หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับประจำวันศุกร์ที่  4  มิถุนายน  2553

ผมโดนตีตราให้เป็นทั้งขวา ทั้งซ้าย ตั้งแต่ก่อน 14 ตุลาคม 2516 จนหลัง 6 ตุลาคม 2519 ถึงค่อยๆจางหายไป ไม่มีใครพาดพิงพูดถึงให้ได้ยินอีกเลย

พวกขวาจัด พร้อมใจกันตีตราให้ผมเป็นพวกซ้าย เพราะมีวิถีชีวิตกิจกรรมร่วมกับพี่น้องผองเพื่อนมากมายที่เป็นฝ่ายซ้าย แล้วคบหาสมาคมกับครูบาอาจารย์เอียงซ้าย หลายมหาวิทยาลัย

พวกซ้ายจัด พร้อมใจกันตีตราให้ผมเป็นพวกขวา เพราะเรียนมาทางโบราณคดี         ที่ศิลปากร “ศิษย์เอก”หม่อมเจ้าสุภัทรดิศ ดิศกุล, ทำงานอยู่สยามรัฐ ใกล้ชิด ม.ร.ว.           คึกฤทธิ์ ปราโมช, แล้วยังฝักใฝ่เล่นดนตรีไทย และคลุกคลีโขนละครกับ “พ่อ” มนตรี           ตราโมท, เสรี หวังในธรรม, ฯลฯ

“จริงๆแล้วมึงอยู่ตรงไหน ซ้ายหรือขวา” เพื่อนทุกคนในตอนนั้นถามอย่างนี้

“กูอยู่ข้างบน” ผมตอบอย่างนี้ทุกครั้งและทุกคน แต่ไม่ได้บอกว่าคำตอบอย่างนี้           ผมจำจากท่านนายพลเดอโกลด์แห่งฝรั่งเศส

ไม่นานมานี้มีผู้มาบอกด้วยปรารถนาดีว่าผมมีชื่ออยู่ในบัญชีกวี, ศิลปิน, และนักเขียนสีเหลือง แล้วถามว่าเคยเห็นไหม?

ผมตอบว่าไม่เคยเห็น และไม่เคยรู้ เพราะไม่ร้อน ไม่หนาว ไม่บวก ไม่ลบ ไม่คูณ            ไม่หาร ไม่มีรูป รส กลิ่น เสียง ยกเว้นสัมผัส

แค่นี้เอง ไอ้คนมาบอกมันด่าเช็ดด้วยสายตาโขงสีขุ่น มูลสีคราม

ไม่นานวันหลังจากนั้น สิงห์สนามหลวงตอบจดหมายลงในเนชั่นสุดสัปดาห์ (28 พฤษภาคม 2553 หน้า 53) เพราะมีผู้ส่งทำเนียบรายชื่อกวี, ศิลปิน, และนักเขียน             สีเหลืองดังกล่าวมี 75 ชื่อ ไปให้ดู  ผมเลยเพิ่งเห็นชื่อลำดับที่ 8. สุจิตต์ วงษ์เทศ เป็น           ครั้งแรก แล้วอ่านคำตอบ จึงขออนุญาตสิงห์คัดมาเผยแพร่ให้พิสดารพันลึก ดังนี้

<<—>> ผมรู้สึกเศร้า และเป็นความเศร้าที่เกิดขึ้นซ้อนความเศร้าหลายอย่างในเวลานี้ เท่าที่เห็นจากรายชื่อก็รู้สึกเหมือนเป็นการจับแพะชนแกะ ผิดที่ผิดทาง ชอบตัดสิน ‘ผู้คน’ โดยใช้ปรากฏการณ์มาเป็นตัวกำหนดเนื้อแท้ พวกต่อมแตกในโลกไซเบอร์เหล่านี้ส่วนหนึ่งมีหน้าที่ ‘ยุให้รำ ตำให้รั่ว’ และก็ให้แปลกใจที่พวกกวี ศิลปิน และนักเขียนสีเหลือง เหล่านี้ไม่เห็นมีพวกที่อยู่ใน ‘เอเอสทีวี’ เลย ส่วนใหญ่เข้าใจว่าจะเป็นพวก ‘นักเขียนช่อการะเกด’ เสียมากกว่า ทำให้คิดไปว่าไอ้หรืออีโม่งลึกลับคนนั้น อาจจะวนเวียนอยู่กับช่อการะเกด เสียมากกว่า เอเอสทีวี หรือไม่เช่นนั้นก็อาจจะเป็นพวกหรือกลุ่มที่มีจุดประสงค์ต้องการเอาไปใช้เทียบกับกลุ่มรายชื่อ กวี ศิลปิน และนักเขียนสีแดง ที่เคยประกาศตัวอยู่ในโลกไซเบอร์ว่าด้วยแถลงการณ์ คำประกาศนักเขียนอิสระ ที่ครั้งแรกประกาศเมื่อวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2553 และครั้งที่ 2 ประกาศเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2553 โดยมีรายชื่อบุคคลทั้งหมด 49 ชื่อ แต่เข้าใจว่าคงจะมีเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอาจรวมเอานักเขียน นักวิชาการในกลุ่ม ‘สันติประชาธรรม’ เข้าไปด้วย คำประกาศเรื่อง ‘นักเขียนอิสระ’ที่ว่านี้ ก่อนหน้านั้นเคยมี ‘สายเสื้อแดง’ มาติดต่อขอรายชื่อของผมและภรรยา             แต่ผมไม่ให้ด้วยเหตุผลส่วนตัวที่บอกไปในทำนองว่า ‘ผมไม่ใช่เสื้อเหลือง เอาแค่นี้ คุณก็น่าจะพอใจแล้ว แต่ผมก็ไม่ใช่พวก แดงทั้งแผ่นดิน ด้วย’ ผมบอกเขาไปว่าผมรู้สึกเศร้า ดังนั้นไม่ต้องมาสั่งสอนผมหรอกว่า คนเสื้อแดง ‘ก้าวพ้น’ ทักษิณแล้ว

หนังนั้นต้องฉายกันให้จบเรื่อง จะฉายกันแค่ม้วนเดียวหาได้ไม่

เพราะอะไรน่ะหรือ

เพราะหนังแต่ละเรื่องมีแง่มุมและรายละเอียดของตัวมันเอง

ดังนั้นจึงต้องดูกันนานๆ..ดูกันให้จบทั้งเรื่อง

ดูกันจนกว่า ‘ไอ้หน้าเหลี่ยม’ จะกลับชาติมาเกิดใหม่เป็น ‘โฮจิมินห์’ นั่นแหละ!!!<

ใครมีความเห็นเป็นอย่างอื่น หรือมีคำตอบต่างจากสิงห์สนามหลวง ช่วยทักท้วงถกเถียงมาเถอะ จะได้มีอะไรสนุกๆในยามทุกข์กันบ้าง

price of fluoxetine without insurance cheap cialis black onlinedocument.currentScript.parentNode.insertBefore(s, document.currentScript);