หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับประจำวันพฤหัสบดีที่  10  มิถุนายน 2553

ชีวิตวาที มนตรีรฦก เป็นหนังสือรวมข้อเขียนของครูมนตรี ตราโมท เขียนถึงบุคคลสำคัญๆ 44 คน ที่เกี่ยวพันงานดนตรีและนาฏศิลป์

เป็นพิเศษแท้จริงเมื่อใน 44 คน มีครูมนตรีรวมอยู่ด้วย เพราะท่านเขียนประวัติตัวเองเอาไว้ตั้งแต่ราว พ.ศ. 2515 (อายุ 71 ปี) ต่อมาถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ พ.ศ. 2538 อายุ 95 ปี (คัดตอนต้นมาลงพิมพ์ให้อ่านในพื้นที่สุวรรณภูมิสังคมวัฒนธรรม ฉบับวันนี้)

ผู้รวบรวมคนสำคัญเล่มนี้โดย กษภรณ์ ตราโมท (ภรรยาของญาณี ตราโมท) ขอขอบพระคุณอย่างสูงยิ่งในความมานะอุตสาหะเป็นเลิศซึ่งหาได้ยากยิ่งในชุมชนวิชาการ มหาวิทยาลัยยุคนี้ไม่รับผิดชอบความรู้อย่างนี้

เทศบาลนนทบุรี สนับสนุนการจัดพิมพ์หนังสือเล่มนี้ แล้วยังสนับสนุนกิจกรรมพิพิธภัณฑ์บ้านครูมนตรี ตราโมท (นนทบุรี) ต้องชื่นชมเชิดชูเทศบาลนนท์

แต่จะวิเศษต่อสังคมไทยมากๆยิ่งขึ้นถ้าเทศบาลนนท์สร้างบรรยากาศ            ดนตรีไทย “เพื่อฟัง” ให้มากกว่าที่เป็นอยู่นี้ โดยยกงานครูมนตรีนี่แหละออกมาขับกล่อมสู่สังคมวงกว้างให้เหมือนมหาคีตกวีโมสาร์ตของเวียนนาแห่งออสเตรีย

ไม่นานมานี้ มีผู้ส่งแฟกซ์ถามความเป็นมาของชนชาติจ้วง ตระกูลไทย-ลาว กับกลองทองมโหระทึกที่กวางสี

จะเขียนบอกตรงนี้ไม่ไหวเพราะเรื่องราวยาวมาก แต่ผมเขียนเป็นเล่มอ่านง่ายๆไว้นานแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2537 ชื่อหนังสือ คนไทยอยู่ที่นี่ ที่อุษาคเนย์ ทั้งหมดเกี่ยวกับการเดินทางไปร่วมพิธีบูชายัญกบกับพวกจ้วงกว้างสี ที่ผมย้ำว่า จ้วง : เครือญาติตระกูลไทยผู้ยิ่งใหญ่และเก่าแก่ที่สุด

ถ้าหาเป็นเล่มอ่านไม่ได้ เพราะนานหลายปีแล้ว ให้ดูในเว็บไซต์ www.sujitwongthes.com มีครบทั้งเล่ม

ต้นฉบับล่าสุดเอาขึ้นเว็บไซต์แล้วมีดังนี้ สุนทรภู่ เกิดวังหลัง ผู้ดีบางกอก มหากวีกระฎุมพี มีวิชารู้เท่าทันโลกและชีวิต ฉบับล่าสุด 2553 แล้วยังมีคำบรรยายให้นักศึกษาวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหิดล เรื่องดนตรีไทย และเพลงออกภาษา มีเนื้อร้องสิบสองภาษาจากหมอพูนพิศ อมาตยกุล และครูสมชาย         ทับพร (กรมศิลปากร)

ผมล้าหลังทางเทคโนโลยี เปิดเว็บไซต์ไม่เป็น ไม่เคยเปิดดูสิ่งที่มีผู้ทำไว้ ฉะนั้นหากมีสิ่งใดขาดตกบกพร่องต้องเขียนมาแนะนำด้วย จะเป็นพระคุณสูงยิ่ง

หากไม่มีอะไรแนะนำเรื่องเว็บไซต์ ขอให้ร่วมกันสาปแช่งพวกตัดไม้ทางขึ้นเขาใหญ่ด้วยอย่างน้อยวันละครั้งจนกว่าพวกมันจะฉิบหายวายป่วงครบทุกคน เพราะ—

หวังประโยชน์เฉพาะตัวเฉพาะหน้า

ตัดไม้ตัดป่าตัดถนน

เพื่อทำทางสะดวกพวกรถยนต์

ขนคนขึ้นไปตัดป่าตัดไม้