112 ถึงปัจจุบัน โดย สุวิทย์ ธีรศาศวัต

ผมยืนเปิดอ่านบทนำในร้านเอเชียบุ๊คส์ ที่เซ็นทรัล ปิ่นเกล้า ได้ความตรงนี้แค่นั้นก็ซื้อ 1 เล่ม มาอ่านจนหมดทั้งเล่มที่บ้านในซอยบ้านช่างหล่อ จึงได้ความที่อาจารย์วุฒิชัยเขียนบอกอีกว่า

450 บาท

เบื้องลึกการเสียดินแดนและปัญหาปราสาทพระวิหาร จาก ร.ศ. 112 ถึงปัจจุบัน

ผลงานการศึกษาค้นคว้ากว่า 30 ปี ของรองศาสตราจารย์สุวิทย์ ธีรศาศวัต แห่งมหาวิทยาลัยขอนแก่น ตีแผ่การใช้กำลังเรือปืนของจักรวรรดินิยมตะวันตกต่อไทย การต่อสู้เพื่อเอกราชของกรุงสยาม ซึ่งคงรักษาไว้ได้อย่างน่าชื่นชม ความซับซ้อนของปัญหาเขตแดนไทยกับเพื่อนบ้าน ไม่เฉพาะปัญหาปราสาทพระวิหารที่เป็นมรดกบาปแก่ไทย กัมพูชา ลาว ซึ่งเป็น “กับระเบิด” ทำให้เกิดความขัดแย้งต่อไปได้อีก ถ้าไม่ร่วมมือร่วมใจกันกอบกู้กับระเบิดนั้น

สมาคมประวัติศาสตร์ ในพระราชูปถัมภ์

สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

“สุวิทย์ ธีรศาศวัต ได้ศึกษาเรื่องนี้ในเวลาที่ยาวนานกว่า 30 ปี ตั้งแต่เขียนปริญญานิพนธ์ที่มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ

งานวิจัยของสุวิทย์มีหลากหลายทั้งที่เกี่ยวข้องโดยตรงและคาบเกี่ยวกับเรื่องนี้ หลายเรื่องได้พิมพ์เป็นหนังสือออกมา ทำให้สุวิทย์วิเคราะห์ปัญหาต่างๆได้กว้างและลุ่มลึก จนกล่าวได้ว่า สุวิทย์มีคุณสมบัติที่เหมาะอย่างยิ่งในการเขียนเรื่องที่มีความซับซ้อนยิ่งนี้ และอธิบายได้ชัดเจน ไม่ลำเอียง ไม่ใช่นักประวัติศาสตร์ชาตินิยม”

อาจารย์สุวิทย์สรุปงานวิจัยเล่มนี้ของตัวเองอย่างง่ายๆว่า

“ที่จริงปัญหาปราสาทพระวิหารและพื้นที่ซับซ้อน 4.6 ตร.กม. เป็นหนึ่งในหลายๆปัญหาเขตแดนระหว่างไทย-กัมพูชา ซึ่งในปัจจุบันมีถึง 15 แห่ง กับปัญหาเขตแดนไทย-ลาว อีก 4 แห่ง บวก 1 ปัญหา(เขตแดนแม่น้ำโขง) ยังเป็นปัญหา เพราะประเทศทั้ง 3 ยึดแผนที่คนละฉบับ

ปัญหาเขตแดนเหล่านี้ล้วนเป็น“มรดกอธรรม” หรือ“กับระเบิด” ที่จักรวรรดินิยมฝรั่งเศสวางไว้ เมื่อฝรั่งเศสให้กัมพูชาและลาวได้รับเอกราชตั้งแต่ ค.ศ. 1954 เป็นต้นมา ประเทศกัมพูชา ลาว และไทยมิได้ กู้“กับระเบิด”เหล่านี้

ตราบใด 3 ประเทศไม่กู้“กับระเบิด”เหล่านี้ออกไป ปัญหาเขตแดนไทยกับเพื่อนบ้าน 2 ประเทศนี้ก็อาจจะเกิดขึ้นได้เสมอ

ทางออกของ 3 ประเทศนี้ เพื่อลูกหลานจะมิต้องพิพาทรบพุ่งกัน คือต้องมีการเจรจาเพื่อวางเส้นเขตแดน ปักหลักเขตแดนและทำแผนที่เขตแดนร่วมกัน หลักเขตแต่ละหลักให้บันทึกตำแหน่งด้วยระบบ GPS ไว้ในสัญญาด้วย เพื่อจะได้ใช้แผนที่เขตแดนฉบับเดียวกัน หากไทยกับเพื่อนบ้านทางตะวันออกใช้แผนที่เขตแดนฉบับเดียวกัน ปัญหาเขตแดนก็หมดไป”

ถ้าปัญหาเขตแดนหมดไปจริงๆ—เชื่อเถอะ แต่ละประเทศจะแสวงสร้างปัญหาใหม่มาขัดแย้งแทน

เพราะประเทศในอุษาคเนย์ยังไม่ชำระประวัติศาสตร์ใหม่ให้เข้าใจร่วมกันตั้งแต่ยุคสุวรรณภูมิราว 3,000 ปีมาแล้ว จนปัจจุบัน ย่อมรวมกันเป็น“ประชาคมอาเซียน” ไม่สำเร็จ

fluoxetine libido cialis generic