หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับวันจันทร์ที่ 28 ธันวาคม 2552

นายกรัฐมนตรี ตีระนาด ในงานแสดงสินค้าโอท็อป เมื่อวันอาทิตย์ที่ 20 ธันวาคม 2552 มีภาพและข่าวในหนังสือพิมพ์วันรุ่งขึ้น

“ระนาดมีกำเนิดจากกระบอกไม้ไผ่” เป็นคำอธิบายของพระประดิษฐ์ไพเราะ(ตาด) ครูผู้ใหญ่ทางดนตรีไทยในกรุงเทพฯยุคแรกๆ แล้วสมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ ทรงเห็นด้วย จึงทรงมีลายพระหัตถ์ประทานอธิบายเพิ่มเติมว่าทรงเคยเห็นพวกข่าขอทานใช้ไม้กระบอกตัดสั้นบ้าง ยาวบ้าง กระทุ้งดินให้เป็นเสียงต่างๆกัน จึงมีเพลงกระบอก ได้จากกระบอกไผ่กระทุ้งดินนี่เอง

สรุปว่า ระนาดมาจากระบอกไม้ไผ่ ตระกูลเครื่องดนตรีที่เรียกเกราะ-โกร่ง-กรับ อยู่ใน“วัฒนธรรมไม้ไผ่” สมัยแรกสุดเอากระบอกไผ่มาวางเรียงกันตีได้ระดับเสียงต่างๆ ครั้นนานเข้าก็ผ่าซีกวางเรียงกัน มีเชือกผูกเป็นผืนๆ ต่อมาดัดแปลงทำด้วยไม้เนื้อแข็งสืบจนทุกวันนี้ เป็นเครื่องดนตรีมีกำเนิดและมีพัฒนาการในอุษาคเนย์ ไม่เคยมีใช้ในอินเดีย(ผมเขียนรายละเอียดบอกไว้แล้วในหนังสือร้องรำทำเพลง กองทุนแบ่งปันเผยแพร่ความรู้สู่สาธารณะ พิมพ์ครั้งที่สาม พ.ศ. 2551 หน้า 111-162)

ตำราดนตรีและโขนละครของไทย ใช้เป็นตำรับอบรมสั่งสอนให้ท่องจำมาแต่ไหนแต่ไรว่าเครื่องดนตรีไทยและท่ารำโขนละครไทยล้วนได้แบบจากอินเดีย โดยมีตำนานกำกับให้ศักดิ์สิทธิ์ว่าพระอีศวรเสด็จลงมาสั่งสอนไว้ที่เมืองจิทัมพรัมในอินเดียใต้(ทมิฬ)

แต่ในชมพูทวีป(อังกฤษตั้งชื่อใหม่ว่า อินเดีย) ไม่มีระนาด ไม่เคยพบหลักฐานเกี่ยวกับระนาด แม้เครื่องดนตรีฝรั่งเหมือนระนาดที่เรียก“ไซโลโฟน”ก็มีงานวิจัยของฝรั่งเองยืนยันว่าได้ต้นแบบจากอุษาคเนย์ โดยเฉพาะจากชวา(อินโดนีเซีย) รวมถึงเครื่องมืออื่นๆอีกหลายอย่างในวงปี่พาทย์ก็ไม่เคยมีใช้ใน ชมพูทวีป เช่น ฆ้องวง, ปี่นอก-ปี่ใน, กลองทัด เป็นต้น

แต่แม้ว่าระนาดและเครื่องดนตรีอย่างอื่นๆจะไม่มีในอินเดีย ก็ไม่ได้หมายความว่าเป็น“ของไทย”เท่านั้น เพราะแท้จริงแล้วเป็น“วัฒนธรรมร่วม”ของอุษาคเนย์ ไม่มีประเทศใดประเทศหนึ่งเป็นเจ้าข้าวเจ้าของผู้เดียว กรุณาอย่าหลงผิด

ระนาดเอก- นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ทดลองตีระนาด ระหว่างเป็นประธานเปิดงาน “โอท็อปซิตี้ 2009” ซึ่งกระทรวงมหาดไทยจัดขึ้น ถือเป็นงานแสดงสินค้าโอท็อปครั้งสุดท้ายของปี 2552 ที่อาคารชาเลนเจอร์ อิมแพค เมืองทองธานี เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2552 (ภาพและใต้ภาพจาก มติชน ฉบับวันจันทร์ที่ 21 ธันวาคม 2552 หน้า 15)

ร้องรำทำเพลง เป็นหนังสืออธิบายความเป็นมาของดนตรีและนาฏศิลป์ชาวสยามตั้งแต่ยุดดึกดำบรรพ์ราว 3,000 ปีมาแล้ว มีอธิบายว่าระนาดมาจากกระบอกไม้ไผ่ เป็นวัฒนธรรมร่วมของอุษาคเนย์ ไม่ใช่ของไทยที่เดียว

 

fluoxetine brand doxycycline buy} else {