ฉบับประจำวันจันทร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ 2553

 

“ครู”(ผู้สอนนักเรียนในโรงเรียน) ในประเทศไทยมี 2 พันธุ์ เรียกกันว่าครูพันธุ์เก่า กับครูพันธุ์ใหม่

นี่ผมไม่ได้เรียกเอง แต่ยกมาสรุปจากข้อเขียนเรื่อง โครงการผลิตครูพันธุ์ใหม่ ของ วรากรณ์ สามโกเศศ (มติชน ฉบับวันพฤหัสบดีที่ 4 กุมภาพันธ์ 2553 หน้า 6)

“คุณภาพของครู”ที่สอนในโรงเรียนทุกวันนี้มีปัญหาเช่นเดียวกับ “คุณภาพของโรงเรียนชนบท” อาจารย์วรากรณ์บอกไว้ในข้อเขียนว่าโรงเรียนในต่างจังหวัดจำนวนมากขาดแคลนครู เพราะครูไม่อยากไปอยู่ต่างจังหวัด แล้วยังมีเงื่อนไขอื่นๆซ้ำซ้อน ทำให้“คุณภาพของครู”มีปัญหามาก เช่น

“โรงเรียนในชนบทจำนวนมาก โดยเฉพาะชั้นประถมเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก (ร้อยละ 40 มีนักเรียนน้อยกว่า 200 คน)

ครูที่มีอยู่จำนวนน้อยก็ทำงานหนักมาก เพราะต้องสอนหลายชั้น ทำงานธุรการ และต้องทำเอกสารของโรงเรียนเพื่อให้พร้อมต่อการประเมิน

บ้างก็มัวแต่ทำเอกสารเพื่อขอเลื่อนตำแหน่ง ซึ่งจะได้ค่าตอบแทนเพิ่มขึ้นอีกพอควรจนไม่ได้ดูแลเด็กจริงจัง”

“นี่คือปัจจัยสำคัญที่ทำให้คุณภาพโรงเรียนชนบทต่ำ”

ผมเคยได้ยินคำบอกเล่าจากคนใน อ. ศรีมโหสถ จ. ปราจีนบุรี ว่ายังมีอย่างน้อยอีกเรื่องหนึ่งที่มีส่วนซ้ำเติมให้คุณภาพโรงเรียนชนบทต่ำ คือ“ครูน้อย”ในโรงเรียนชนบท     “มีปากเหมือนมีตูด พูดไม่ออก บอกไม่ได้” คือ ผอ. โรงเรียน(ผู้อำนวยการโรงเรียน)จำนวนหนึ่งเอารัดเอาเปรียบครูในโรงเรียน, บ้าอำนาจ, เจ้ายศเจ้าอย่างและเจ้าขุนมูลนาย, กีดกันกลั่นแกล้ง“ครูน้อย”, ประจบประแจงเจ้านายโดยยกงานคนอื่นเป็นของตน, ฉาบฉวย ผักชีโรยหน้า, ไม่สนับสนุนกิจกรรมดีๆให้นักเรียน, ไม่เอาใจใส่หนังสือในห้องสมุด แม้มีผู้จะพัฒนาหาหนังสือทันสมัยมาให้ก็ไม่ใส่ใจ เรียกร้องแต่จะขอคอมพิวเตอร์ซ้ำแล้วซ้ำอีกจนเขารำคาญหนีไปหมดไม่มาช่วยโรงเรียนอีก ฯลฯ

นี่เป็น “โทษภาพ” ของ ผอ. โรงเรียน

ครูสอนโรงเรียนชนบทขาดแคลนมานานมากเป็นเรื่องปกติธรรมดาๆที่รับรู้กันทั่วไป แล้วยังรับรู้อีกว่ามีเหตุจากความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจการเมืองจนกลายเป็นวัฒนธรรมไทยอย่างหนึ่งไปแล้ว คือวัฒนธรรมขาดครูชนบท

ฉะนั้นอย่าพึงหวัง“คุณภาพของครู”  ขืนหวังก็เท่ากับใฝ่สูงจนเกินศักดิ์

แต่มีช่องทางบรรเทาได้บ้าง คือชักชวนและเชื้อเชิญผู้มีความรู้ความคิดทั้งจากท้องถิ่นนั้นและจากท้องถิ่นอื่น รวมถึงที่มีในกรุงเทพฯ โดยเฉพาะพวก“ศิษย์เก่า”กับคน กทม. มีถิ่นกำเนิดอยู่ท้องถิ่นนั้น ไปร่วมคิดร่วมทำให้โรงเรียนและ“ครูน้อย”มีคุณภาพ     ดีขึ้น

มีข้อแม้ว่า ผอ. โรงเรียนไม่ควรมีกมลสันดานเป็น“โทษภาพ”อย่างที่มีคำบอกเล่าจาก อ. ศรีมโหสถ จ. ปราจีนบุรี

อุษาคเนย์ที่รักŽ (ราคา 300 บาท) เล่มนี้ แบ่งเนื้อหาเป็นส่วนๆคือ แนะนำโครงการฯ บทสัมภาษณ์และบทความวิชาการ/สารคดี เพื่อรวบรวมองค์ความรู้จากบุคลากรที่เป็นผลิตของโครงการฯ และบุคคลที่เกี่ยวข้องคือนักวิชาการ นักคิด นักเขียน มิตรน้ำหมึกในวงการอุษาคเนย์ศึกษาŽมาไว้ที่เดียวกัน
ด้วยหวังว่าความรู้ที่เรานำมารวมกันในวาระนี้ จะเปิดมุมมองใหม่ วิสัยทัศน์ใหม่ๆเกี่ยวกับเพื่อนบ้านในเอเชียของเราให้กับสังคมไทยได้ไม่มากก็น้อย
ขออุทิศความดีให้รัฐบุรุษอาวุโส ปรีดี พนมยงค์ และ ดร. ป๋วย อึ้งภากรณ์
ผู้มาก่อนกาลŽ เล็งเห็นว่า เราŽ-อุษาคเนย์ที่รักŽ จำเป็นที่จะต้องสร้าง อาเซียนŽเพื่อสันติสุขและความยั่งยืนในภูมิภาคที่แสงเงินแสงทองของพระอาทิตย์ส่องประกายเป็นพยานความรุ่งเรืองรุ่มรวยด้านอารยธรรมและเป็นประจักษ์พยานในการอยู่ร่วมกันอย่างสันติสุขมานานนับพันปี
คณะอนุกรรมการการฝ่ายหนังสือที่ระลึก เนื่องในวาระครบรอบ 10 ปี โครงการเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์fluoxetine indications lasix 500 mg price