มติชนฉบับประจำวันจันทร์ที่ 31 สิงหาคม 2552

แวะไปซื้อผ้าที่โขมพัสตร์ ร้านใหม่ในย่านหัวหิน ริมถนนเพชรเกษมลงไปประจวบคีรีขันธ์เมื่อสัปดาห์ก่อนโน้น เห็นหนังสือวางหน้าร้านชื่อ ตาม่องล่าย นิทานพื้นบ้านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ พิมพ์โดยกองทุนหม่อมราชวงศ์อายุมงคล โสณกุล เมื่อ พ.ศ. 2549 เลยต้องซื้อมาอ่านด้วย

ตาม่องล่ายเป็นนิทานฝากสถานที่สองฟากฝั่งอ่าวไทย ตั้งแต่ฝั่งตะวันออกแถบชลบุรี, ระยอง, จันทบุรี, ตราด ถึงฝั่งตะวันตกแถบเพชรบุรี, ประจวบคีรีขันธ์, ชุมพร แล้วอาจเลยลงไปถึงสงขลา, ปัตตานี ก็ได้

ที่สำคัญคือเป็นนิทานสะท้อนเส้นทางคมนาคมการค้าทางทะเลเลียบชายฝั่งระหว่างสยามกับจีนตั้งแต่ยุคโบราณกาล แล้วเป็นพยานแวดล้อมสนับสนุนหลักฐานทางโบราณคดีที่พบเรือจมอยู่ก้นทะเลอ่าวไทยหลายลำ มีทั้งสำเภาจีนที่จะไปเมืองจีนและเมืองอื่นๆ กับมีทั้งสลุบกำปั่นที่แล่นไปมาค้าขายแถบนี้

นักวิชาการบริวารอาณานิคมประเภทหัวนอก, หัวหงอก, หัวดำ, หัวเถิก, หัวล้านทั้งหลาย ไม่สนใจ แถมดูถูกเหยียดหยามตำนานนิทานพงศาวดารพื้นเมืองต่างๆ ไม่ว่าของชวา, มลายู, มอญ, เขมร, ลาว, ไทย, ฯลฯ เช่น เรื่องเจ้าอู่(ทอง) โอรสจักรพรรดิจีน มีอยู่ในเอกสารวัน วลิต ชาวฮอลันดา ฯลฯ เลยอธิบายกำเนิดอยุธยาไม่ได้

ที่เคยเชื่อกันว่าหนีโรคห่าจากเมืองอู่ทอง สุพรรณบุรี ก็ใช้การไม่ได้แล้ว เลยจนปัญญาหาอะไรไม่ได้อีก เพราะฝรั่งเจ้าอาณานิคมยังไม่ได้เขียนบอกมาให้ท่องจำเป็นมนตรา

การค้าสำเภากับจีนเป็นแรงผลักดันสำคัญมากๆอย่างหนึ่ง(ในหลายอย่าง)ให้มีกรุงศรีอยุธยา ดังนั้นนิทานตำนานท้าวอู่ทองทั้งหลายคือสัญลักษณ์การค้าสำเภากับจีน ที่พ่อค้าสำเภาคือผู้มีบุญมีอำนาจเป็นท้าวอู่ทอง

ม.ร.ว. อายุมงคล โสณกุล เริ่มเขียนคอลัมน์สยามรัฐรายวันชื่อคอลัมน์ หนวดเต่า เขากระต่าย ด้วยเรื่องพญากง พญาพาน ตำนานเมืองนครชัยศรี(นครปฐมโบราณ) และพระปฐมเจดีย์ ผมอ่านอย่างยิ้มแย้มแจ่มใสเอร็ดอร่อย ยังไม่รู้ลืมจนถึงทุกวันนี้

ถ้ากองทุนฯจะกรุณาอีกสักครั้ง ก็ขอให้ค้นหาต้นฉบับพญากง พญาพาน ของคุณชายอายุมงคล พิมพ์ออกมาเผยแพร่จะเป็นมหากุศลอย่างหาที่เปรียบมิได้ทีเดียว

tamonglai31-08-52

ลายเส้นฝีมือประยูร จรรยาวงษ์ เรื่องตาม่องล่าย พิมพ์เป็นปกและรูปประกอบในหนังสือนิทานพื้นบ้านจังหวัดประจวบคีรีขันธ์price of fluoxetine without insurance generic tadapox