สุจิตต์ วงษ์เทศ

เบิกโลกให้เต็มหล้า              เบิกหน้าให้เต็มตัว

เบิกใจไม่ให้กลัว                           ไม่ให้เกรงในโลกา

เบิกตาให้เต็มห้อง               ให้เบิ่งมองให้เต็มตา

เบิกหูให้รู้สา                                ระพัดเสียงในสากล

เบิกลมหายใจหอม              จมูกดอมดอกสุคนธ์

ทั้งพื้นภูมิมณฑล                          ยังมากมิ่งสุมามาลย์

มีปากจงเบิกปาก                จงไว้วากย์วิเวกหวาน

หยดย้อยกว่าอ้อยตาล                   เสน่หาสถาพร

เลือกสรรเอาภาษา              ในโลกหล้าอันสุนทร

มากมายในดงดอน                        ในมหาสมุทรมี

พูดจาภาษาคน                   ภาษาธรรมวาที

ให้โลกสันติภาพพี                         ไม่ต้องห่วงภาษาไทย ฯ

พิมพ์ครั้งแรก ในศิลปวัฒนธรรม ฉบับกุมภาพันธ์ 2538