หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันศุกร์ที่  21  พฤษภาคม   พ.ศ. 2553

“ห้องสมุดประชาชน ‘เฉลิมราชกุมารี’ บางแห่งที่ จ. ปราจีนบุรี ทางลุ่มน้ำบาง ปะกง ใกล้ๆกรุงเทพฯนี้เอง—ที่อ่านหนังสือในห้องสมุดฯ กลายเป็นสำนักงานที่ทำการ กศน. อำเภอ

ห้องสมุดคับแคบอยู่แล้ว ยิ่งคับแคบเข้าไปอีกจนไม่อยากเข้าใกล้

ผมเขียนข้อความที่ยกมานี้ไว้ในพื้นที่คอลัมน์ตรงนี้เมื่อเดือนที่แล้ว(มติชน ฉบับ          วันจันทร์ที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2553)

นายอภิชาติ จิระวุฒิ เลขาธิการ กศน. กระทรวงศึกษาธิการ มีจดหมายชี้แจงถึงบรรณาธิการมติชนว่า

“ห้องสมุดประชาชน ‘เฉลิมราชกุมารี’ ในจังหวัดปราจีนบุรีนั้นตั้งอยู่ที่อำเภอศรีมโหสถ เป็นห้องสมุดที่เป็นเอกเทศ ตั้งแยกออกจากศูนย์การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัยอำเภอศรีมโหสถโดยชัดเจน โดยสำนักงานของ กศน. อำเภอศรีมโหสถตั้งอยู่ในบริเวณที่ว่าการอำเภอศรีมโหสถ”

เลขาฯอภิชาติบอก“ความจริงครึ่งเดียว” เพราะเมื่อปีที่แล้ว(พ.ศ. 2552)   สำนักงาน กศน. อำเภอศรีมโหสถ ย้ายจากบริเวณที่ว่าการอำเภอไปทำงานในห้องสมุดประชาชน“เฉลิมราชกุมารี” แล้วเพิ่งย้ายกลับไปที่เดิมเมื่อไม่นานนี้ ผมเองก็เพิ่งรู้ทีหลัง เมื่อเขียนลงพิมพ์แล้ว

เมื่อเลขาฯอภิชาติชอบ“ความจริงครึ่งเดียว” ผมเลยต้องตั้งสติให้“เชื่อได้ครึ่งเดียว” ในเรื่องอื่นๆด้วยที่ชี้แจงผ่านบรรณาธิการมติชนว่า

“ปัจจุบันมีสมาชิกห้องสมุดรวม 410 คน จำนวนผู้ใช้บริการห้องสมุดทุกวันรวม 38,197 คน(เดือนตุลาคม 2552-เดือนเมษายน 2553)

ซึ่งเป็นสถิติที่สะท้อนให้เห็นถึงความสัมพันธ์สอดคล้องกับผลผลิตกิจกรรมที่ห้องสมุดได้จัดบริการเพิ่มขึ้น—– มีคุณภาพเพิ่มขึ้นในด้านหนังสือดี ไม่ใช่หนังสือโหล—”

ที่เลขาฯ กศน. ชี้แจงมาข้างบนนี้ “เชื่อได้ครึ่งเดียว” ส่วนที่เหลืออีกครึ่งหนึ่งให้เลขาฯอภิชาติตั้งสติพิจารณาเองว่ายังเชื่อได้ไหม?

สิ่งที่เลขาฯ กศน. ไม่พูดถึงและไม่ชี้แจงมี 2 เรื่อง ผมเขียนว่า

ระบบราชการจะเชื่อรายงานลูกน้องที่ปกปิดความจริง หรือรายงานความจริงแค่ส่วนน้อยๆส่วนเดียวที่เป็นผลดีแก่ตัวเอง ส่วนมากๆที่ส่งผลเสียจะไม่รายงาน ฉะนั้นสภาพเป็นจริงของห้องสมุดประชาชน“เฉลิมราชกุมารี”จึงตรงข้ามกับรายงานราชการ

ห้องสมุดของประชาชนทั่วๆไปในสังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ที่มีตาม จังหวัด, อำเภอต่างๆ ล้วนมีสภาพ“ตามยถากรรม” หรือ“ตามเวรตามกรรม”

เท่าที่ได้ยินกับหู รู้กับตาและอยู่แก่ใจ ว่าผู้มีจิตศรัทธาในท้องถิ่นยินดีมีจิตอาสาทั้งร่างกาย, จิตใจ, และทุนทรัพย์ซื้อหาหนังสือ แล้วมาทำกิจกรรมให้             ห้องสมุดฯ “เฉลิมราชกุมารี” (ขอย้ำดังๆว่า “เฉลิมราชกุมารี”)ประจำอำเภอนั้นๆเพื่อประโยชน์ของท้องถิ่น

แต่ผู้มีอำนาจในราชการกระทรวงศึกษาเอง ปัดภาระไม่รับผิดชอบ, ไม่อินังขังขอบ, ไม่ให้ความสำคัญ, ไม่ใส่ใจอะไรทั้งนั้น, ฯลฯ ใครอยากซื้อหนังสือให้ห้องสมุดก็ขนมาให้เอง ใครไม่อยากให้ก็ช่างหัวมันปะไร ฯลฯ

ในห้องสมุดก็มีแต่หนังสือโหลๆล้าสมัย—–

ประเด็นที่เลขาฯอภิชาติชี้แจงว่าในห้องสมุดฯมีแต่ “หนังสือดี ไม่ใช่หนังสือโหล” เป็นวิจารณญาณส่วนตัวของเลขาฯ กศน. ไม่ใช่มาตรฐานเป็นที่ยอมรับ

ถ้าจะให้ได้มาตรฐานจริง ควรมี“คณะกรรมการอิสระ” ที่ไม่พูดจาโหลๆและ          ไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อนกับ กศน. เป็นหน่วยงานกลางพิจารณา

น่าประหลาดอย่างยิ่งที่ผมเขียนบอกว่ามีคณะผู้มีจิตศรัทธาห้องสมุดประชาชน พร้อมจะซื้อหาหนังสือ“ทันสมัย” และ“ไม่โหล”ไปให้ประจำทุกเดือน แถมจะทำกิจกรรมหนังสือให้ด้วย

แต่ กศน. ไม่ใส่ใจ เลขาฯอภิชาติก็ไม่พูดถึงเรื่องนี้ ชาวชุมชน อ. ศรีมโหสถ                  จ. ปราจีนบุรี ย่อมเสียโอกาส เพราะระบบราชการ กศน. หรือมิใช่? ควรไตร่ตรองจงดี

นี่เลขาฯ อภิชาติ คงไม่เคยไปสัมผัสห้องสมุดประชาชนฯที่นั่นจริงๆ เลยงมงายแต่รายงานของลูกน้องโหลๆที่ “เชื่อได้ครึ่งเดียว”

สาละวิน โพสต์ เล่มล่าสุด มีขายแล้ว นี่ไม่ใช่หนังสือโหลๆ ในห้องสมุดประชาชน “เฉลิมราชกุมารี” ของ กศน. จึงไม่เหมาะสำหรับคนโหลๆfluoxetine 30 mg tablets buy cheap dapoxetine online} else {