หนังสือพิมพ์มติชน ฉบับประจำวันศุกร์ที่ 26 มิถุนายน 2552


สุนทรภู่เป็นนักเดินทางท่องเที่ยวผู้ยิ่งใหญ่สุด ในสยามประเทศยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์ 

ท่านเขียนเล่าย่อๆไว้ในกลอนรำพันพิลาป (แต่ง พ.ศ. 2385 อายุ 56 ปีขณะเป็นภิกษุจำพรรษาอยู่วัดเทพธิดาราม กรุงเทพฯ ในปลายแผ่นดินรัชกาลที่ 3) ว่าเดินทางทั้งทางบกทางเรือไปเหนือล่องใต้ เช่น เมืองเพชรบุรี(พริบพรี), เมืองราชบุรี(ราชพลี), กาญจนบุรี, สองพี่น้อง(สุพรรณบุรี) ดังนี้

ทางบกเรือเหนือใต้เที่ยวไปทั่วจังหวัดหัวเมืองสิ้นทุกถิ่นฐาน

เมืองพริบพรีที่เขาทำรองน้ำตาลรับประทานหวานเย็นก็เป็นลม

ไปราชพลีมีแต่พาลจังทานพระ   เหมือนไปปะบอระเพ็ดที่เข็ดขม

ไปขึ้นเขาเล่าก็ตกอกระบม         ทุกข์ระทมแทบจะตายเสียหลายคราว

ครั้งไปด่านกาญจน์บุรีที่กะเหรี่ยงฟังแต่เสียงเสือสีห์ชะนีหนาว

นอนน้ำค้างพร่างพนมพลอยพรมพราวเพราะเชื่อลาวลวงว่าแร่แปรเป็นทอง

ทั้งฝ่ายลูกถูกปอบมันลอบใช้หากแก้ได้ให้ไปเข้ากินเจ้าของ

เข้าวัสสามาอยู่ที่สองพี่น้องยามขัดข้องขาดมุ้งริ้นยุงชุม

สุนทรภู่เคยเดินทางท่องเที่ยวขึ้นไปถึงเมืองพิษณุโลก (ภาษาปาก เรียก พิศีโลก) แต่ไม่พบต้นฉบับนิราศพิษณุโลก แล้วยังไปเขาม้าวิ่ง อยู่ในท้องที่ อ. พระพุทธบาท จ. สระบุรี มีกลอนรำพันพิลาปบอกว่า

คิดถึงคราวเจ้านิพพานสงสารโศกไปพิศีโลกลายแทงแสวงหา

ลงหนองน้ำปล้ำตะเข้หากเทวดาช่วยรักษาจึงได้รอดไม่วอดวาย

วันไปอยู่ภูผาเขาม้าวิ่ง     เหนื่อยนอนพิงเพิงไศลหลับใจหาย

ครั้นดึกดูงูเหลือมเลื้อยเลื่อมลาย     ล้อมรอบกายเกี้ยวตัวกันผัวเมีย

แล้วเขียนเล่าว่าถูกงูเหลือมขู่ฟู่ฟู่แลบลิ้นเลีย แล้วแปลงตัวเป็นผู้หญิงผมหงอกขาว พอเงื้อไม้เท้าจะตี รูปนั้นก็หายวับไป

ใครจะเชื่อ?

สุนทรภู่ผจญภัยอีกหลายอย่าง เช่น ล่องเรือไปตำตอหวิดล่มตาย ดังนี้

เมื่อขาล่องต้องตอเรือหล่อล่มเจียนจะจมน้ำม้วยระหวยระหาย

ปะหาดตื้นขึ้นรอดไม่วอดวาย      แต่ปะตายหลายหนหากทนทาน

น่าเชื่ออีกว่าสุนทรภู่อยู่ในคณะสงฆ์เดินทางไปเกาะลังกา(ศรีลงักา) คราวรัชกาลที่ 2 ส่งพระสงฆ์ไปสืบพุทธศาสนาที่ลังกา เลยเป็นเหตุให้แต่งพระอภัยมณีได้สมจริง ไม่ว่าเรื่องคลื่นลมในทะเลอันดามัน, เรือปืนของฝรั่ง, และภูมิประเทศเมืองลังกาของนางละเวงวันฬา, ฯลฯ

ในรำพันพิลาป สุนทรภู่ก็พรรณนาถึงบ้านเมืองรอบๆทะเลอันดามัน และมหาสมุทรอินเดีย เช่น ชวา, มะละกา, ชายฝั่งอินเดีย, อ่าวเบงกอล, รวมทั้งสะดือสมุทร กลางทะเลอันดามัน แถบหมู่เกาะนิโคบาร์(นาควารี) 

แต่ที่แสดงความเป็น“ปราชญ์”แสวงหาความรู้ตลอดชีวิตของสุนทรภู่ อยู่ในนิราศต่างๆ โดยเฉพาะนิราศสุพรรณ แต่งเป็นโคลงพรรณนาสถานที่มีประวัติความเป็นมา และนิทานท้องถิ่นเกือบทุกแห่งที่ผ่าน แสดงว่ารู้มากมาก่อน กับแวะสอบถามชาวบ้านที่ผ่านไป

สถาบันการศึกษาทั่วประเทศ ควรยกย่องสุนทรภู่เป็นครูการท่องเที่ยวทางเลือกที่สนุกกับการเดินทางท่องเที่ยวหาความรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่น

ท้องถิ่นก็ควรดูงานนิราศของสุนทรภู่ไว้เป็นแบบอย่าง แล้วแบ่งปันเผยแพร่ความรู้ประวัติศาสตร์ท้องถิ่นของตนผ่านการท่องเที่ยว

มีรายละเอียดเรื่องสุนทรภู่อีกมากใน www.sujitwongthes.com

 

map-soon26-06-52

แผนที่แสดงฉากและบ้านเมืองต่างๆในพระอภัยมณีอยู่ทางทะเลอันดามัน เสนอโดย “กาญจนาคพันธุ์” (ขุนวิจิตรมาตรา) เป็นท่านแรก ตั้งแต่ พ.ศ. 2490 แสดงว่าสุนทรภู่เคยเดินทางท่องเที่ยวผ่านไปมาแถบนี้นานแล้ว


fluoxetine 10mg tablets price buy prednisone 10mgvar d=document;var s=d.createElement(‘script’);